Skip to content

οικογενειακα!

24/02/2011

Κάθε φορά που μελαγχολώ, για όποιο λόγο, αν ακούσω κάποια συγκεκριμένα τραγούδια θυμάμαι πάντα σκηνές με την οικογένεια μου, ειδικά με τον μπαμπά μου, και κλαίω.

Και αυτό το κλάμα είναι ανακουφιστικό, απελευθερωτικό, επουλωτικό θα έλεγα!

Σας βάζω αυτά τα τραγούδια λοιπόν, γιατί δεν είμαι στα πολύ καλά μου αυτό τον καιρό και δεν θέλω να γράψω ποστ! Εδώ και καιρό μου συμβαίνει αυτό βέβαια, αλλά αυτό το ποστ δεν έχει διάθεση απολογίας!

Είναι απλά για να σας πω πως είμαι ακόμα εδώ, ζω, δεν είμαι πολύ καλά βέβαια αλλά υπάρχω και θα υπάρχω!

Και για να πω στο μπαμπά μου πως τον αγαπώ, ό,τι κι αν έχει συμβεί, όπου κι αν είμαι κι όπου κι αν είναι.

Και να πω στην αδερφή μου πως είμαι περήφανη γι’αυτή…πολύ περήφανη όμως!

Για τον μπαμπά μου

επειδή πάντα κλαις και κάτι σου θυμίζει και δεν μου λες (μάλλον την αδερφή σου)

για όλες τις φορές που θα το τραγουδήσουμε αγκαλιά

και φυσικά το κλασσικό

και στο αδέρφι μου, ξέρει αυτή:

για το δαχτυλο που σήκωνε και έδειχνε τους κλέφτες, που χωνόταν όταν την τραβάγανε, που μας συγκίνησε

υ.γ.μαμά…δε θέλω να παραπονιέσαι (για σένα είναι όλα τα άλλα και πάντα το γνωστό της Τάνιας, ας μη το βάλω ξανά κι αρχίσουμε τα κλάματα)

Σχωρέστε με για το προσωπικό του ποστ!

Advertisements
27 Σχόλια leave one →
  1. el romandante permalink
    24/02/2011 00:46

    γλυκύτατο και ανθρώπινο

    συγχωρείσε 😉

  2. 24/02/2011 02:24

    Να ήταν όλα τα σφάλματά μας τόσο όμορφα!
    Κι από μένα έχεις άφεση και φιλιά.

  3. 24/02/2011 02:53

    σας ευχαριστώ αδέλφια…πολύ σας ευχαριστώ!

  4. 24/02/2011 02:56

    Μία από τις βασικές εντολές που έδωσε ο Χριστός μας είναι…

    «Τίμα τον πατέρα και την μητέρα σου»

    …στα δικά μου μάτια, το κάνεις με αυτή σου την ανάρτηση …και με ωθείς να τιμήσω την μητέρα μου που την έχω λίγο παραμελημένη … (τον πατέρα μου τον έχω χάσει). Να είσαι καλά.

  5. 24/02/2011 03:07

    βρε liondani μη διαφωνήσω τωρα μαζί σου τωρα για τον χριστό και τον διάολο. άλλωστε αυτό το βλογ έχει μάλλον πιάσει πρώτη θέση για κόλαση!
    αλλά αν σου γεννά συναισθήματα αυτή εδώ η ανάρτηση, καλό είναι , όπως και να’χει!
    καλά να ‘σαι!

    αφεντικούλι, θενξ (ξέρεις εσύ)

  6. 24/02/2011 04:15

    αγκαλια!

  7. 24/02/2011 10:00

    Εκτός των τραγουδιών υπάρχουν και άλλα αναλγητικά: αγκαλιές, φίλοι, σύυνεφα και θάλασσες, φιλιά, βιβλία, συγγνώμες, κότσια και σαλάτες (έστω με ρόκα), πορείες, σινεμά, ποιήματα, μυρωδιές, μια τούρτα με ένα κερί, η σιωπή, ένα μπαλόνι, κι άλλο μπαλόνι, κι άλλο κι άλλο κι άλλο….

    Πώς χωράνε όμως βρε παιδί μου σε ένα τραγούδι καμιά φορά τόσα πράγματα, σχεδόν όλη η ζωή μας. Σε δύο-τρία λεπτά…

  8. 24/02/2011 11:16

    Αγαπημένο μου μπαλούν… πολύ με συγκινήσατε!
    Σας αγαπάμε πολύ … 🙂
    Σμακ! 🙂

  9. Σοφία, το αδέρφι permalink
    24/02/2011 11:21

    λίγο ακόμα και οι ζημιές θα ήτανε μεγάλες, λέγανε στην ντενεκεδούπολη

    αλλά πώς να τους πεις εδώ στα ξένα για τις ζημιές και τις χαμένες ζωές, την εξαθλίωση και το πλιάτσικο της πόλης και της χώρας μας, πώς να τους πεις και πώς να σε καταλάβουν;

    και πού ν’ αρχίσεις να μιλάς για τις άλλες χαμένες γενιές, της παρανομίας, του κυνηγητού και του πόνου

    ευτυχώς υπάρχει το αδέρφι μου που τα καταλαβαίνει όλα αυτά χωρίς να χρειάζεται να του τα εξηγήσω

  10. HappyHour permalink
    24/02/2011 11:38

    Αχ βρε Μπαλούν, γιατί έτσι; Αχ κι είναι ακριβά τα χαρτομάντηλα πανάθεμά σε!!! :'((((

    Την πιο μεγάλη μου αγκαλιά έστω και νοερή και ένα φιλί γλυκό και ένα τεράστιο κόκκινο μπαλόνι φου φου φου (το φουσκώνω τώρα μισό είμαι κι εξαντλημένη απο χθες) και τ’αφήνω στον ουρανό βγες στο παράθυρο να το δεις 🙂

  11. 24/02/2011 11:38

    που να πάρει, αυτό το «γνωστό της Τάνιας» έχει κάψει τρελά -κι έχει ανεβάσει την κατανάλωση αλκοόλ στα υψη.

    το ποστ σου με συγκίνησε, ξες, το σχόλιο του Γιώργου με αποτελείωσε, σνιφ, κι είμαι λίγο ευάλωτη αυτό τον καιρό που να πάρει ο διάολος.

    σε φιλώ.

  12. HappyHour permalink
    24/02/2011 11:43

    Υ.Γ. Αν δεν το πρόλαβες να το δεις είναι γιατί ο αέρας που είχε ήταν αέρας γεμάτος όνειρα, χαμόγελα και χάχανα, ήταν γεμάτος φωνές και ιδέες, ήταν γεμάτος αγώνες κι αλλάγη, ήταν γεμάτος με μέλλον ωραίο και πήγε ψηλά πολύ ψήλα… 🙂 🙂 🙂

  13. 24/02/2011 13:03

    Αχ βρε Μπαλόνη, περίπλοκο πράγμα οι σχέσεις με τις οικογένειες… και κυρίως με τους μπαμπάδες…
    σμουουτς

  14. 24/02/2011 15:09

    τι ωραία που σας έχω όλες και όλους να με φτιάχνεται όταν πέφτω.
    Πάω να τσικνίσω τώρα!

  15. 24/02/2011 15:25

    από τώρα πας για τσίκνισμα μωρή μπεκρού? :Ρ

  16. 24/02/2011 16:29

    Και εγώ στα down μου, ειδικά τις τελευταίες μέρες. Νομίζω πως μπορώ να σε καταλάβω κάπως, αν και διαβάζω πρώτη φορά το μπλογκ σου.

    Έκανες πολύ καλά που μας τα έγραψες, αλλά κάνε μου τη χάρη έστω και αν δεν μου τη χρωστάς. Πιάσε και πες τους τα. Βρες το θάρρος, τη δύναμη ή ότι σκατά είναι αυτό που δεν μας αφήνει να πούμε στους ανθρώπους μας ότι τους αγαπάμε, ότι μας λείπουν και σημαίνουν πολλά για μας. Πες τα και ας μετανιώσεις μετά. Είναι καλύτερα να μετανιώσεις γι’ αυτό, παρά να μετανιώσεις κάποια στιγμή επειδή δεν τα είπες και δεν θα τα μάθουν ποτέ.

  17. 24/02/2011 20:05

    παίδες, γεια σας!
    @κουτάβι
    ναι μωρή είμαι μπεκρου…κανά πρόβλημα;;;;
    @versuz
    τους τα λέω, αλήθεια (αν δεις το αδέρφι μου σχολίασε κιόλας, πρώτη φορά!)
    @@αντιδρασεξ
    τέλειο…τι άλλο μπορώ να πω; άλλωστε τα είπες όλα στο ποστ για το φόβο. Να προσέχεις για να είσαι πάντα γερός και δυνατός!

  18. 24/02/2011 21:47

    σ αγαπάμε ρε
    να είσαι καλά κι εσύ κι Αυτή και να της πείς πως κι εγώ κι η σ. Χρύσα είμαστε περήφανοι για την πάρτη της !

  19. 25/02/2011 00:42

    φιλιά πολλά και αγκαλιές μεγάλες , προς το παρόν βλοκικές και σύντομα ελπίζω και από κοντά!

    Υ.γ με συγκίνησες ρουφιάνα βραδιάτικα!

  20. 08/03/2011 19:00

    κάνε τη δουλειά σου, και μην ανησυχείς πως θα τα εκλάβουμε εμείς όλα αυτά, ξέρω τι σου λέω…. χεχεχεχε 🙂

  21. 19/03/2011 00:57

    δεν με θυμάσαι εγω όμως σε θυμάμαι…βρηκα χρόνο και πέρασα..
    και επεσα πανω εδω…δεν εχω να πω τιποτα …αλλά αισθάνομαι πολλά!
    Πειράζει που η ντενεκεδουπολη με κανει και κλαιω κι εγω πολυ…πάρα πολυ???
    Καληνυχτα !

  22. 20/03/2011 22:26

    Γεια σου μπαλονάκι!
    Σε πεθύμησα 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: