Skip to content

Στο Riace έχουν τον τρόπο τους

06/02/2010

Η Καλαβρία είναι ίσως η φτωχότερη περιοχή της Ιταλίας. Ξεχασμένη στο νότο ήταν πάντα αγροτική περιοχή. Και όπως η Ιταλία έτρεχε πάντα με 2 ταχύτητες, μια του ανεπτυγμένου και πλούσιου βορρά και μια του απομυζημένου νότου, όλος ο συντηρητισμός φώλιασε στο νότο…μαζί φυσικά με την μαφία που όριζε την τύχη της περιοχής.

Στις αρχές του χρόνου είχαμε τα επεισόδια στο Ροζάρνο που οδήγησαν στις μεγάλες ταραχές με επίκεντρο τους μετανάστες.

Για να τα θυμηθούμε, αντιγράφω από τα ΝΕΑ:

Η σπίθα που άναψε το φιτίλι την περασμένη Πέμπτη ήταν οι πυροβολισμοί κατά ενός αλλοδαπού εργάτη από μια παρέα αγνώστων. Τις επόμενες τρεις ημέρες το Ροζάρνο της Καλαβρίας παραδόθηκε στο χάος μιας εξέγερσης από εκατοντάδες απελπισμένους μετανάστες και επεισοδίων ωμής ρατσιστικής βίας με υποκινητή τη Μαφία.

Η ένταση εκτονώθηκε χθες όταν οι αρχές απομάκρυναν περισσότερους από χίλιους μετανάστες και τους μετέφεραν σε κέντρα υποδοχής απ΄ όπου κατά πάσα πιθανότητα θα προωθηθούν το επόμενο διάστημα στις χώρες καταγωγής τους. Τα επεισόδια ρατσιστικής βίας κατά των μεταναστών, Αφρικανών στη συντριπτική τους πλειονότητα, χαρακτηρίστηκαν ως τα χειρότερα από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σύμφωνα με την τοπική εισαγγελία, οι άγνωστοι πυροβόλησαν «για πλάκα» έναν άτυχο μετανάστη την περασμένη Πέμπτη, ενώ πιθανολογείται ότι οι δράστες ήταν γόνοι οικογενειών της Μαφίας της Καλαβρίας, γνωστής ως Ντρανγκέτα. Την επομένη ακολούθησε εξέγερση των μεταναστών, οι οποίοι έκαψαν αυτοκίνητα και κατέστρεψαν προσόψεις σπιτιών. Οι ντόπιοι κάτοικοι, οπλισμένοι με ρόπαλα και σιδηρολοστούς, αντέδρασαν καταλαμβάνοντας το δημαρχείο της πόλης και έστησαν μπλόκα ζητώντας να απομακρυνθούν οι μετανάστες. Από την επέμβαση της αστυνομίας τραυματίστηκαν τουλάχιστον 60 άνθρωποι. Παράλληλα, καταγράφηκαν νέα επεισόδια με τραυματισμούς μεταναστών από πυροβολισμούς, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις κάτοικοι του Ροζάρνο εφορμούσαν με τα αυτοκίνητά τους κατά των «αντιπάλων» τους.

Εγκατέλειψαν την πόλη
Χθες ακόμη και οι μετανάστες με άδεια παραμονής αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την κωμόπολη της Καλαβρίας για να ξεφύγουν από μια κατά-στα-ση που σύμφωνα με τον Εουτζένιο Σκάλφαρι, πρώην εκδότη της εφημερίδας «La Repubblica», θυμίζει τη ρατσιστική βία της Κου Κλουξ Κλαν τη δεκαετία του 1960 στις ΗΠΑ. Η εφημερίδα «Fatto Quotidiano» χαρακτήρισε «εθνοκάθαρση» την απομάκρυνση των μεταναστών από μια περιοχή όπου χιλιάδες Αφρικανοί εργάζονταν και ζούσαν σε άθλιες συνθήκες. Το «δέλεαρ» γι΄ αυτούς ήταν η συγκομιδή φρούτων- μια δουλειά που δεν θέλει να κάνει κανένας ντόπιος. Οι ξένοι εργάτες δουλεύουν περισσότερο από 12 ώρες την ημέρα έναντι 25 ευρώ. Από αυτά, 5 ευρώ παίρνει ο επιστάτης, ενώ δύο με τρία ευρώ πληρώνεται ο οδηγός που τους μεταφέρει με το φορτηγό του στα χωράφια. Τα καταλύματά τους είναι παλιές αποθήκες και εγκαταλελειμμένα εργοστάσια γεμάτα λάσπη και ποντίκια όπου καίνε σκουπίδια για να ζεσταθούν. Όλη η επιχείρηση, σύμφωνα με τους τοπικούς εισαγγελείς, ελέγχεται από την Ντρανγκέτα. Στους ανθρώπους της μαφιόζικης οργάνωσης κατέφυγαν για βοήθεια πολλοί ντόπιοι όταν ξέσπασαν οι διαμαρτυρίες των μεταναστών κι εκείνοι ανταποκρίθηκαν για να αποδείξουν «ποιος έχει το πάνω χέρι», όπως σημειώνει ο αντεισαγγελέας Αλμπέρτο Τσιστέρνα. Ο Ιταλός δικαστικός υπενθυμίζει ότι το δημοτικό συμβούλιο του Ροζάρνο έχει παυθεί από τις δικαστικές αρχές, καθώς αποδείχθηκε ότι πολλά μέλη του είχαν σχέσεις με το οργανωμένο έγκλημα.

Τα γεγονότα αυτά και οι αναλύσεις που διάβασα σχετικά, με έκαναν να σκεφτώ πως στην Ελλάδα έχουμε πολλές ομοιότητες με την Καλαβρία (σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο) και πως τα όσα συνέβησαν εκείνες τις μέρες στο Ροζάρνο θα μπορούσε να είναι προάγγελος για όσα μπορούν να συμβούν και στα καθ’ ημάς. Δείτε ας πούμε μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση που διάβασα εκείνες τις μέρες (για όσες και όσους ξέρουν ιταλικά, εδώ είναι το αρχικό άρθρο) και άλλη μία από τον Economist.

Και θα μου πείτε πώς και τα θυμήθηκα σήμερα; Καταρχήν τα έχω πάρει πολύ με την υποχώρηση του ΠΑΣΟΚ στο έτσι κι αλλιώς λειψό νομοσχέδιο για το μεταναστευτικό.  Αλλά άκουσα σήμερα στο αγαπημένο ραδιοφώνο την εξαιρετική 5′ εκπομπή «είμαστε παντού» με τον Ιάσωνα Παναγιωτόπουλο και μου θύμισε τα όσα συμβαίνουν σε μια άλλη κωμόπολη της Καλαβρίας, το Riace. Τα σχετικά με το «πείραμα Riace» τα είχα διαβάσει αρχικά στο τεύχος 49 της Γαλέρας:

Το «πείραµα του Ριάτσε»

Σε ένα κόσµο τρελών, το αυτονόητο γίνεται είδηση. Πριν από δώδεκα χρόνια, στις 26 Δεκεµβρίου 1997, 336 Κούρδοι αποβιβάστηκαν σε ένα µικρό χωριό της Καλαβρίας, το Ριάτσε. Οι κάτοικοι τους υποδέχθηκαν µε την πατροπαράδοτη φιλοξενία, τους περιέθαλψαν και τους προσέφεραν στέγη στο πάνω χωριό στο βουνό που οι ίδιοι είχαν εγκαταλείψει για να µεταφερθούν παραθαλάσσια, για χάρη του τουρισµού.
Ο δήµαρχος της περιοχής σκέφτηκε να αξιοποιήσει δηµιουργικά την παρουσία των φιλοξενούµενων. Κατέγραψε τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους και µε µια γενναία χρηµατοδότηση που απέσπασε από την Banca etica (Ηθική τράπεζα) και κυρίως µε τον ενθουσιασµό τόσο των Κούρδων όσο και των κατοίκων το µικρό άγνωστο Ριάτσε έγινε πρότυπο πολιτισµού και αλληλέγγυας ανάπτυξης. Αριστουργήµατα αρχιτεκτονικής του 17ου αιώνα αναπαλαιώθηκαν, ξεχασµένες τέχνες αναβίωσαν, άνοιξαν ταβέρνες που προσέφεραν κουρδικές νοστιµιές προσελκύοντας έτσι τους τουρίστες και στο ξεχασµένο ορεινό χωριό.
Η ανάπτυξη υπήρξε ραγδαία, βρήκαν απασχόληση όχι µόνον οι µετανάστες αλλά και πολλοί κάτοικοι όπως και άνεργοι από τις γύρω περιοχές. Όλα βέβαια σε ένα πλαίσιο σεβασµού του περιβάλλοντος. Τίποτα καινούργιο δεν χτίστηκε, τα δε γύρω δάση περισώθηκαν ως κόρη οφθαλµού, πάλι µέσα από ένα πρόγραµµα για τους µετανάστες. ‘Οσοι δεν είχαν συγκεκριµένη ειδικότητα ορίστηκαν να φυλάγουν τα δάση. Για κάθε στρέµµα που δεν καίγεται έχουν µια ορισµένη ανταµοιβή.
Αποτέλεσµα; Από τότε οι πυρκαγιές έχουν γίνει άγνωστη έννοια. Το πείραµα του Ριάτσε ενέπνευσε τον διάσηµο σκηνοθέτη Βιµ Βέντερς που τις µέρες αυτές βρίσκεται στην Καλαβρία για να το µεταφέρει στη µεγάλη οθόνη. Πρωταγωνιστές οι κούρδοι µετανάστες και οι ίδιοι οι κάτοικοι.

Η ταινία-ντοκιμαντέρ με τίτλο «Η πτήση», που περιγράφει τη διαδικασία ενσωμάτωσης 100 πολιτικών προσφύγων που ζήτησαν άσυλο στην Ιταλία με βάση το σχέδιο- πιλότο του Ριάτσε είναι έτοιμη. Δεν μπόρεσα να βρω κάποιο τρέιλερ, βρήκα όμως μερικά βιντεάκια από την παρουσίαση της ταινίας, μέσω της τηλεόρασης της Καλάμπριας:

Το Riace, πριν από την έναρξη του φιλόδοξου σχεδίου, χανόταν σιγά-σιγά, συνέπεια της έντονης αστικοποίησης και της φτώχιας της Νότιας Ιταλίας. Με αυτό το σχέδιο αναγεννήθηκε, έδωσε δείγματα του τι σημαίνει υγιής ανάπτυξη με κοινωνική ευαισθησία, την ίδια στιγμή που θα μπορούσε απλά να πει «μα δεν χωράμε άλλοι, θα πεινάσουμε όλοι μαζί» που ακούγεται κατά κόρον στις μέρες μας  από διάφορους «πατριώτες»  (που κατά τα άλλα αποτάσσουν τον όρο «ρατσιστής» για τον εαυτό τους).

Λέει ο Βέντερς για την ταινία του: «Η αληθινή ουτοπία δεν είναι η πτώση του τείχους του Βερολίνου αλλά αυτό που γίνεται σε μερικά χωριά της Καλαβρίας με πρώτο το Ριάτσε. Πρόκειται για ένα πραγματικό θαύμα: εκεί είδα για πρώτη φορά έναν καλύτερο κόσμο […] Είδα ένα χωριό ικανό να λύσει, μέσω της υποδοχής, όχι τόσο το πρόβλημα των προσφύγων αλλά το δικό του πρόβλημα: να συνεχίσει να υπάρχει, να μην πεθάνει εξαιτίας της ερήμωσης και της εσωτερικής μετανάστευσης.»

Μ’ άρεσε που ξανάκουσα για αυτά σήμερα το πρωί…ήταν μια ένεση ελπίδας από μια γειτονική χώρα που μας μοιάζει πάρα πολύ σε νοοτροπία…με ένα σιχαμένο πρωθυπουργό που συγκυβερνά με την ακροδεξιά.

Και αναρωτήθηκα: Πώς διαφοροποιείται σήμερα ο ΓΑΠ (πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, για να μη ξεχνιόμαστε) από αυτές τις συντηρητικές φωνές  που καταφέρονται εναντίον των μεταναστών και όσων υποστηρίζουν τα δικαιώματά τους; Και γιατί όσοι ειλικρινά πιστεύουν και ελπίζουν σε αυτό το ΠΑΣΟΚ δεν βλέπουν ή κάνουν πως δεν βλέπουν την προχτεσινή κωλοτούμπα του Υπουργείου Εσωτερικών προκειμένου να εξασφαλιστεί η συναίνεση για τα κατάπτυστα νέα οικονομικά μέτρα;

Δεν νομίζω πως πρέπει να βλέπουμε αυτά τα ερωτήματα σαν ρητορικά. Πρέπει να απαιτούμε απαντήσεις από όσους, σε κρίσιμες στιγμές σαν αυτή που ζούμε, κλείνουν τα μάτια και αποδέχονται τους μονόδρομους που μας επιβάλλονται. Προσωπικά, θα συνεχίσω να απαιτώ πειστικές απαντήσεις κι αν δεν τις παίρνω θα εξεγείρομαι.

Advertisements
14 Σχόλια leave one →
  1. 06/02/2010 21:53

    Τι εκπληκτική ιστορία αυτή του Riace! Ευτυχώς που την παρέθεσες γιατί όσο διαβάζω τελευταία για το νομοσχέδιο εδώ, τόσο πιο έξαλλη γίνομαι. Υπάρχουν όμως και φωτεινές νησίδες ελπίδας. Είναι το μόνο κομμάτι που επιλεκτικά κρατάω απ’την ανάρτηση γιατί ειλικρινά ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ!

  2. 06/02/2010 21:57

    Η λέξη κωλοτούμπα είναι πολύ επιεικής γι αυτό που μου ΄ρθε στο νου όταν το διάβασα.

    Τα του Ροζάρνο τα είχα πληροφορηθεί. Είμαστε τα ίδια χάλια με την Καλαβρία, Μπαλόνη μου. Ξεχνάς π.χ.το Γιαννιτσοχώρι που είχε ξεσηκωθεί για να φύγουν οι μετανάστες, που έδωσαν ζωή σε πολλά ερημωμένα χωριά.
    Όποιος έχει ζήσει λίγο στην επαρχία είδε να παίρνουν ζωή χωριά , να καλλιεργούνται χωράφια παρατημένα χρόνια την ώρα που οι Ελληνάρες τη βγάζαν στα καφενεία, σχολεία να γεμίζουν με παιδιά, γονείς που ΄χαν στόχους και σεβασμό στον εκπ/κό κ.ά. Άσε, γιατί όσο τα θυμάμαι…

    Μπράβο στους κατοίκους του Ριάτσε!!

  3. 07/02/2010 03:47

    Χαιρετίζω την δυναμική επιστροφή στα μεγάλα, εμπεριστατωμένα και παρεμβατικά πολιτικά κείμενα!

    Η περίπτωση του Ροζάρνο είναι τυπική του φτωχού ευρωπαϊκού νότου. Φτώχεια, εγκατάληψη, ξενοφοβία, οργανωμένο έγκλημα. Στην Ελλάδα βέβαια δεν έχουμε τόσο διάσημες μαφίες όπως οι τρεις ιταλικές (Καμόρα, Κόζα Νόστρα, Ντράγκετα) αλλά έχουμε πολλές μικρές που όλες μαζί συνθέτουν το σάπιο οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο.

    Η δε περίπτωση του Ριάτσε είναι μια όαση αισιοδοξίας και ελπίδας. Δείχνει τι καλά αποτελέσματα μπορεί να έχει η αντιμετώπιση και αξιοποίηση των ανθρώπων με σεβασμό, καλοσύνη, αξιοπρέπεια. Δικαιώνεται εμμέσως και ο… Μαρξ που θεωρεί κύρια πηγή του πλούτου την ανθρώπινη εργασία! Δυστυχώς αντί να αξιολογούμε και να αντιμετωπίζουμε θετικά το μεταναστευτικό ρεύμα, ως ανθρώπους πρόθυμους να δουλέψουν και να συμβάλουν στην ανάπτυξη της χώρας, την ενίσχυση των ασφαλιστικών ταμείων, στην επίλυση του δημογραφικού προβλήματος μιας της γερασμένης Ελλάδας και γιατί όχι και στην ανανέωση και εμπλουτισμό της κουλτούρας της, τους λογαριάζουμε ως βάρη για τον προϋπολογισμό και ανταγωνιστές για θέσεις εργασίες, έως και θέσεις σε… μέσα μεταφοράς!

    Ηθικό δίδαγμα: ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ!

  4. 07/02/2010 11:13

    Άλλοι τα ‘φαγαν τα σύκα κι άλλοι τα πληρώνουνε.

  5. 07/02/2010 11:15

    Σόρρυ, το προηγούμενο σχόλιο κανονικά πάει στο προηγούμενο σου ποστ.
    Εδώ πάει το:
    «Αλλού με τρίβεις δέσποτα, κι αλλού έχω τον πόνο. «

  6. 07/02/2010 13:43

    Πραγματικά εξαιρετικό το Ριάτσε!
    Μου έχει τύχει να δω σε δελτίο ειδήσεων της ελληνικής τηλεόρασης (δεν θυμάμαι ποιο κανάλι) ρεπορτάζ με τίτλο του τύπου «τον κώδωνα του κινδύνου κρούουν οι ειδικοί για την υπογεννητικότητα – τα σχολεία της επαρχίας μένουν χωρίς μαθητές». Και από το ρεπορτάζ έβγαινε ότι οι μαθητές συνολικά έχουν αυξηθεί, χάρη στον νέο πληθυσμό που προήλθε από τη μετανάστευση. Κι αναρωτήθηκα: άρα πώς ακριβώς ερημώνονται τα χωριά και τα σχολεία;;

  7. 09/02/2010 13:11

    Καλημέρα σας
    συγγνώμη για την αργοπορία αλλά από χτες είμαι σε μια περίεργη κατάσταση με λίγο κρύωμα και πολύ πολύ δουλειά. Όντως το Riace είναι αχτίδα ελπίδας. Θα μάθατε τα όσα έγιναν χτες στη Βουλή, στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη βουλή…είναι για να ντρεπόμαστε!
    Είδα στην Ψαρούκλα και αυτό το βίντεο του Μαυροπρόβατου:

    φανταστικό…τα λέει όλα!

  8. 09/02/2010 19:47

    Βρε Μπαλόνη, σε ποια προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση αναφέρεσαι; Έγινε κάτι που δεν άκουσα; Ή εννοείς αυτά που έγιναν στην Παλιά Βουλή, στην εκδήλωση για την ιθαγένεια;

  9. 09/02/2010 21:24

    Εντάξει, άκυρη η ερώτησή μου Μπαλόνη, συγγνώμη. Τώρα είδα ότι υπήρξε αντιπαράθεση στη Βουλή για το νομοσχέδιο της ιθαγένειας.

  10. 10/02/2010 00:03

    α ωραία, το απάντησες μόνη σου! 🙂

  11. 12/02/2010 00:01

    Αυτό θα πει αυτοοργάνωση και αλληλεγγύη (για το Ριατσε). Μπράβο τους ! Τίποτα δεν είναι απίθανο όταν ο λαός παίρνει τις αποφάσεις.

    Σχετικά με τους φασίστες ή εθνικιστές ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε τους, έχω αρχίσει να πιστεύω ότι αυτή η συντηρούμενη κοντρά με τους άλλους τους μη εθνικιστές είναι κάπως κατευθυνόμενη. Εννοώ πως εξυπηρετεί κάποιους να αναλωνόμαστε σε τέτοιου είδους αντιπαράθεσεις. Κι αυτό φαίνεται και απο την προπαγανδα των καναλιών. Αλλά τελικά πόσο αντιστοιχεί στον κόσμο, πόσοι είναι εθνικιστές σε βαθμό μπουμπούκου ; Δεν νομίζω ότι είναι και πάρα πολύ (να΄ναι 50.000 ; )

Trackbacks

  1. Επιλογές εκ της σύνταξης « ΚΕΛΑΗΔΙΣΜΑΤΑ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: