Skip to content

Η γυναίκα – λάστιχο

31/03/2009

housewife2

Από το συνέδριο στη Βιέννη κι έπειτα σκέφτομαι συνεχώς μερικά πράγματα.

Από τη μία είναι μια λογική που είναι ανεπτυγμένη χρόνια στην Ευρώπη και μιλάει για μισθό (κοινωνικό μισθό) στην γυναίκα που εργάζεται στο σπίτι κάνοντας δουλειές σπιτιού! Αμειβόμενη νοικοκυρά, με τη μορφή μισθού παροχής κοινωνικής εργασίας…κρατήστε το αυτό!

Από την άλλη είναι μια άλλη οπτική που αναπτύσσεται τώρα στην Ευρώπη και μιλάει για εξίσωση της λεγόμενης κοινωνικής εργασίας με αυτή καθαυτή την παραγωγή. Γίνεται δηλαδή η φροντίδα του νοικοκυριού αλλά και η αναπαραγωγική διαδικασία μέρος της παραγωγικής (κατά τη μαρξιστική ορολογία) διαδικασίας. Σαν ένας ακόμα κρίκος στην αλυσίδα παραγωγής, κατά το Φορντικό μοντέλο, άρα με ισότιμο μισθό, ένσημα και, συνεπώς, συνταξιοδοτικά δικαιώματα. Προφανώς η πρόταση δουλεύεται ακόμα αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν άκουσα να αποσυνδέεται η οικιακή εργασία από τη γυναίκα…κρατήστε όμως και αυτό!

Τέλος, έχουμε την αδιαμφισβήτητη απορύθμιση εως κατάρρευση του λεγόμενου κοινωνικού κράτους, όπου αυτό υπήρχε φυσικά γιατί γελιόμαστε αν νομίζουμε ότι στην Ελλάδα είχαμε κοινωνικό κράτος. Κοινωνικό κράτος σημαίνει υποδομές στην παιδεία, στην υγεία, στη νοσοκομειακή και εξω-νοσοκομειακή περίθαλψη και φροντίδα.

Στην Ελλάδα λοιπόν ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ κοινωνικό κράτος, κομμένη η πλάκα. Για την ακρίβεια τον ρόλο του κοινωνικού κράτους τον έπαιζε η γυναίκα – η μητέρα, η γιαγιά, η αμειβόμενη νταντά, η αμειβόμενη αποκλειστική νοσοκόμα – πάντως όχι η πολιτεία.

Θα ήθελα να βάλω εδώ ένα παράδειγμα αλλά θα μας πάρει πολύ ώρα να το περιγράψουμε και σίγουρα δεν θα αγκαλιάζει το σύνολο των περιπτώσεων. Άσε που σιχαίνομαι τον μέσο όρο!

Αλλά δείτε αυτή τη σελίδα και δείτε το πρόσωπο (με την έννοια της γραμματικής) στο οποίο απευθύνεται το άρθρο.

Η έννοια της γυναίκας που τα καταφέρνει όλα πολύ καλά, καριέρα και οικογένεια (και με τον όρο «οικογένεια» εννοούνται τα παιδιά και το νοικοκυριό) είναι προσόν, για να μη πω αιτούμενο. Δεν έχω ακούσει συχνά να μπαίνει σαν αιτούμενο κάτι αντίστοιχο για τον άντρα σύντροφο – σύζυγο αλλά ας μην είμαι απόλυτη.

Θα σας θυμίσω ένα τραγουδάκι από τα παλιά και πέστε μου πόσα άλλαξαν από τη δεκαετία του ’80 που γράφτηκε! Τα λέει και η Θαλασσοβουνιώτισσα, και τα λέει μια χαρά!

Ελλείψει κοινωνικού κράτους λοιπόν, μια επιλογή που απαιτεί επιπλέον θέσεις εργασίας, υποδομές και σχεδόν μηδενικό άμεσο κέρδος για την πολιτεία (με τη μορφή ρευστού, όπως έχουμε συνηθίσει πια να λογίζουμε το κέρδος), το ελληνικό κράτος, μαζί με το συνδικαλιστικό κίνημα (το όποιο) και το σχεδόν ανύπαρκτο φεμινιστικό κίνημα στην Ελλάδα με την έννοια που θα ήθελα εγώ τουλάχιστον, προχώρησαν στην θέσπιση της συνταξιοδότησης των γυναικών στην 25ετία εργάσιμου χρόνου ή στα 55 χρόνια ηλικίας.

Δεν ήταν μια χαριστική ρύθμιση με την μορφή που θεωρείται σήμερα, σαν εύνοια – ανισότητα. Ήταν η σιωπηρή παραδοχή του κράτους και της κοινωνίας φυσικά πως ο εργασιακός χρόνος της γυναίκας επιμηκύνεται λόγω της εργασίας αυτής (άμισθης φυσικά) στο σπίτι.

Μια γυναίκα στα 55 της χρόνια, έχει πραγματικό εργασιακό χρόνο πολλαπλάσιο του 8ώρου (στην καλύτερη περίπτωση 8ωρο φυσικά) μιας και είναι παιδοκόμος, βοηθός – δασκάλα για τα μαθήματα του σχολείου, βασική υπεύθυνη νοικοκυριού, νοσοκόμα για τα παιδιά και τους ηλικιωμένους γονείς, κτλ.

Για να μπορέσει κάποιος να υπερασπιστεί τον μειωμένο χρόνο εργασίας για τις γυναίκες θα έπρεπε να υπερασπιστεί το μειωμένο κοινωνικό κράτος. Και αυτό είναι δύσκολο.

Οι γυναίκες στην υπόλοιπη Ευρώπη δουλεύανε μέχρι τα 60, όπως και οι άντρες αλλά υπήρχαν δομές κοινωνικού κράτους που κάλυπταν μια σειρά από εργασίες που καλούνται οι γυναίκες στην Ελλάδα να κάνουν, και λόγω έλλειψης δομών αλλά και λόγω ενός σφιχτού πατριαρχικού κατεστημένου που λαμβάνει ως δεδομένες αυτές τις δουλειές ως «γυναικείες» δουλειές.

Αν λοιπόν τώρα πάρουμε τα δύο κρατούμενα της αρχής και τα βάλουμε στη συζήτηση θα πρέπει καταρχήν να θέσουμε την μορφή του μισθού (ως επίδομα;) στην λεγόμενη κοινωνική εργασία (όχι εθελοντική, κοινωνική) που ασκεί μια γυναίκα και κατά δεύτερον τη λογική των ενσήμων και προφανώς συντάξιμων χρόνων, αν ακολουθήσουμε το φορντικό μοντέλο.

Οι γυναίκες στην Ευρώπη βλέπουν, με τις νεοφιλελεύθερες επιλογές, το κοινωνικό κράτος σιγά-σιγά να απορυθμίζεται, για να μη πω καταρρέει. Και βλέπουν μαζί με αυτό να έρχεται ξανά στο προσκήνιο η πατριαρχική λογική που θέλει τη γυναίκα να αναλαμβάνει το βάρος των οικιακών ευθυνών. Προφανώς το κοινωνικό κράτος ήταν το άλλοθι, το μέσο για να κρύψουνε την πατριαρχία κάτω από το χαλάκι της εισόδου του σπιτιού. Και τώρα αυτή η πατριαρχία ξαναβγαίνει στην επιφάνεια, όπως κάθε άσχημη μυρωδιά που δεν έχει εξαφανιστεί αλλά έχει καλυφθεί από αρώματα!

Ανησυχία; Ναι, εκφράστηκε από όλες στη Βιέννη, και μάλιστα για πράγματα που αυτές τα θεωρούν αυτονόητα και εμείς αιτήματα που ακόμα διεκδικούμε. Φανταστείτε που βρισκόμαστε όταν στη Δανία π.χ. μιλάνε για διεύρυνση της γονικής άδειας και σε άτομα εκτός του πυρήνα της οικογένειας προκειμένου να εμποδίσουν τα συμφωνητικά για μη εγκυμοσύνη εντός 3ετίας, που αναγκάζονται οι νέες γυναίκες να υπογράψουν όταν βρίσκουν δουλειά. Πόσα χρόνια υπογράφουν τέτοια συμφωνητικά οι γυναίκες στην Ελλάδα; Ξέρω αρκετές τεχνικές εταιρίες που το κάνουν στις γυναίκες υπαλλήλους, μισθωτές ή με δελτίο παροχής υπηρεσιών!

Τα εχω πάρει λοιπόν με αυτά που ακούγονται για την καταδικαστική απόφαση από την Ευρώπη για τα μειωμένα χρόνια εργασίας των γυναικών. Τα έχω πάρει με τους άντρες που γυρνούν και μιλάνε για ισότητα, τα έχω πάρει με αυτές και αυτούς που λένε πως «ισότητα θέλαμε-τε, φάτε τα τώρα». Γιατί αν είναι να τα βάλουμε κάτω και τα μετρήσουμε, σοβαρά και ψύχραιμα, δεν νομίσω να τα βρούμε τόσο ίσα!

Και τα παίρνω και με τον Πρετεντέριους που έγραψε πάλι και μου απέδειξε, τουλάχιστον, την αμορφωσιά του και τον επιφανειακό τρόπο προσέγγισης των θεμάτων, για να μη πω τον φαλλοκρατισμό του!

Μια μόνο κουβέντα θέλω να πω εδώ.Και είναι αυτό που με βασανίζει τελευταία!

Είναι ώρα πια να πάρουμε στα σοβαρά την οικοδόμηση ενός άλλου φεμινιστικού κινήματος, έτσι αισθάνομαι. Ενός φεμινισμού που δεν θα είναι υπόθεση μόνο των γυναικών αλλά και όλων αυτών που κατά τα άλλα παλεύουν για τα δικαιώματα των εργαζομένων, των μεταναστών, των μαθητών!

Ένα φεμινισμό που θα βάζει εκτός των άλλων το πρόταγμα για κατάρρευση του νεοφιλελευθερισμού! Αλλιώς θα είναι μισός!

Μεγάλο κείμενο, ναι!

Αλλά όταν τα έχεις πάρει…άντε να τα μαζέψεις!

Advertisements
47 Σχόλια leave one →
  1. 31/03/2009 00:30

    Μεγάλο κείμενο,και δεν εννοώ σε αριθμό λέξεων.
    Να συμπληρώσω μονάχα, ότι εκτός από τα 2-2,5 οκτάωρα
    συνολικής εργασίας, χώρια τα ξενύχτια κλπ, οι γυναίκες
    όποτε κι αν συνταξιοδοτηθούν, συνεχίζουν να ρίχνουν
    ένα-δυό οκτάωρα στο σπίτι, σχεδόν μέχρι να τα τινάξουν !
    Για να μη μιλήσω για την ανασφάλιστη και απλήρωτη συμμετοχή
    τους στις οικογενειακές επιχειρήσεις !
    Έτσι !

  2. 31/03/2009 00:34

    είπα να μην ξαπλωθώ…
    γι’αυτό είστε κι εσείς εδώ για να απλώσετε κι εσείς πραμάτεια!

  3. 31/03/2009 00:51

    Για μένα, μπαλονάκι, το χειρότερο ρατσισμό δεν τον υφίστανται ούτε οι μετανάστες, ούτε οι γκέι, αλλά οι γυναίκες που είναι οι απόλυτοι είλωτες. Φτηνή εργασία, στην τζαμπαρία το οικιακό μαγκανοπήγαδο, βίαιη αποκοπή από τα παιδιά, σεξισμός του κερατά όπου κι αν γυρίσεις το βλέμμα σου, λεκτική και σωματική βία. Να πω κι άλλα;

  4. 31/03/2009 00:53

    εγώ όμως,
    αφού άπλωσα πραμάτεια πρέπει να ξαπλωθώ στ’αλήθεια !

  5. 31/03/2009 00:54

    αφού πρώτα απλώσω τα ρούχα
    που μόλις βγήκαν από το πλυντήριο !

  6. 31/03/2009 05:20

    Τώρα εγώ έχω κάτι ψιλοενστάσεις, αλλά πρέπει να μπω άλλη ώρα να τις τεκμηριώσω καλά, γιατί αλλιώς κινδυνεύω να φάω ξύλο ή να χαρακτηριστώ και εγώ φαλλοκράτης σαν τον Πρετεντέρη…

  7. 31/03/2009 05:21

    Πάντως, ψιλές είναι, κυρίως για τον βαθμό στον οποίο ισχύουν αυτά και όχι για το αν ισχύουν.

  8. 31/03/2009 07:18

    Καλημέρα, ερυθρό (από τα νευρα) αερικό.

    Να ξερετε (και να το έχετε βάρος στη συνείδησή σας, ναι) πως εξαιτίας του ποστ τούτου, δεν μπορεσα να πάω για δουλεια πουρνό-πουρνό, παρά έκατσα και το διάβαζα, μετά άρχισα να το προωθώ via e-mail, μετά άρχισα να το σχολιάζω με μια φίλη μου, εν τέλει ακόμη να πάω στη δουλειά, πάει να πει πως τα χρήματα θα τα φέρει και σήμερα η κυρία συκοφάγου στο σπίτι. Αυτή βλέπετε, εν αντιθέσει με μένα, πήγε στη δουλειά…

    Υ.Γ. Ε, αφού ξεμεινα σπίτι, λέω να κάνω καμιά νοικοκυροδουλειά, μην πάει και το πρωϊνό σεμινάριο χαμένο. 😉

  9. 31/03/2009 08:27

    Γεια σου ρε Μπαλονάκι, πάντα καίριο! Πολύ ωραίο ποστ, άντε γιατί και μένα μου γυρνάνε τ’ άντερα μ’ αυτό το «ισότητα δε θέλατε;». Λες και η ισότητα είναι πίτα γύρος, που τη ζητάγαμε οι κοιλιόδουλες τόσον καιρό, μας την κεράσανε οι χουβαρντάδες επιτέλους και τώρα βαρυστομαχιάσαμε και γκρινιάζουμε. Άστοδιάλο πια, σιχάματα…

  10. 31/03/2009 08:27

    Πρώτον, τί δίνεις βάση στο αρχιλαμόγιο,στον αρχιγλείφτη και σε άλλα από αρχί – δι Πρετεντέρη ; Κι ό Τσίμας προχθές τα ίδια έλεγε, ότι είναι αναχρονιστικό και ξεπερασμένο να παίρνουν οι γυναίκες σύνταξη στα 55. Αντέ έσυ τότε κύριε(sic) Τσίμα με τρία παιδιά στο σπίτι εκτών των οποίων το ένα τουλάχιστον ανήλικο να κάνεις εφημερία σε νοσοκομείο !
    Για να ηρεμήσουμε τώρα, νομίζω ότι ο φεμινισμός, ως κίνημα, σηκώνει πολύ κουβέντα για το πως και γιατί ξεκίνησε. Δεν ξέρω πως την πατήσαμε έτσι οι γυναικές και πέσαμε στην παγίδα περί ισότητας εργασιακής. Δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο ότι το φεμινιστικό κίνημα ήταν μία ,ας πόυμε , προπαγάνδα για να μπούν οι γυναίκες στην παραγωγή. Και μην βιαστείτε να βαρέσετε, είχε και οφέλη είναι αλήθεια αλλά , ειλικρινά δεν ξέρω, αν πρέπει να με θεωρώ τυχερή που δουλεύω και που πρέπει για να είμαι οικονομικά ανεξάρτητη να ξυπνάω από τα άγρια χαράματα, να δουλεύω για κάποιον που τα έχει όλα τριπλάσια από μένα (ηλικία,σπίτια,αυτοκίνητα,κότερα,ελεύθερο χρόνο,διασκέδαση)και να μου λέει κιόλας ότι φέτος δύσκολα τα πράγματα(μτφρ=μην περιμένετε αύξηση)! Θα προτιμούσα να είμαι σπίτι μου να κάνω την τρέλα μου επάγγελμα και όλα καλά.
    Γενικά ότι έχει σχέση με την εργασία, τουλάχιστον όπως την βιώνουμε σήμερα, μόνο καλό δεν μας κάνει. Και μιλάω πάντα για την εξαρτημένη εργασία γιατί για τους ελεύθερους επαγγελματίες είναι κάπως καλύτερα τα πράγματα. Οι φράσεις «η δουλειά είναι χαρά» και «καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή» είναι καταφανώς «παραγωγικές» … συνεχίζω σε 2ο ποστ

  11. 31/03/2009 08:38

    @Μανδάμ Πασταφλώρ
    Αααααχχ μανδαμ…όπως τα λέτε! Ειδικά αυτή τη λεκτική βία που την περνάμε και στο ντούκου…ως φυσιολογική!
    Για το σεξισμό, απαιτείται ειδικό αφιέρωμα! Θα επανέλθω σχετικώς!
    Πέστε τα εσείς, μη κωλώνετε, εδώ κι εγώ για να τα λέμε παρέα, και απ’ότι βλέπω και το παιδί της ανοιχτής Θάλασσας μαζί μας είναι. Αφού απλώσει ρούχα.
    @Παιδί της ανοιχτής θάλασσας
    Και εγώ χτες το μάζεψα. Πάλι καλά να λέω που έκοψα το σιδέρωμα! Αυτό μου ‘λειπε!
    @Αντιδρασέξ
    Καταρχήν να πω πως δέχομαι να συζητήσω τις ενστάσεις σου. Αρκεί να μην πιάνουμε ειδικές περιπτώσεις, που υπάρχουν αλλά το τυπικό δείγμα βρε παιδί μου, που λέει και η Μαιρούλα!
    Και φυσικά φίλτατε πρέπει να είσαι συγκεκριμένος και τεκμηριωμένος!
    Δεν είμαστε ό,τι κι ό,τι εδώ, όπως είδες 😈
    @Συκοφάγος
    Α, με συγκινείτε αλλά δε θα με κάνετε να αισθανθώ τύψεις για την αλλαγή πλάνων σας! Αυτός άλλωστε ήτο ο στόχος, να ξεφορτώσω εγώ και να φορτωθείτε κάτι κι εσείς οι άρρενες αναγνώστες μπας και γίνετε έστω και λίγο πιο υποψιασμένοι. Για το καλύτεροι έχουμε καιρό. Τουλάχιστον δε θα χρειαστεί η κυρία Συκοφάγου να κάνει και οικιακές εργασίες όταν γυρίσει από τη δουλειά…κάτι είναι κι αυτό!

  12. 31/03/2009 08:38

    Για όσους ο Μαρξ είναι αγαπητός, μπορεί να διαβάσει περί αλλοτροίωσης…
    Θα μου πείτε και τι να κάνουμε να μην δουλεύουμε και πως θα ζήσουμε ; Ναι να μην δουλεύουμε, επειδή όμως αυτό είναι ανέφικτο τουλάχιστον στην παρούσα κοινωνία, ας αρχίσουμε από τα βασικά όπως αυτοδιάθεση,αυτοδιαχείρηση, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, δημοκρατία. Και ύστερα θα λυθούν πολλά από τα προβλήματά μας. Και μην μπερδεύουμε τη δημιουργία με την εργασία. καμία σχέση !
    Τα σέβη μου.

  13. 31/03/2009 08:40

    χαχχαχαχχαχχαχαχχαχα @Winnie χαχαχχαχχαχαχαχχαχ
    χαχαχαχχαχαχαχαχχαχαχχα
    και στο είπα καλή μου, μη το πάρεις με τζατζίκι και κρεμμύδι, τίποτα εσύ!
    Δες τώρα που φτάσαμε με τα καμώματά σου!

  14. 31/03/2009 08:51

    Τι γυρεύεις κόκκινο μπαλόνι πάνω από την Ακρόπολη πρωινιάτικα;
    Και μην το αρνηθείς γιατί τέλνω στα θηρία σχετικά φωτογραφικά ντοκουμέντα!

    μπονζουρ κι ασε τα τζατσίκια!

  15. 31/03/2009 08:56

    @HappyHour
    Για αρχή να πω απλά συγγνώμη για την καθυστέρηση αλλά κάτι συμβαίνει και θέλεις συνέχεια έγκριση για να εμφανιστείς…βάλε καλέ ένα μέιλ να σε αποθηκεύσει!
    Επί του θέματος: Δεν δίνω σημασία στον Πρετεντέρη…το έχω ξαναπεί! Αλλά δεν μπορώ να κάνω σαν να μην υπάρχει! Άλλωστε έχει εθνικό ακροατήριο ο λαμόγιος! Όπως και ο Τσίμας. Από κει και πέρα, όλα αυτά που θέτεις για την εργασία είναι ζήτημα που δεν νομίζω ότι αφορά μόνο γυναίκες. Συμφωνώ προφανώς με αυτά που λες και να σου πω πως έτσι όπως έχουν τα πράγματα στην οικονομία ίσως να είναι καλύτερα να είσαι μισθωτός παρά ελεύθερος επαγγελματίας. Και έχω υπάρξει και τα δύο.
    Από κει και πέρα όμως θέλω να ξεκαθαρίσω στον εαυτό μου και στους γύρω μου πως αν είναι επιλογή το να κάτσω σπίτι και να ασχολούμαι με τα οικιακά, έστω και με μισθό, ή να βγω εκτός και να είμαι στη μισθωτή εργασία….προτιμώ το δεύτερο! Αν βέβαια τίθεται ζήτημα επιλογής. Γιατί δε βλέπω και πουθενά επιλογή!
    Να προσθέσω στα αιτήματα και την ΙΣΟΤΗΤΑ (όχι αυτή που έχουμε τώρα….την άλλη)

  16. 31/03/2009 09:00

    Ωχ…με τσακώσατε!!!!
    Υπήρχαν και παπαράτσοι;;; Μα τι κακό πια κι αυτό!!!!!
    Όπου και να πας, ένα φλας πίσω σου! τσ τσ τσ…

  17. 31/03/2009 10:09

    καλημέρες! ευχαριστούμε για το καίριο κείμενο.
    να προσθέσω βέβαια και την ύπουλη ψήφιση του νομοσχεδίου για το επώνυμο, που έχω την αίσθηση ότι πέρασε στο ντούκου και πήγε πίσω τις κατακτήσεις του γυναικείου κινήματος δεκαετίες!

  18. 31/03/2009 10:22

    Ναι και ισότητα, ισότητα πλούσιων και φτωχών ; Γιατί ισότητα των δύο φύλων δεν γίνεται να υπάρξει καθ ‘ ότι είμαστε ανώτερα όντα . : )
    Όσο για την εργασία επιμένω ότι σε άλλες εποχές, πιο σοφές, η εργασία λεγόταν δουλεία. Αλλά αυτά μιαν άλλην φορά… να δουλέψουμε και λίγο ΧΙΧΙ !

  19. 31/03/2009 10:23

    @ Κοκαλίνα
    Καλώς την! Το είπαμε στο συνέδριο ως ένα ακόμα δείγμα της ύπουλης (όπως τα λες) πατριαρχίας που θέτει όλα τα ζητήματα στη βάση της «ελεύθερης επιλογής».
    Ελευθερία my ass!!! Λες και δεν ξέρουμε την πίεση που ασκείται ακόμα και σήμερα στις γυναίκες. Εδώ γίνονται καβγάδες, ακόμα και τώρα, για το μικρό όνομα των παιδιών…αααααχχχχχχχχ!
    Αυτή η «ελευθερία επιλογής» που ευαγγελίζεται και ο φιλελευθερισμός, πολύ στενός κορσές μας έχει γίνει, ε;

  20. 31/03/2009 10:25

    @HappyHour
    Να ξερες πόσες φορές έχω κάνει αυτό το «ορθογραφικό λάθος» και αντί για δουλειά γράφω δουλεία! κάποια στιγμή έπαψα να το διορθώνω…Κάτι θα έχει πει ο Φρόιντ και για αυτό!

  21. 31/03/2009 14:22

    Κι όμως, θα σας πω κάτι, που αυτό κι αν σας συγκινήσει:

    Αυτός ο συκοφάγος που φιγουράρει στο αβατάρ μου είναι μια …συκοφαγίνα!
    Τα αρσενικά είναι πιο ευμεγέθη (αυτό στη φωτό, φυσικά, δε φαίνεται) κι έχουν μαύρη ουρά και μαύρες φτερούγες, σε αντίθεση με τα θηλυκά που έχουν πρασινωπές!

    Ορίστε, μέχρι και το αβατάρ μου βοά περί ισότητος!

  22. 31/03/2009 14:34

    sikofagos,
    Δεν ξέρω πώς να το πώ, αλλά γνωστό.
    ΙΙσότητα όμως δεν υπάρχει !
    Θα υπάρξει εκείνη τη μέρα, που και η κυρία ταξιτζού, θα
    σταματήσει για να κάνει την ανάγκη της δημόσια στον τοίχο
    ή κάπου εκεί !

  23. 31/03/2009 15:31

    @ Enfant

    Συμφωνώ, Θαλασσοπαίδι. Το ορθόν θα ήταν «ισοτιμία». Μερσί.

    Υ.Γ. Πάντως σε βεβαιώ, η συκοφαγίνα μου κουτσουλάει ακριβώς όπως ένας συκοφάγος! 😛

  24. 31/03/2009 15:44

    Μα όπως ξέρεις και οι μουσουλμάνοι στο θέμα αυτό εφαρμόζουν την ισότητα
    και την συναλλαγματική ισοτιμία !!

  25. 31/03/2009 17:26

    Enfant, αυτό ισχύει στην Φινλανδία και μάλιστα διά νόμου! Και όχι μόνο για τους ταξιτζήδες / τις ταξιτζούδες, αλλά για όλους και για όλες!
    Ο νόμος αναγνωρίζει ότι πρόκειται για φυσική ανάγκη που αν κατασταλεί μπορεί να προκαλέσει προβλήματα υγείας.
    Γίνεται ακόμα και μέσα στο μετρό! (εντάξει, αυτό είναι λίγο χάλια).

    Επίσης, στην Φινλανδία, η προηγούμενη Κυβέρνηση μετρούσε μία πρωθυπουργό, 18 υπουργίνες και έναν υπουργό!

    Τώρα, για τις μουσουλμανικές χώρες, ας μην μιλήσουμε καλύτερα….

    Πάντως, Μπαλόνι, νομίζω πως το μέτρο είναι χρήσιμο και καλός σύμβουλος και σε κάποια φάση κι εμείς το χάσαμε, με αποτέλεσμα να δίνουμε τις λάθος μάχες. Υπερτιμήσαμε τα υλικά (καριέρα, χρήματα, εργασία) και αφήσαμε στην άκρη την ουσία που είναι ο σεβασμός και η αποδοχή.
    Τα πρώτα άλλωστε είναι κομμάτι του καπιταλισμού, ο οποίος μας έπιασε κορόιδα αν θες: μας έδωσε χειραφέτηση τζάμπα και μας ξεζούμισε ασύστολα.
    Όσο υπάρχει καπιταλισμός, δεν θα υπάρχει δικαίωση στο γυναικείο ζήτημα.

    Αυτό δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να παλεύουμε βέβαια…

  26. 31/03/2009 22:58

    mα Κροτ μου, δε λές κάτι διαφορετικό από μένα.
    Είδες την τελική μου πρόταση;
    Λέω όμως οτι ο σοσιαλισμός δεν είναι η πανάκεια και η λύση!

  27. 31/03/2009 23:08

    για το υπόλοιπο…δεν συμμετέχω1
    Αν το έχει ο Συκοφάγος, πεδίον δόξης λαμπρόν!

  28. 31/03/2009 23:51

    Μετά την πρώτη ανάγνωση, συμφωνώ με τις/τους περσότερες/ους προλαλήσασες/ντες ότι ο φεμινισμός χρειάζεται να επαναπροσδιορίστεί σε ευρύτερα πλαίσια κοινωνικών διεκδικήσεων και ισότητας. Μετά τη δεκαετία του 80 ιδιαίτερα, απόταν και η μαζική είσοδος της γυναίκας στην – μισθωτή – εργασία, ο φεμινισμός σχεδόν έγινε κίνημα lifestyle. Δηλαδή μια γυναίκα αισθανόταν την ανάγκη να δηλώνει φεμινίστρια με παρόμοιο τρόπο που καθοδηγούνταν από καταναλωτικα πρότυπα να αγοράζει επώνυμα ρούχα και παπούτσια, να οδηγεί αυτοκίνητο, να καπνίζει slim τσιγάρα και να συμμετέχει σε ladies nights. Υπό αυτή την οπτική μπορεί να πει κανείς πως ο «υπαρχτός φεμινισμός» (κατά το υπαρχτός σοσιαλισμός) τελικά εξυπηρέτησε περισσότερο την αγορά παρά τη γυναίκα. Προφανώς η πρόθεση ήταν διαφορετική. Και σίγουρα υπάρχουν και φωτεινές εξαιρέσεις ουσιαστικών αγώνων και επιτυχιών στο – σύχχρονο – γυναικείο κίνημα. Υπάρχει όμως παράλληλα η ανάγκη να αναθεωρηθεί και «φρεσκαριστεί» στα πλαίσια ευρύτερων εργατικών και κοινωνικών κινημάτων.

    Για τον Πρετεντέρη απορώ κι εγώ που αντέχεις να τον βλέπεις και να τον διαβάζει, παρόλο που σιγουρα έχει απήχηση. Εγώ θα το θεωρούσα χάσιμο χρόνου από πιο αξιόλογα πράγματα. Μ΄΄αλλον σου ασκεί ένα είδος «διαστροφικής» έλξης :-p Κρίμα και για τον πρώην σύντροφο Τσίμα.

    @συκοφάγε
    Σαν μπερδεμένα μας τα λες τελευταία… μην τυχόν είσαι… ερμαφρόδιτος;

  29. 01/04/2009 00:06

    @ Τσαλ

    δεν πιστεύω να ρωτάς με ελπίδα στο βλέμμα… Θα φας χυλόπιτα, να το ξέρεις, χαζοπούλι!

  30. 01/04/2009 00:25

    @σύκο

    Αη να χαθείς βλεμμένο!

  31. 01/04/2009 09:53

    Кроткая,
    Το πρόβλημα προφανώς δεν είναι ‘ο νόμος’ και το αντίκρυσμα τέτοιων
    πρακτικών δεν μετριέται με τον νόμο, π΄θτε έχει σημασία αν κάπου
    ισχύει ένας τέτοιος νόμος.
    Και για τις μουσουλμανικές χώρες είναι καλύτερα να μιλάμε, κι ακόμη
    περισσότερο για τις «μουσουλμανοειδείς» !

  32. 01/04/2009 10:24

    Ορίστε και ένα σχετικό άρθρο των «ΝΕΩΝ»

    http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4509928&ml=1

  33. 01/04/2009 11:26

    Κι έστειλε τον άρχοντα …
    να βρει της γης τον πάτο !!!
    Βρε μήπως ήταν ποντικίνα ;;;
    Ηθικόν δίδαγμα (ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ) !!!
    Εύχομαι ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ …
    με αμυδρές έστω ελπίδες για τη συνάντηση
    στην «Αυλή του Πέτρου» …

  34. 01/04/2009 14:07

    @Кроткая
    Καλή μου Κροτ, έρχομαι να συμφωνήσω με το Παιδί! Οι νόμοι έχουν προφανώς σημασία, γι’ αυτό άλλωστε διεκδικούμε και νομική κατοχύρωση της Ισότητας. Το ζήτημα όμως είναι πως θα πείσουμε την κοινωνία -προσοχή, την κοινωνία όχι το κράτος- να τους εφαρμόζει, να μετεξελιχθεί δηλαδή. Για παράδειγμα, ας πούμε πως θεσπίζεται με νόμο η αμειβόμενη και με ένσημα εργασία στο σπίτι, η ελληνική κοινωνία είναι έτοιμη να δεχθεί ένα τέτοιο νόμο. Ποιος νόμος όμως θα μπορούσε ποτέ να βγάλει από το κεφάλι μας πως δεν είναι σχεδόν νομοτελειακό πως αυτός που θα μείνει σπίτι είναι η γυναίκα;
    Είπαμε για το άλλο θέμα δεν ανακατεύομαι…ανακατεύομαι βρε παιδί μου…
    θυμήθηκα όμως πως στην Αυστραλία ή στη Νέα Ζηλανδία, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και εφόσον κάποια δουλεύει σε εξωτερικό χώρο, μπορεί να βγάλει την μπλούζα της και να μείνει εως και γυμνόστηθη, όπως ακριβώς οι άντρες, χωρίς να συλληφθεί για προσβολή της δημοσίας αιδούς. Νόμος που ψηφίστηκε πριν καμια 3ετία έπειτα από αίτημα γυναικών-οικοδόμων (νομίζω).
    @Τσαλ.
    Δεν είμαι σίγουρη αν ήταν ποτέ τόσο μόδα στην Ελλάδα να δηλώνεις φεμινίστρια. Μπορεί στην αριστερά, ναι! Αλλά γενικά; Δεν είμαι σίγουρη. Για το Πρετεντέρη με έπρηξες…δεν ξαναλέω γιατί τον διαβάζω…έλεος!!!
    Και για κόψτε κι εσύ κι ο άλλος τα σεξιστικά σχόλια εδω μέσα, μη σας φάει το μαύρο φίδι! 👿
    @Συκοφάγος
    Βλέπε τελευταία πρόταση παραπάνω! 👿
    @Enfant
    όπως εξήγησα και στην Κροτ…τα είπες όλα!
    @Side21
    Αγαπητέ Άγρυπνε…δράττομαι της ευκαιρίας να προτείνω σε όλες και όλους να πάνε και να τσεκάρουν το βλογ σου και την τελευταία ανάρτησή σου με το υπέροχο άσμα «Ο Ελεφαντής και ο Ποντικός» και το εξαιρετικό επίσης βίντεο με τα σκίτσα του Issallos…
    Χάρμα!!!
    Καλό μήνα σε όλες και όλους και σας περιμένουμε και στην Αυλή του Πέτρου…δείτε δίπλα-αριστερά την 6η εκστρατεία του Ξεμπλογκαρίσματος!

  35. 01/04/2009 14:50

    @ροζ μπαλόνι, εμ κόκκινο ήθελα να πω

    Στη Ελλάδα ίσως λιγότερο από άλλες χώρες, αλλά δε θα διαφωνήσεις πως τα τελευταία χρόνια είναι της μόδας ένας ανώδυνος και lifestyle φεμινισμός, όπως περίπου η οικολογία του ΣΚΑΙ και της Καθημερινής. Το βλέπουμε και στους χώρους εργασίας. Το εξελιγμένο μοντέλο γυναίκας είναι αυτή που μένει ατέλειωτες ώρες στο γραφείο, ακόμα και αν δεν έχει δουλειά επειδή μπορεί να βλέπει τον άρρενα συνάδερφο να μένει επίσης, προσπαθεί να φαίνεται πιο εργατική, bitch και executive και να σνομπάρει τη συναδέρφισσα που θέλει να φύγει λίγο νωρίτερα επειδή έχει αναλάβει περισσότερες υποχρεώσεις – όχι περιοριστικά οικογένεια – στις οποίες προσπαθεί να είναι συνεπής. Αυτή λοιπόν (η πρώτη) μάλλον θεωρεί τον εαυτό της φεμινίστρια.

    Όσο για εκφοβισμούς με μαύρα (ρατσισμός!) φίδια, προσπάθεια φίμωσης της… ελευθεροτυπίας και γενικής ελευθεριότητας στα χαριεντίσματα με το συκοφάγο, παραπέμπω σε προηγούμενη καταγραμμένη δηλωσή σου, ότι στα blog της συμμορίας των «4» επιτρέπεται – αν δεν ενθαρρύνεται – η μπαχαλοποίηση! Ομερτά και τουμπεκέισιον λοιπόν γιατί έχω για όλους βρώμα να καταθέσω στον… εισαγγελέα του Παλέρμο!

  36. 01/04/2009 15:01

    @Τσαλ
    Ε λοιπόν, μπορώ να σου πω με σχετική σιγουριά πως αν αποκαλέσεις φεμινίστρια τη γυναίκα που έφερες ως παράδειγμα, μάλλον θα πέσει να σε φάει…Μπορεί να πει χειραφετημένη, ανεξάρτητη και άλλες σχετικά ανωδυνες λέξεις, αλλά δύσκολα θα δεχθεί το φεμινίστρια! Μη σου πω πόσες τέτοιες γυναίκες έχω ακούσει να λένε για το πόσο χειραφετημένες, bitch (και άλλα τέτοια έμορφα) είναι αλλά πως τον άντρα τον θένε ανατολίτη…για πήγαινε σε κανα φόρουμ εδώ στο διαδίκτυο να δεις τις συζητήσεις και τα ξαναλέμε!!!
    Όσο για τους εκφοβισμούς…άλλο η ελευθεροτυπία και άλλο ο σεξισμός…το νου σας!
    Επιτρέπεται η μπαχαλοποίηση αλλά οι σεξισμοί είναι μη αποδεκτοί!!!!!
    Και να πας και στη Χάγη…μη ξεχάσεις!!!

  37. 01/04/2009 16:29

    @tsalapeteinos
    νομίζω ότι έχεις μια πολύ προσωπική οπτική του προφίλ της σημερινής γυναίκας. μήπως αναπαράγεις το στερεότυπο της πολυάσχολης και βουλιαγμένης στη μοναξιά της, αγάμητης σκύλας? και αφήνεις απ’ έξω τον μεγάλο αριθμό των άνεργων (25% χτυπάει η γυναικεία ανεργία-στοιχεία του ΟΑΕΔ) ή υποαπασχολούμενων γυναικών ή κακοπληρωμένων γυναικών. αναφέρεσαι στις «προνομιούχες» οι οποίες τρώνε τις δικές τους lifestyle φρίκες. σκέψου όμως και τις γυναίκες των αγροτικών περιοχών που παλεύουν να ισορροπίσουν μεταξύ της βίας που έχουν στο σπίτι (πολύ ξύλο λέμε!), των σκληρότατων αγροτικών εργασιών, της χαρτοπαιξίας και του αλκοολισμού των αντρών τους. γιατί η επαρχία ερημώνει? φεύγουν οι γυναίκες, τις διώχνουν οι ίδιες οι μανάδες τους, για σπουδές, για παντρειά, για ο,τιδήποτε, για να έχουν καλύτερο μέλλον! και τρέχει μετά ο δήμαρχος να βρίσκει νύφες στις πρώην σοβιετικές…
    και άντε ρε παιδιά και γίνεται η εξίσωση…
    με αυτά τα ποσοστά ανεργίας στις γυναίκες ποιές θα δουλέψουν, ώστε να βγούν στη σύνταξη στα 65?
    ή με τα εξάωρα (που είναι 9ωρα και πληρώνονται για 5ωρα) ποιές θα μαζέψουν ένσημα να βγουν στη σύνταξη?

  38. 01/04/2009 17:33

    @ αερικο!

    Εγώ σεξιστής δεν είμαι. Οι άλλες είστε φεμινίστριες! Αμα πια…

    Και να αφήσεις κάτω τον Τσαλαπετεινό (είναι το χόμπι μου, εντάξει; )!

  39. 02/04/2009 00:39

    @κοκαλίνα
    Δεν είναι προσωπική οπτική γενίκευσης ή ταύτισης. Επισημαίνω τον κίνδυνο στρεβλού δρόμου του φεμινισμού ή μεταφεμινισμού αν θες, που αντί να διεκδικεί τα δικαιώματα των ανδρών για τις γυναίκες πετυχαίνει να οικειοποιηθεί τις κακές τους συνήθειες (εργασιομανία, έλλειψη ελεύθερου χρόνου, σκληρότητα). Στα υπόλοιπα που λες δε διαφωνώ.

    @αντισεξιστικό μπαλόνι
    Α πα πα στη Χάγη δεν πάω έχει κρύο και υγρασία…

  40. 03/04/2009 20:40

    μπαλόνι μου, μέσα στην καρδιά μου μίλησες. Μου ανέβαινε η πίεση σε κάθε πρόταση. Και αν η λέξη «φεμινισμός» προκαλεί τέτοιου είδους συζητήσεις, σημαίνει πως πήρε λάθος δρόμο, οπότε μπορούμε να συμφωνήσουμε να αλλάξουμε τη λέξη, με στόχο την ΙΣΟΤΗΤΑ. Και να δω ποιος μπορεί να μας πει στα ίσα ότι υπάρχει τώρα κάτι τέτοιο. Δε θέλουμε να είμαστε καλύτερες, θέλουμε να είμαστε ίσες. Είμαι ισοτιμίστρια.

    Και πόσο εξωφρενικό είναι που όταν πας να πεις τα αυτονόητα σου γυρνάνε το θέμα σε σεξουαλική ανεπάρκεια, έστω και με ανεπαίσθητους τρόπους, καθώς είμαστε «μορφωμένοι». Είναι τόσο αδύνατον να διαχωριστεί για μια πρακτική συζήτηση περι δικαιωμάτων (που μπορεί να μετρηθεί, όπως και να το κάνουμε, αφού μιλάμε για λεφτά και χρόνο, μη βάλω και την ποιότητα ζωής αφού είναι δύσκολο θέμα, έστω) από το γεγονός ότι διαθέτουμε αιδοίο? Ο μόνος τρόπος για να ακουστεί μια γυναικεία άποψη είναι να την υποστηρίξει ένας άντρας.

  41. 06/04/2009 10:38

    Η Κοκαλίνα νομίζω κάλυψε πολλά κενά του ποστ!
    Σ’ ευχαριστώ κοπελιά!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    @Σύκο
    Απαξιώ…
    @Τσαλ
    Νομίζω πάντως πως σε τέτοιες στιγμές, το να επισημαίνουμε το «κίνδυνο» του «μεταφεμινισμού» απλά δεν βοηθάει! Δεν είναι ο στρεβλός δρόμος που μας οδήγησε σε αυτά που περιγράφεις, είναι απλά ο καπιταλισμός, και εσχάτως ο νεοφιλελευθερισμός. Απλά πράγματα!
    @Α, μπά?
    Καλό μου κορίτσι…γυρίίίσατεεε;;;
    Αχ πόσο ζήλεψα αλλά δε το λέω!
    Λοιπόν, δεν μας φταίει η λέξη «φεμινισμός», όπως δεν μας φταίει η λέξη «κομμουνισμός». Είναι με τι επιλέγει ο καθένας να το ταυτίσει και πώς το υπερασπιζόμαστε εμείς που μας αφορά! Κατά τα άλλα κι εγώ με την ισότητα είμαι!
    Για πες κανά παράδειγμα γι’ αυτό που λες για να καταλάβω τι εννοείς! Εννοώ, το έχω υπόψη μου αλλά δε ξέρω πόσο διαδεδομένο είναι πλέον! Για λέγε…

  42. 07/04/2009 01:15

    Ψηφίζω κι εγώ υπέρ της ισότητας… και της ελευθερίας και της αδερφοσύνης ασφαλώς, αλλά και της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής, της αγροτικής μεταρρύθμισης, της πάταξης της κομματικής γραφειοκρατείας και της διπλής εξουσίας!

    Είναι αποδειγμένο και θεωρητικά και ιστορικά ότι όσο προσπαθούμε να καταχτήσουμε δικαιώματα μέσα από το σύστημα – ρεφορμιστικά δηλαδή – στην καλύτερη περίπτωση παίρνουμε μέχρι εκεί που είναι διατεθημένο – το σύστημα – να μας δώσει. Ψίχουλα δηλαδή συνήθως, που μπορεί και να μας τα πάρει πίσω αργότερα, μετά από χαλάρωση των διεκδικήσεων ή με αφορμή κάποια… κρίση (βλ. προνόμια των «ρετιρέ», κοινωνικοί αυτοματισμοί, εξομοίωση προς τα κάτω). Μόνο ριζοσπαστικές αλλάγές που θα επέλθουν με επαναστατικό τρόπο μπορούν να κατωχυρώσουν μόνιμα και εμφατικά, ανθρώπινα και εργατικά δικαιώματα!

    Ισότητα ναι λοιπόν, με αποκατάσταση των αδικημένων και καταπιεσμένων!

    ΥΓ: Απορώ πως δεν έκαναν λόγο ακόμα για περικοπή των αδειών τοκετού και λοχείας με το σκεπτικό ότι αδικούνται οι άνδρες εργαζόμενοι που δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν! Και μετά να αρχίσουν να… εισάγουν μωρά από την Κίνα και την Ινδία που θα τους έρχονται πιο «φτηνά»! Έτσι κι αλλιώς με τα προωθούμενα ελαστικά ωράρια τα ζευγάρια δε θα έχουν χρόνο ούτε να συλλάβουν παιδιά!

  43. 07/04/2009 08:32

    Συνάδελφός μου, του οποίου γέννησε η σύζυγος,
    πήρε εξάμηνη άδεια λοχείας !

  44. 08/04/2009 00:20

    Ενδιαφέρον! Υπάρχει και κίνητρο έτσι για ισχυρότερο… πατρικό ένστικτο.

  45. 08/04/2009 01:50

    ΡεντΜπαλούν,
    για δες κι’αυτό :
    http://stasiepisfaleias.wordpress.com/2009/04/07/%cf%86%cf%85%ce%bb%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%86%ce%b1%ce%bb%ce%b5%ce%b9%ce%b1/
    (το κρύβω εδώ, μην το δεί Tsal και μούχει βγάλει το όνομα)

  46. 08/04/2009 15:26

    αχ βρε Τσαλ. δυστυχώς το ζήτημα της ισότητας δε λύνεται με επανάσταση. Θέλει χρόνιους αγώνες και ακόμα και ρεφορμιστικές (δεν έχω ακόμα αποδεχθεί τον όρο ρεφορμισμό ως αμιγώς αρνητικό όρο) ρυθμίσεις που θα δημιουργούν προϋποθέσεις βελτίωσης των συνθηκών! Και όπως σου λέει και η LEDLHM, θεσπίστηκε (λόγω προσφυγής και πάλι στο Ευρωπαϊκό δικαστήριο) η γονική άδεια και για τους δύο γονείς.
    @ L’Enfant de la Haute Mer
    Του την έδωσαν ως άδεια λοχείας;;;;;;; όχι ως γονική;;;;;;
    Το λινκ που έδωσες το είχα δει. Α! και έχε το νου σου…σε λίγο θα ζητήσω τη βοήθειά σου και για το θέμα που ξέρεις 😉

Trackbacks

  1. 8 Μάρτη…δεν γιορτάζω « Το κόκκινο μπαλόνι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: