Skip to content

Περί εκλογών και άλλων δαιμονίων (και δαιμόνιων δημοσιοκάφρων)

26/05/2009

Από μικρό παιδί βίωνα από κοντά κάθε εκλογική αναμέτρηση. Οι γονείς μου, οι φίλοι των γονιών μου, οι συγγενείς μου, όλοι σχεδόν συμμετείχαν με κάποιο τρόπο σε εκλογικές αναμετρήσεις, είτε στελεχώνοντας ψηφοδέλτια (πάντα της αριστεράς) είτε τρέχοντας δεξιά και αριστερά διεκδικώντας την κάθε ψήφο.

Σχεδόν φυσικά μου φαινόντουσαν όλα αυτά. Που εκπορεύονταν από μια βαθιά πίστη στη δημοκρατία και τους θεσμούς, όχι σαν κάτι θέσφατο αλλά ως κάτι που διεκδικήθηκε, διεκδικείται καθημερινά και θα διεκδικείται και στο μέλλον. Το να συμμετέχουμε στα πολιτικά δρώμενα δεν ήταν απλά δικαίωμα – ήταν υποχρέωση προς τους χιλιάδες αγωνιστές και τις αγωνίστριες της δημοκρατίας που έλιωσαν σε φυλακές και εξορίες, που εκτελέστηκαν για το δικαίωμα τους στην διαφορετική άποψη και στην νομιμότητα της άποψης αυτής!

Οι εκλογές ήταν απλά ένας σταθμός σε όλη αυτή τη διαδικασία. Απαραίτητος σταθμός μάλιστα μιας και κάποιοι άλλοι εξαντλούσαν την όποια πολιτική συζήτηση και διαδικασία τις ημέρες των εκλογών. Στις εκλογές όλος ο κόσμος φαινόταν πιο διατεθειμένος να ακούσει τις θέσεις και τα προγράμματα των κομμάτων.

Βέβαια στο τέλος πήγαινε και ψήφιζε πάλι τους ίδιους αλλά σε είχαν ακούσει, έστω και 2-3 βδομάδες! Αυτό έφερνε σε τρομερά αμήχανη θέση τη γιαγιά μου που δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί αυτό το έρμο το κόμμα που ψηφίζαμε δεν έμπαινε στη βουλή, αφού όλοι μας οι γνωστοί αυτό ψήφιζαν!!

Η πορεία μου θα μπορούσε να πει κανείς πως ήταν προδιαγεγραμμένη στην αριστερά και μάλιστα στο ανανεωτικό της κομμάτι. Αλλά εκείνη η αριστερά υπέστη και τις περισσότερες διασπάσεις, αποτέλεσμα και εκλογικών αναμετρήσεων που δεν είχαν το αναμενόμενο αποτέλεσμα! Έτσι πολύ σύντομα έπρεπε να επαναδιαπραγματευτώ  τη σχέση μου με την αριστερά. Και το έκανα! Γιατί τίποτα δεν πάει χαμένο!!

Ποτέ όμως, ούτε για μια στιγμή, δεν διαπραγματεύτηκα τη σχέση μου με τις εκλογές. Ούσα μάλιστα γυναίκα, έχω 150 παραπάνω λόγους να μετέχω στις εκλογές μιας και το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι σε εθνικές εκλογές για τις γυναίκες κατοχυρώθηκε με νόμο μόλις το 1952.

Βέβαια, ήδη από το 1945 το ανώτερο όργανο της πρώτης λαϊκής εξουσίας στην Ελλάδα (ΠΕΕΑ) αναγνωρίζει τυπικά και ουσιαστικά την ισότητα της γυναίκας. Το ψήφισμα του Εθνικού Συμβουλίου των Κορυσχάδων λέει ρητά: «Όλοι οι ΄Έλληνες άνδρες και γυναίκες έχουν τα ίδια πολιτικά και αστικά δικαιώματα» Το ψήφισμα του Εθνικού Συμβουλίου που έχει χαρακτήρα προσωρινού συνταγματικού χάρτη, αναγνωρίζει για πρώτη φορά τα ίσα πολιτικά δικαιώματα των δύο φύλων. Οι γυναίκες ψηφίζουν ισότιμα και εκλέγονται στο Εθνικό Συμβούλιο. Αλλά αυτό δεν κράτησε πολύ!

Το άκυρο, ακόμα και το λευκό, τα είχα πάντα σε μεγαλύτερη υπόληψη από την αποχή. Αυτός, μάλιστα, είναι άλλος ένας λόγος που υποστηρίζω την απλή αναλογική αφού τις θεωρώ επιλογές που παίζουν καθοριστικό ρόλο στο αποτέλεσμα ρυθμίζοντας ουσιαστικά το εκλογικό μέτρο και άρα είναι απολύτως πολιτικές επιλογές. Αλλά η αποχή; Πώς μπορεί να θεωρηθεί πολιτική επιλογή το να μην υπερασπίζεσαι ένα δικαίωμα που το έχεις κερδίσει με αγώνες; Και πώς διαχωρίζεις την δική σου –  πολιτική – αποχή από την αποχή αυτού ή αυτής που πάει στην παραλία ή το βουνό ή απλώς μένει στον καναπέ γκρινιάζοντας πως «όλοι είναι ίδιοι»;

Δεν είμαστε σε καμιά κρίσιμη προεπαναστατική περίοδο (αν και ελπίζω να μην αργήσει να γίνει κι αυτό) και να πρέπει να πάρουμε σοβαρές πολιτικές αποφάσεις αποχής, μαζικής αποχής όμως, ενάντια σε εκλογές βίας και νοθείας (που και πάλι θεωρώ πως θα έπρεπε να το συζητήσουμε για να αποφασίσουμε κάτι τέτοιο). Είμαστε σε εκλογές με σημαντικά πολιτικά ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις και οφείλουμε, ως ενεργοί πολίτες, να τις αναζητήσουμε στα προγράμματα των συνδυασμών που συμμετέχουν στις εκλογές.

Το τέλειο δεν θα το βρούμε…αλίμονο μάλιστα αν είχε βρεθεί το τέλειο, τότε δεν θα είχαμε κανένα ρόλο να παίξουμε στην πολιτική γιατί τα πάντα θα τα είχαν βρει άλλοι και άλλες για εμάς, χωρίς εμάς. Γι’ αυτό και πάντα φοβόμουν τους σωτήρες-φωστήρες και όλους όσους τους στήριζαν και τους προμοτάραν σαν την απάντηση για όλα μας τα προβλήματα. Η δημοκρατία είναι δύσκολο πράγμα, απαιτεί συμμετοχή και δράση αλλιώς μένει κενό γράμμα.

MIND THE SHARKS3Και η δημοκρατία δεν εξαντλείται βέβαια την ημέρα των εκλογών, ούτε την ημέρα που ο (αγαπημένος μου, το ομολογώ) Πρετεντέριους καλεί τους εκπροσώπους των κομμάτων και τους λοιπούς μαϊνδανούς στην εκπομπή του για να δουν όλοι μαζί το μηνιαίο γκάλοπ. Ούτε όταν ο Παπαχελάς μας καλεί να ψηφίσουμε τον μεγαλύτερο Έλληνα την ίδια ώρα που μας προτρέπει να μην πάμε να ψηφίσουμε στις Ευρωεκλογές.

Και θα το πω γιατί του το χρωστάω, η δημοκρατία κοιμάται τον ύπνο του δικαίου όταν ο «ανατρεπτικός» Λαζόπουλος μας καλεί να πάμε στις παραλίες το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος.

Η δημοκρατία καταλύεται όταν ένας πρωθυπουργός από μόνος του κλείνει τη Βουλή και παραγράφει σκάνδαλα ή όταν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ – τα δύο κόμματα εξουσίας δηλαδή – τρώγανε με 10 μασέλες από την Siemens και μας φαίνεται φυσικό κι επόμενο!

Τα δημοκρατικά αντανακλαστικά αυτής της κοινωνίας φάνηκαν όταν χιλιάδες μαθητές και πλήθος κόσμου βγήκε στον δρόμο ως αντίδραση στην δολοφονία ενός 16χρονου παιδιού. Και επειδή για πολύ καιρό τα είχαμε κοιμίσει αυτά τα αντανακλαστικά, με ψηφοφορίες σε ριάλιτι και στη γιουροβίζιον, όταν ξύπνησαν τα πήραν και τα σήκωσαν όλα!

Φάνηκαν επίσης όταν ο κόσμος στο πάρκο της Κύπρου και Πατησίων κατέβηκε να υπερασπιστεί τα δένδρα που του έδιναν οξυγόνο μπροστά στον παραλογισμό ενός δημάρχου! Ή στο πάρκο της Ναυαρίνου, που θα ήταν πάρκινγκ ή πολυώροφο κτίριο του ΤΕΕ αν κάποιες και κάποιοι δεν το καταλαμβάνανε.

Αλλά αυτό που με γέμισε ελπίδα,  γιατί είδα τους θεσμούς να λειτουργούν όταν οι πολίτες παρεμβαίνουν, ήταν στην πολύκροτη υπόθεση του Ελαιώνα! Εκεί φάνηκε ξεκάθαρα πως και θεσμούς έχουμε και νόμους…αρκεί να μην τους αφήνουμε σε ησυχία!

Σ’ αυτή τη μάχη για ένα μέγα οικολογικό θέμα με επιπτώσεις στη ζωή του μισού πληθυσμού αυτής της χώρας κάποιοι ήταν απέναντι στα συμφέροντα της κοινωνίας και λοιδορούσαν όσες και όσους διαμαρτυρόμασταν, κάποιοι μίλαγαν με μισόλογα και κάποιοι…απλά δεν ήταν εκεί!

Εκεί, το κίνημα χρησιμοποίησε τη δημοκρατία και τους θεσμούς της. Και κέρδισε!

Και όλοι αυτοί οι δημοσιοκάφροι που τότε έβλεπαν μειοψηφίες να εμποδίζουν την ανάπτυξη και να μπλοκάρουν τις ισχυρές πλειοψηφίες και κόπτονταν για τους θεσμούς…το κάναν γαργάρα! Και τώρα μας καλούν να πάμε για ψάρεμα και για κολύμπι!

Πολλά τέτοια παραδείγματα μπορώ να βρω αλλά δεν θα το κάνω για να μη χτυπήσω 2000αρο κείμενο-σεντόνι που μετά δεν διαβάζεται!

Με τέτοια κριτήρια εγώ επιλέγω να ψηφίζω θετικά στις εκλογές.

Με τέτοια κριτήρια και με την εμπειρία ευρωπαϊκών αγώνων, ευρωπορειών και ευρωπαϊκών κοινωνικών φόρουμ (το νεφρί μας έφυγε). Γιατί ας μη ξεχνάμε ότι ψηφίζουμε για την Ευρώπη. Για δημοκρατικούς θεσμούς στην Ευρώπη, που το λόγο θα έχουν τα κοινωνικά κινήματα και όχι τα Συμβούλια υπουργών και η Κομισιόν.

Και δεν τους το χαρίζω…δεν τη χαραμίζω τη ψήφο μου! Το χρωστάμε σε μας, σε όσους πάλεψαν για το δικαίωμα αυτό και στα παιδιά που παίρνουν παράδειγμα από μας.

Θα χάσω ένα μπάνιο, για να τους κάνω να χάσουν τον ύπνο τους!

ksaplostres

Μη ξεχάσετε να διαβάστε τα ποστ που είναι δίπλα…κολλημένα με τα bannerάκια που φτιάξαμε!

εκεί θα δείτε και άλλα bannerάκια που φτιάξαμε ο Αντιδρασέξ, ο Έλικας, η Daria και εγώ!

Advertisements
34 Σχόλια leave one →
  1. 26/05/2009 09:25

    Πρωινό πρωινό το πόστο βλέπω, προφανώς για να προλάβεις τις φυλλάδες των δημοσιοκάφρων! Όμορφα και τα προπαγανδιστικά πανώ, εγώ διάλεξα αυτό του Έλικα που δείχνει πιο «ρετρό» και παραπέμπει στην καλτ πολικά δεκαετία του ’60 – τα sixties πάντα είναι στη μόδα. Όπως έγραψα κι εκεί, η αριστερά δεν πρέπει να επαναλάβει το ιστορικό λάθος του Μάρτη του ’46, τότε που ήταν ενωμένη και μπορούσε να επηρεάσει κυρίαρχα τα πολιτικά πράγματα. Βέβαια, υπήρχε και ο σοβαρός αντίλογος ότι πιθανότατα οι εκλογές θα ήταν νοθευμένες. Τώρα αυτός ο κίνδυνος δεν υπάρχει. Οι δημοκρατικοί αγώνες των προηγούμενων γενιών κατοχύρωσαν το δικαίωμα ελεύθερων και αδιάβλητων εκλογών για όλους. Ή σχεδόν όλους (βλ. παιδιά μεταναστών). Υπάρχει σοβαρή κριτική αν οι εκλογές αλλάζουν πράγματι κάτι. Είναι σίγουρο όμως πως η αποχή δεν αλλάζει τίποτα. Ιδιαίτερα υπό τις πολιτικές συνθήκες που ανέλυσε στην εισήγηση το μπαλόνι, το ράπισμα στο σύστημα δεν είναι η αποχή αλλά η συμμετοχή. Με την προϋπόθεση βέβαια ότι θα είναι εναντίον των 2 μεγάλων κομμάτων εξουσίας. Ακόμα και η ψήφος διαμαρτυρίας σε κάποιο μικρό κόμμα ή το άκυρο είναι πιο ηχηρή διαμαρτυρία από την αποχή, γιατί καταγράφεται. Και εννοείται πως ανεξάρτητα με το αποτέλεσμα της κάλπης συνεχίζουμε τον αγώνα για απλή και άδολη αναλογική και την πραγματική Μεγάλη Αλλαγή (όχι αυτή του Αντρέα ούτε της ΝΕΤ).

    Καλή ψήφο λοιπόν στις 7 του Ιούνη και μπάνια από τις 8!

    ΥΓ: Ο σκληρός πυρήνας της επανάστασης φέτος θα πάει διακοπές στα Τουρκοβούνια, συνδυάζοντας το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Εγώ έχω αρχίσει ήδη το προσχέδιο της… απολογίας μου, στα πρότυπα αυτής του συντρόφου Φιντέλ (Η ιστορία θα με δικαιώσει).

  2. 26/05/2009 09:35

    Να προσθέσω μόνο τα εύσημα για τον τίτλο, που παραπέμπει σε ένα ξεχωριστό βιβλίο του δον Γκαμπριέλ. Μην ξεχνάμε πως η Επανάσταση χρειάζεται και ένα πασπάλισμα μαγικού ρεαλισμού για να πετύχει!

  3. 26/05/2009 10:08

    Είδες; προετοιμάζομαι για τα χρόνια της επανάστασης που θα ξυπνάμε χάραμα για να αναλύουμε το ιδεολογικό προτσές πριν πιάσουμε τα όπλα!

    Όπως ακριβώς τα λες είναι σύντροφε. Και επειδή το είχατε ήδη συζητήσει για το ’46 είπα να μη το γράψω. Ας κάνουν και λίγο έρευνα όσες και όσοι διαβάσουν τούτο δω το ποστ.

    υ.γ. Περί έρωτος όμως…πολύ πιο ποιητικό από τις εκλογές…

  4. 26/05/2009 11:23

    Λέγε, βρε αχαΐρευτο, πώς θα βάλω κι εγώ το μπανεράκι του Νεφελίκα, αυτό το κατακόρυφο το κίτρινο; Ωραία, έκανα κόπι τον κώδικα, πού θα τονε κάνω πέιστ; Ε;

  5. 26/05/2009 13:09

    Πολύ καλό και σωστό το άρθρο σου. Η γιαγιά σου μου θυμίζει παλιές εποχές όπου όλοι ακούγαμε τις νέες ιδέες αλλά τους ίδιους «θαθάδες» ψηφίζαμε. Είσαι τυχερη που έζησες σε εποχές ελευθερίας λόγου και κομμάτων, μετά τον πόλεμο (1940) που έζησα εγώ το να είναι κανείς αριστερός = ρετσινιά, ρετσινόλαδο, εξορία.
    Και όταν δόθηκε ψήφο στις γυναίκες..μου έλεγε η μάνα μου ότι σε πολλά σπίτια έδερναν οι άντρες τις γυναίκες τους για α) μη ψηφίσουν και β) να ψηφίσουν αυτό που τους βάζουν στο χέρι και γ) να κάνουν ότι τους έλεγαν. Ξύλο και των γονέων.

  6. 26/05/2009 15:20

    @Σκύλο
    τα είπαμε εμείς…μη λέμε ξανά τα ίδια! 🙂
    @Θεία Λένα
    Μπράβο βρε Λένα…να τα λες αυτά γιατί πολύ αψήφιστα το έχουνε πάρει όλοι και όλες…ειδικά αυτές οι όλες που έχουν άγνοια όλων όσων λες, καλά είναι να τα «ακούνε».
    Επανήρθες δριμύτερη και ακμαία πάντα! Άντε περαστικά μας, λέμε!

  7. 26/05/2009 18:41

    Ας πούμε ότι πείστηκα να ψηφίσω ,έχεις να μου προτείνεις κάποιον;
    υπ όψιν είμαι 49 χρονών και δεν ντρέπομαι που ρωτάω.

  8. 26/05/2009 19:33

    Προσυπογράφω αν και δε μεγάλωσα σε ενταγμένη στην αριστερά οικογένεια με εξαιρέσεις κάποια μαύρα πρόβατα(ξαδέρφια-θείος) αλλά παρ’ όλα αυτά το δικαίωμα της ψήφου δεν το χαρίζω σε κανένα. Γιατί προτιμώ να εκδηλώσω την αντίθεσή και δυσαρέσκειά μου έμπρακτα. Η αποχή δεν είναι λύση!!

    Το μπανεράκι (του Έλικα) αναρτήθηκε! 😉 Φιλιά, μπαλονάκι!

  9. 26/05/2009 21:24

    @kostaslogh
    Καταρχήν καλωσήρθες!
    Αυτό το βλογ δεν έχει κρύψει την θετική του στήριξη (και έχει σημασία αυτό το «θετική», δεν το κάνω χαριστικά δηλαδή) προς το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ.
    Έχω πει διάφορα κατά καιρούς σχετικά με το γιατί επιλέγω να βρίσκομαι εκεί, πάντα με κριτική διάθεση αλλά πάντα με θετικές προθέσεις επίσης, γιατί έτσι είμαι δηλαδή!
    Θα πω τις επόμενες μέρες και πιο αναλυτικά γιατί επιλέγω αυτή τη στάση, αν και μια ματιά στο παραπάνω κείμενο δείχνει σαφώς τη διάθεση.
    Προσωπικά, ψηφίζω βάσει προγράμματος, θέσεων αλλά και πραγματικής δράσης. Με ποιούς παλευα μαζί βρε παιδί μου…αυτό εννοώ!
    Αν θες ρίξε μια πρώτη ματιά εδώ,
    σύγκρινε τις θέσεις όλων των κομμάτων εδώ (γιατί μ’αρέσει να συγκρίνω) και για τις δράσεις τα ξαναλέμε! Έχουμε πολλά να πούμε, αν έχεις διάθεση!
    @Ρενάτα
    αγαπητή τσιμπάτε ελέυθερα μπανεράκια…μη ντρέπεστε!
    σας γλυκοφιλώ!

  10. 27/05/2009 00:19

    Και ο Λάκης απόψε έδειξε να συμπλέει με τη γραμμή υπέρ της αποχής. Τον διαγράφουμε από τους συμπαθούντες;

  11. 27/05/2009 09:49

    Εντάξει λέμε ντε…! :))

  12. 27/05/2009 10:49

    @σύντροφο Τσαλ.
    Εγώ πάντως τον διέγραψα, ειδικά μετά τα χτεσινά!
    Έλεος όμως δηλαδή με το κάθε παπαγαλάκι. Και το καλύτερο όλων; Είπε ότι ήταν πολύ καλή η πρωτοβουλία του δημάρχου Καισαριανής, Τζόκα, να γράψει στα δημοτολόγια ένα μωρό από την Γκάνα. Καλώς μέχρι εκεί.
    Έδειχνε λοιπόν τον δήμαρχο λίγο, έδειξε και την Κατίντσα Σάνκο για λίγο…χωρίς όμως να πει ποια είναι και κυρίως χωρίς να πει κουβέντα για το με ποιο συνδυασμό κατέβηκε ο Τζόκας για δήμαρχος, όπως κάνανε και για τον Κορτζίδη τότε που έκανε απεργία πείνας για τις παραλίες!
    Το να πουλήσει φίδια όμως περί καβγά μεταξύ Αλαβάνου και Τσίπρα και περί συνεργασίες ΣΥΡΙΖΑ με ΠΑΣΟΚ μετεκλογικά ήξερε να το κάνει!
    Κανονικό παπαγαλάκι! Αίσχος!
    @μανιτάριους
    καλά βρε Μανιταράκι, δε σε πιάσαμε κι από το λαιμό…μια κουβέντα είπα αλλά τελικά φαίνεται είμαι καλή και σε πείθω!!!
    Πω πω…να έβλεπες αυτές τις σαγιονάρες που είδα!!!!!!!!!! Εντυπωσιακές…για να δω αν υπάρχουν στο διαδίχτυο…έρχομαι, μη φύγεις…

  13. 27/05/2009 12:09

    ΝΕΟ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΣΥΝΘΗΜΑ:

    «ΔΕΝ ΠΑΩ ΝΑ ΜΑΥΡΙΣΩ
    ΠΑΩ ΝΑ ΤΟΥς ΜΑΥΡΙΣΩ»

  14. 27/05/2009 12:13

    Τα λεγα εγώ σε ανύποπτο χρόνο ότι είναι lifestyle αριστερός… δηλαδή «πουλάει» αριστερά μέχρι το σημείο να είναι δημοφιλής αλλά όχι επικίνδυνος για το σύστημα. Έχει κάποιο ταλέντο δε λέω, και βοηθάει να ακούγονται και κάποια σωστά πράγματα, αλλά οχι να τον κάνουμε και σημαία. Άσε που είμαι εξαιρετικά δύσπιστος με κάποιον που το παίζει επαναστάτης με τόσο μεγάλο συμβόλαιο και προκλητικό τρόπο ζωής. Υπάρχουν βέβαια προηγούμενα έντιμων αστών που έγιναν αποστάτες της τάξης τους, έπεισαν για την ανιδιοτέλειά τους και δεν επιδίωξαν την αυτοπροβολή. Είναι όμως λίγοι.

  15. 27/05/2009 12:39

    @L’Enfant…
    Βρε κοπελιά…αυτό σημαίνει πως πάω να ρίξω άκυρο! Ή τελοσπάντων, επειδή καταλαβαίνω πού το πας, δεν δείχνει ξεκάθαρα πως ψηφίζουμε θετικά και όχι άκυρο. Μήπως να το δουλέψουμε λίγο ακόμα;
    Σμουτς
    @σύντροφο Τσαλ
    Σε παραδέχομαι…το θυμάμαι που το έλεγες!
    Πάντως, όπως βλέπεις, η μεγαλοαστική μου καταγωγή δεν με εμπόδισε να βγω στον δρόμο του αγώνα 😆

  16. 27/05/2009 13:44

    Ο καθένας έχει υποχρέωση να ψηφίσει και επίσης να βρει τι να ψηφίσει (πρέπει εσύ να βρεις τα κόμματα όχι το αντίστροφο) και ακόμη περισσότερο αν δεν βρίσκει κάτι να ψηφίσει να το φτοιάξει, εν-ολίγοις το ισοπεδωτικό «όλοι είναι ίδιοι» κι «εγώ πάω για καφέ» και άλλα τέτοια έξυπνα δείχνουν τη χαζομάρα του Νεοέλληνα. Οι άνθρωποι δε που εσκεμένα υποτιμούν τις εκλογές ή τη βουλή και τους πολιτικούς έχουν άλλους σκοπούς (κατάληση της δημοκρατίας μας και αναζήτηση φασιστικών/απολυταρχικών εναλακτικών δρόμων που όλοι έχουμε δει πόση ευτυχία χαρίζουν). Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι όλοι αυτοί είναι κατ’ εικόνα και ομοίωσή μας σαν λαός και προφανώς δεν μας αρέσει αυτό που βλέπουμε στον καθρέπτη.

    Για το Λαζόπουλο το σχόλιό μου είναι ότι (α) είναι εξαιρετικά ταλαντούχος (με διαφορά ο καλύτερος άνθρωπος της σάτυρας που έχουμε δει τα τελευταία 20 χρόνια) αλλά και ότι (β) λαϊκίζει χαϊδεύοντας τα αφτιά του κόσμου αντί να του πει και μερικές αλήθειες όπως οφείλει – η τηλεοπτική του σειρά έτσι είναι εξαιρετικά βαρετή και ανέμπνευστη – οι πολιτικές του θέσεις δε εξαιρετικά απλοϊκές… φιλικά,

  17. 27/05/2009 15:16

    @μπαλόνη

    Δικαιωματικά λοιπόν – ως άλλος Φιδέλ – είχα προβλέψει οτι… η ιστορία θα με δικαιώσει 🙂

    Περιέργως σήμερα συμφωνούμε στα περισσότερα και το Belbo. Λέτε να άρχισε να δουλεύει η περιβόητη… συναίνεση;

    Ως προς το καλλιχνικό ταλέντο, Ο Λαζόπουλος, είναι κατά γενική ομολογία ο καλύτερος από όσους εμφανίζονται στην τηλεόραση – δεν έχουν μείνει και πολλοί άνω του μετρίου – αλλά μην ξεχνάμε και τον Τζίμη Πανούση – ευφυέστατος και καυστικότατος αν και δεν μου αρέσει η υπερβολική χρήση βωμολοχίας που κάνει – και ο Χάρυ Κλυν, όταν ήταν ακόμα στα καλά του.

  18. 27/05/2009 16:16

    @Βelbo
    αγαπητέ, προσυπογράφω αυτά που λες…μέχρι τελευταία λέξη
    (αν και βλέπω ένα μικρό υπονοούμενο ως προς το απολυταρχικά καθεστώτα που δεν φέραν ευτυχία αλλά το κάνω γαργάρα για χάρη της συναίνεσης 😉 )
    @σύντροφο Τσαλ
    σε δικαιώνει αδελφέ…σε δικαιώνει!!!!
    Δεν έχεις δίκιο πάντως…ο Belbo είχε πάντα αυτή τη στάση και γι’ αυτό τον κάνουμε παρέα άλλωστε…
    Για τα καλλιτεχνικά συμφωνώ απολύτως!

  19. 28/05/2009 10:13

    Φιλενάδα, με κάλυψες πλήρως. Θα σε κάνω τις επόμενες link, αν δεν έχει πρόβλημα ο εξωκοινοβουλευτικός(!)

  20. 28/05/2009 13:41

    @πιχι
    Πού θα μας πάει ο άτιμος…θα πειστεί! 😉

  21. 28/05/2009 14:39

    ΣΥΓΓΝΩΜΗΗΗΗΗ… (ξέρω οτι είμαι εκτος θέματος.. αλλά ακόμα να βρείτε αυτές τις σαγιονάρες;.. είμαι εδώ από χθες και περιμένω και μ’ έχει κόψει η λόρδα…)

    • 28/05/2009 14:52

      δεν έχετε άδικο αγαπητή…τις βρήκα αλλά εξεχάσθην καθώς είχα ανοίξει κουβέντα στο ποστ του Έλικα…
      είπατε κι εσείς ότι ψωνίσατε ήδη και πάει…χάθηκε! Αχ το μυαλό μου αυτές τις μέρες!
      Δες λοιπόν εδώ και εδώ.
      Αυτές τις δεύτερες τις είδα μπροστά μου…τις άλλες τις βρήκα στο νετ ψάχνοντας για σένα τις φουξ

  22. Ioulianos permalink
    29/05/2009 00:03

    Εγώ προτείνω να πάμε να ψηφήσουμε και μετά να πάμε και για μπάνιο.

  23. 29/05/2009 09:33

    Eπ! Τι το κάναμε εδώ, τελεμάρκετιν; Εδώ έχουμε εκλογική πανστρατιά! Να πάτε να ψηφίστε ακόμα και ξυπόλητες!

  24. 29/05/2009 17:14

    @Ιουλιανό
    Στηρίζω την πρόταση και περιμένω προτάσεις για παραλίες!
    @συντροφο Τσαλ
    Αδελφέ, θα πάμε με τα μαγιώ μας και τις καινούριες μας σαγιονάρες για την ψήφο! Άλλωστε οι εκλογές είναι πολύ σικ!

  25. 30/05/2009 00:27

    Μην παραλείψτε να φορέστε και τα κόκκινα γυαλιά ηλίου Πράβντα!

    (καπώς έτσι δεν τα λένε;)

  26. 04/06/2009 10:26

    Kαλή σου μέρα!
    Δημιούργησα ένα blog, με την ονομασία «Κλέφτρα Κίσσα» (http://kleftrakissa.blogspot.com/), στο οποίο «εκθέτω» κείμενα άλλων bloggers, που τους τα έχω «κλέψει».
    Περισσότερα, μπορείς να βρεις και να διαβάσεις στην πρώτη μου ανάρτηση:
    http://kleftrakissa.blogspot.com/2008/09/blog-post_30.html
    Επειδή μεταξύ των αναρτήσεων που έχω κλέψει περιλαμβάνονται και
    δικές σου, θεώρησα σκόπιμο να σε ενημερώσω σχετικώς, ώστε αν έχεις οποιαδήποτε αντίρρηση για την «κλοπή» αυτή να με ενημερώσεις και να κατεβάσω τις σχετικές αναρτήσεις μου.

    Ευχαριστώ
    Seagull
    http://seagullstefanos.blogspot.com/

    Υ.Γ. Αφήνω σχετικό σχόλιο κάτω από κάθε πρωτότυπη ανάρτηση, για ευνόητους λόγους

    • 04/06/2009 19:26

      Κλέβετε ελεύθερα αγαπητέ Γλάρε (αν κατάλαβα καλά είστε γλάρος! Φίλη σας η Κίσσα;)
      Όσο τηρούνται οι κανόνες του βλογιν (ήτοι αναφορά στην πηγή), όλα επιτρέπονται!

Trackbacks

  1. E, OXI! ΔΕ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΩ ΤΗ ΧΑΡΗ ΤΟΥΣ ΚΕΡΑΤΑΔΕΣ « ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΥΔΑΠ
  2. E, OXI! ΔΕ ΘΑ ΚΑΝΩ ΤΗ ΧΑΡΗ ΣΤΟΥΣ ΚΕΡΑΤΑΔΕΣ « ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΥΔΑΠ
  3. Πολιτικόν (ζώ)ον « Кроткая
  4. Ευρωεκλογές 2009, Δόση 2η: Μέρες του ‘46; « ΚΕΛΑΗΔΙΣΜΑΤΑ
  5. Επιλογές εκ της σύνταξης « ΚΕΛΑΗΔΙΣΜΑΤΑ
  6. Δεν απέχω, συμμετέχω! « Αναγεννημένη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: