Skip to content

Τι άλλο θα κάνουν πια;

06/03/2010

Δεν ξέρω τι να πω; Τα χτεσινά γεγονότα ήταν για άλλη μια φορά πρωτόγνωρα.

δεν χρειάζεται νομίζω να πω ποιος είναι αυτό που δέχεται τα χημικά στα μούτρα. Θα το είδατε κι αλλού.

Βέβαια, ούτε παλιότερα είχαν δείξει κανά σεβασμό απέναντι στους ηλικιωμένους…

Από την άλλη, είδα και μια πρωτόγνωρη σκηνή να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μου, εκεί στο ΣτΕ.

Το πρωτόγνωρο του πράγματος είναι το πώς έγιναν αυτά.

Ήταν που λέτε η πορεία στο ύψος του Αρσακείου και μέσα στο προαύλιο υπήρχαν 12 ΜΑΤατζήδες με μπλε στολές. Κάποιοι επιτέθηκαν στην διμοιρία με καδρόνια. Και ποια λέτε να ήταν η απάντηση των ΜΑΤ; Αντί να οπισθοχωρήσουν, αποφάσισαν ηρωική έξοδο !!! 😯

Ανοίγουν την πόρτα (πανέξυπνο) και αποφασίσουν να αντιμετωπίσουν τους 150 που ήταν απέξω…12 εναντίον 150…πανέξυπνο!

Βλέπουν ότι το χάνουν το παιχνίδι και οπισθοχωρούν. Οι 150 αρπάζουν τον τελευταίο ΜΑΤατζή και αρχίζουν να τον χτυπάνε αλύπητα (άλλο πανέξυπνο…και πολύ κινηματικό…τι να πω!). Και οι άλλοι ΜΑΤατζήδες τι κάνουν; ΤΙΠΟΤΑ. Κλείνονται μέσα, αφήνοντας τον συνάδελφό τους να δέχεται τα χτυπήματα απ’έξω. Αν δεν ήταν κάποιοι ψύχραιμοι διαδηλωτές που, με κίνδυνο την σωματική τους ακεραιότητα, μπήκαν στη μέση και σώσανε τον ΜΑΤατζή, σήμερα θα είχαμε να μετράμε έναν νεκρό και μια ακόμα ήττα του κινήματος! Οι σύντροφοι που μπήκαν στη μέση έφαγαν κι αυτοί αρκετό ξύλο από τα άτομα που έδερναν τον ΜΑΤατζή, αλλά έκαναν το καθήκον που τους επέβαλε η ανθρώπινη υπόστασή τους. Στάθηκαν αλληλέγγυοι σε έναν άνθρωπο που τις έτρωγε από πολλαπλάσιους ανθρώπους και δεν μπορούσε να υπερασπιστεί τον εαυτό τους. Το αντίστοιχο καθήκον των υπολοίπων ΜΑΤατζήδων πού ήταν;;; Η συναδελφική αλληλεγγύη ρε αδερφέ!

Δεν ξέρω τι άλλο να πω για αυτά.

Αυτό που ξέρω είναι πως τα μέτρα είναι ό,τι πιο οπισθοδρομικό, άδικο και νεοφιλελεύθερο έχουμε ζήσει ποτέ! Και όλοι οι γνώστες λένε πως θα είναι και αναποτελεσματικά.

Και πρέπει να απαντήσουμε δυναμικά.

Από την στιγμή που ανακοινώθηκαν τα μέτρα, μου θύμισαν εποχές Θάτσερ στην Μεγ. Βρετανία. Δείτε κι εδώ.

Αλλά δεν μπορώ να κατανοήσω πώς είναι δυνατόν το κύριο θέμα συζήτησης στο γραφείο που δουλεύω να είναι η Τζούλια και ο βιασμός της (και το αν ήξερε για την πώληση του dvd) και όχι τα μέτρα που θα μας βιάσουν την ζωή από δω και μπρος.

Αφιερωμένο άσμα σε όσους δεν βλέπουν αυτό που συμβαίνει μπροστά στα μάτια τους, επίκαιρο όσο ποτέ, γραμμένο πριν από 75 χρόνια περίπου!!!

Γερμανικό εγχειρίδιο πολέμου

Στίχοι: Bertolt Brecht
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Κούτρας & Θάνος Μικρούτσικος ( Ντουέτο )

Αυτοί που βρίσκονται ψηλά
Θεωρούνε ταπεινό
Να μιλάς για το φαΐ
Ο λόγος; Έχουνε κι όλας φάει

Οι ταπεινοί αφήνουνε τον κόσμο
Χωρίς να’χουνε δοκιμάσει κρέας της προκοπής

Πώς ν’αναρωτηθούν πού’θε έρχονται
Και πού πηγαίνουν
Είναι τα όμορφα δειλινά τόσο αποκαμωμένοι
Το βουνό και την πλατειά τη θάλασσα
Δεν τά’χουν ακόμα δει
Όταν σημαίνει η ώρα τους

Αν δεν νοιαστούν οι ταπεινοί
Γι’αυτό που είναι ταπεινό
Ποτέ δεν θα υψωθούν

Το ημερολόγιο
Δεν δείχνει ακόμα την ημέρα
Όλοι οι μήνες, όλες οι ημέρες
Είναι ανοιχτές
Κάποια απ’ αυτές θα σφραγιστεί
Μ’ έναν σταυρό

Οι εργάτες φωνάζουν για ψωμί
Οι έμποροι φωνάζουν γι’αγορές
Οι άνεργοι πεινούσαν
Τώρα πεινάνε κι όσοι εργάζονται

Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ’ το τραπέζι
Κηρύχνουν τη λιτότητα
Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσήματα
Ζητάνε θυσίες
Οι χορτάτοι μιλάνε στους πεινασμένους
Για τις μεγάλες εποχές που θα’ρθουν
Αυτοί που τη χώρα σέρνουνε στην άβυσσο
Λες πως είναι τέχνη να κυβερνάς το λαό
Είναι πολύ δύσκολη για τους ανθρώπους του λαού

Αυτοί που βρίσκονται ψηλά λένε
Πόλεμος και ειρήνη
Είναι δυο πράγματα ολότελα διαφορετικά
Όμως η ειρήνη τους και ο πόλεμός τους
Μοιάζουν όπως ο άνεμος κι η θύελλα
Ο πόλεμος γεννιέται απ’ την ειρήνη τους
καθώς ο γιος από την μάνα
έχει τα δικά της απαίσια χαρακτηριστικά
ο πόλεμός τους σκοτώνει
ό,τι άφησε όρθιο η ειρήνη τους

Όταν αυτοί που είναι ψηλά
Μιλάνε για ειρήνη
Ο απλός λαός ξέρει
Πως έρχεται ο πόλεμος
Όταν αυτοί που είναι ψηλά
Καταριούνται τον πόλεμο
Διαταγές για επιστράτευση
Έχουν υπογραφεί

Στον τοίχο με κιμωλία γραμμένο
Θέλουνε πόλεμο
Αυτός που το΄χε γράψει
Έπεσε κι όλας

Αυτοί που βρίσκονται ψηλά λένε
Να ο δρόμος για τη δόξα
Αυτοί που είναι χαμηλά
Να ο δρόμος για το μνήμα

Τούτος ο πόλεμος που έρχεται
Δεν είναι ο πρώτος
Πριν απ’ αυτόν γίνανε κι άλλοι πόλεμος
Όταν ετέλειωσε ο τελευταίος
Υπήρχαν νικητές και νικημένοι
Στους νικημένους ο φτωχός λαός
Πέθαινε απ’ την πείνα
Τους νικητές ο φτωχός λαός
Πέθαινε το ίδιο

Σαν θα’ρθει η ώρα της πορείας
Πολλοί δεν ξέρουν
Πως επικεφαλής βαδίζει ο εχθρός τους
Η φωνή που διαταγές τους δίνει
Είναι του εχθρού τους η φωνή
Εκείνος που για τον εχθρό μιλάει
Είναι ο ίδιος τους ο εχθρός

Νύχτα
Τ’ανδρόγυνα ξαπλώνουν στο κρεβάτι τους
Οι νέες γυναίκες θα γεννήσουν ορφανά

Στρατηγέ το τανκς σου
Είναι δυνατό μηχάνημα
Θερίζει δάση ολόκληρα
Κι εκατοντάδες άνδρες αφανίζει
Μόνο που έχει ένα ελάττωμα
-χρειάζεται οδηγό

Στρατηγέ το βομβαρδιστικό
Είναι πολυδύναμο
Πετάει πιο γρήγορα απ’ τον άνεμο
Κι απ’ τον ελέφαντα σηκώνει βάρος πιο πολύ
Μόνο που έχει ένα ελάττωμα
-χρειάζεται πιλότο

Στρατηγέ ο άνθρωπος είναι χρήσιμος πολύ
Ξέρει να πετάει
Ξέρει και να σκοτώνει
Μόνο που έχει ένα ελάττωμα
-ξέρει να σκέφτεται

(στο ποστ συνέβαλε εν αγνοία του το αφεντικό)

Advertisements
9 Σχόλια leave one →
  1. 06/03/2010 19:31

    Η απάτη της σοσιαλφασιστοκρατίας (κατ’ επίφαση σοσιαλδημοκρατία) αρχίζει να δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο και στην Ελλάδα, μαζί με όλες τις ερζάτς κεντροαριστερές πολιτικές. Με πολιτικές που ουσιαστικά δεν διαφέρουν με τις πιο καθαρές νεοφιλελεύθερες αντεργατικές πολιτικές της παραδοσιακής δεξιάς, και επιπλέον με πιο έξυπνο εποικοινωνιακό περιτύλιγμα και περισσότερα μέσα να τις επιβάλουν – χειραγώγηση συνδικάτων, νεολαιών, ΜΜΕ. Μια κάλπικη και μπάσταρδη ιδεολογία που «στα εύκολα» είναι με τους εργάτες και στα «δύσκολα» είναι «πραγματίστρια» και δε διστάζει να συμμαχίσει, όχι μόνο με το κεφάλαιο, αλλά και με ότι πιο ακροδεξιό και αντικοινωνικό, τόσο πολιτικά (ΛΑΟΣ) όσο και… επιχειρησιακά (θερμόαιμοι μπάτσοι, τραμπούκοι, παραδιαδηλωτές). Είναι καιρός οι λαοί της Ευρώπης να το αντιληφθούν και να τους στείλουν στο βόθρο της ιστορίας, εκεί όπου έχουν θέση, και να πάρουν τις τύχες στα χέρια τους.

  2. 06/03/2010 22:57

    Υπάρχει ένας καθημερινός, πανίσχυρος, μοριακός που θα έλεγε ο Γκουαταρί,πολιτισμός, που δεν αμφισβητείται εδώ και χρόνια στο συνολό του. Αυτός ο πολιτισμός δεν έχει φάρο του τη Ρόζα Λούξεμπουργκ, αλλά την xxx ΠΑΝΣΙΟΝαρια Τζούλια.

  3. 06/03/2010 23:06

    Αύριο όλοι παίρνουμε Βημα της Κυριακής, ο θείος Αλέκος είπε ότι ο ΔΟΛ έχει κάνει πολύ προσεγμένη έκδοση.

  4. 07/03/2010 09:48

    Η κατάσταση πάει από το κακό στο χειρότερο… και δεν ήξερα οτι δεν κόβεται ο 14ος στους αστυνομικούς και στους στρατιωτικούς…(άσχετο)!
    Δεν ξέρω τι άλλο να πω πια..
    Πάντως (τώρα που έχω παρακολουθήσει τιβι όσο ποτέ άλλοτε) τα μμε, ασχολούνται μόνο με την Τζούλια και όχι με το δικό μας βιασμό! Ίσως αν βαφόμασταν όλοι πλατινέ και ρίχναμε και μια ανόρθωση στήθους… να είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον ο 14ος μισθός μας!

    υ.γ. τα πλακώματα των ματατζήδων δεν θα τα σχολιάσω… θα πω καμιά χοντράδα και δεν κάνει…

    @ΚΥΠ
    Να πάρεις την καθημερινή… έχει παιδικό cd το μανιφέστο, θα στο δανείσω εγώ να το διαβάσεις :Ρ

  5. 07/03/2010 13:11

    Δεν ξέρω πια τι άλλο πρέπει να πούμε για να φανούν τ’ αυτονόητα πέρα από μας στους υπόλοιπους συμπατριώτες μας και να ξεσηκωθούν. Εγώ χτες περίμενα πολύ πιο μαζική συμμετοχή. Πότε θα το καταλάβουν πως έρχονται όλο και χειρότερα? Μόλις νιώσουν για τα καλά το …ζόρι ?(άλλο ήθελα να πω,έχω εκτροχιαστεί λεκτικά τελευταία)

  6. 07/03/2010 16:04

    Μπράβο ρε συ Μπαλόνη, εξαιρετικός ο μελωποιημένος Μπρεχτ. Ευχαριστούμε !

    Όσο για τον ΜΑΤατζή που έδειρε το πλήθος, έχεις δίκιο ότι δεν είναι και το πιο ωραίο θέαμα αλλά μην ξεχνάς πως η βία δημιουργεί βία (όσο κοινότυπο κι αν είναι), η σχέση του ΜΑΤατζή και του διαδηλωτή είναι σχέση αλληλεπίδρασης. Θα πρέπει να είσαι ή ο Γκάντι ή ο Χριστός για να μην εξαγριωθείς όταν βλέπεις πάνοπλους αστυνομικούς που φοράνε (ήδη γιατί άραγε; )αντιασφυξιογόνες μάσκες να σε πηγαίνουν συνοδεία σε μια πορεία. Είναι πρόκληση. Είναι επίδειξη δύναμης και εξουσίας, σαν να σου λένε, κοίτα πως είμαι εγώ, έχω κράνος, έχω αλεξίσφαιρο γιλέκο, έχω όπλο, γλομπ, ασπίδα, εχω αντιασφυξιογονα μάσκα γιατί έχω χημικά και δακρυγόνα, ενώ εσύ ηλίθιε δεν έχεις τίποτα, οποιαδήποτε στιγμή θα σε λιώσω. Όμως ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΑΣ γαμώτο κέρατο μου ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΤΟ ΣΥΝΘΛΙΨΟΥΝ, ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΤΟ ΚΟΥΡΕΛΙΑΣΟΥΝ όσες Τζούλιες κι αν μας πλασσάρουν

    Το τραγουδάκι το βρήκα τυχαία,χωρίς να ακούω αυτή τη μουσική (έτσι δεν ξέρω αν είναι και γνωστό ο συγκρότημα) αλλά το βρήκα εξαιρετικό :

  7. 08/03/2010 15:48

    γεια σας ρε παιδιά!
    χάθηκα μέσα στο ΣΚ αλλά επανήλθα με νέο ποστ, λόγω της ημέρας!
    Για τα σχετικά με την Παρασκευή, μόλις άκουσα το Βούγια να λέει πως δεν μπορεί να καταλάβει πώς συνέβησαν αυτά και πως δεσμεύεται πως θα καταργηθούν τα χημικά!

    Για να ιδούμε!

  8. 09/03/2010 12:30

    εκτός από την αποχαύνωση στους χώρους δουλειάς, υπάρχει και φόβος, αυτό εξηγεί εν μέρει γιατί οι συνάδελφοι προτιμούν να συζητούν για συνταγές μαγειρικής, γκόμενους, γκόμενες, μπάλα, για τον καιρό, τα ψώνια και πώς πέρασαν το σουκου, και βεβαίως την Τζούλια και τις περιπέτειές της. Τέλος, υποψιάζομαι πως παίζει και μια έλλειψη σεξ γενικώς.

    τα σέβη μου

  9. 09/03/2010 19:47

    καλησπέρα σας Μάνο
    είναι κι αυτό…είναι και το κακό σεξ (για να συμπληρώσω) που τους κάνει πεινασμένους…αλλά αυτό το χάζι, πως όλο αυτό χτυπάει άλλους κι όχι εμένα θα τους κοπεί στον πρώτο μισθό με περικοπές…ελπίζω δηλαδή!!
    υ.γ. καλωσήρθατε, τα σέβη μας κι από δω 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: