Skip to content

21η Απρίλη 2009- «…πώς πέρασαν τα χρόνια»

21/04/2009

21η Απριλίου…42 χρόνια μετά! «… πώς πέρασαν τα χρόνια» που λέει και ο ποιητής.

Ήθελα πολλά να γράψω,

για το ήρεμο Πάσχα της Αθήνας,

για την περιφορά του Επιταφίου στα Εξάρχεια και το κοζάρισμα-σταμπάρισμα που έκανε το πλήθος στους μυστικούς του Αστυνομικού τμήματος της Καλλιδρομίου,

για το πολύ καλό ντοκιμαντέρ «Τη νύχτα που ο Φερνάντο Πεσσόα συνάντησε τον Κωνσταντίνο Καβάφη» του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου που είδαμε το Σάββατο και μου υπενθύμισε την αγάπη μου για τον Καβάφη,

για την μαύρη σημερινή επέτειο,

για τους δύσκολους αποχαιρετισμούς.

Αλλά δε μου βγαίνει…τίποτα δε μου βγαίνει!

Έχει κι αυτή τη συννεφιά, πολύ κατάθλιψη μου βγάζει!

Αλλά δεν μπορώ να μην πω κουβέντα για τον Καβάφη.

kavafis-pessoa2Δείτε αυτή την πολύ ωραία ανάρτηση που είχε κάνει η Maria Jose το Μάρτη, με έναν υποθετικό διάλογο των δύο ποιητών και αν βρείτε χρόνο, δείτε το ντοκιμαντερ. Εδώ θα βρείτε και την κριτική του Στράτου Κερσανίδη για το αμφιλεγόμενο ντοκιμαντέρ, που με βρίσκει σύμφωνη.

polidouri-karywtakisΟι εκδόσεις Μεταίχμιο, στη Σειρά: » ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ: Αντικριστοί καθρέφτες» έχει εκδόσει το πολύ ενδιαφέρον βιβλίο «Κ. Π. Καβάφης, Φερνάντο Πεσσόα. Τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου » σε μετάφραση – επιμέλεια – ανθολόγηση του Γιάννη Σουλιώτη. Το πήρα το Σάββατο, μαζί με το εξίσου ενδιαφέρον «Κώστας Καρυωτάκης, Μαρία Πολυδούρη: Έρωτας και θάνατος στη σκιά της ποίησης.» σε επιμέλεια – ανθολόγηση του Γιάννη Η. Παππά.  Βέβαια, τα πήρα για δώρο οπότε τα είδα πολύ λίγο, ειδικά το δεύτερο, αλλά θα πάω να τα πάρω και στον εαυτό μου.  Δεν ήταν και ιδιαιτέρως ακριβά και φαίνονται προσεγμένες εκδόσεις.

Πλησιάζουν τα γενέθλιά μου και κάθε χρόνο τέτοια μέρα θυμάμαι τον τρόμο που πέρασε η μάνα μου μη και με γεννήσει στις 21, και εκεί που όλα τα σπίτια θα κλαίνε και θα θρηνούν για τη Χούντα, εμείς θα έχουμε χαρές και πανηγύρια. Πού να ‘ξερε…25-30 άτομα όλα κι όλα σήμερα στην εκδήλωση στο ΕΑΤ-ΕΣΑ, σύμφωνα με την ανταπόκριση του πατέρα μου. Ποιός θυμάται πια τι έγινε σαν σήμερα πριν 42 χρόνια;

junta3

Σας δίνω παλιά και κλασσική φωτογραφία! Μπορείτε να βρείτε σ'αυτή πολλές γνωστές φυσιογνωμίες.Να ένα ωραίο τεστάκι!

Ευτυχώς τα κατάφερα και την πήδηξα τη μέρα. Γιατί όντως θα ήταν δύσκολο να είχα γενέθλια πάνω στην επέτειο! Ακόμα κι αν κανείς δε το θυμάται, το θυμάμαι εγώ και ας μη το έζησα! Και θα συνεχίζω να το θυμάμαι, όσο συνεχίζουν κάποιοι την προσπάθεια να με πείσουν ότι έχουμε Δημοκρατία.

Γιατί μη μου πείτε πως τα πάσης φύσεως μέτρα (για την Παιδεία, την υγεία, το άσυλο, την «ασφάλεια», την ασφάλιση) δε σας θυμίζουν γύψο! Ή μήπως δεν σας θυμίζει γύψο όλη αυτή η αλλαζονία και η ατιμωρησία της κυβερνητικής (για λίγο ακόμα) πλειοψηφίας αλλά και της μελλοντικής κυβέρνησης;

Οκ, τουλάχιστον ακούμε να μας μιλούν στη δημοτική και όχι στην κουτσή καθαρεύουσα της στρατιωτικής Χούντας αλλά και πάλι η γλώσσα και η νοημοσύνη μας βιάζεται καθημερινά από κανάλια και δημόσιους λειτουργούς.

Ο πολιτισμός που μας σερβίρουν λειτουργεί και πάλι στη λογική του «άρτος και θεάματα» και οι πόλεις μας τσιμεντοποιούνται και πάλι από επιτήδιους εργολάβους σε αγαστή συνεργασία με θεσμικούς φορείς.

Η αστυνομία, πάνοπλη, βρίσκεται σε κάθε γωνία του κέντρου της πόλης.

Πόσα άλλαξαν; Γιατί αυτά τα 42 χρόνια φαντάζουν και είναι πολλά! Πού έχουμε φτάσει;

Και η μεταπολίτευση; Αναζητάται. Ακόμα!

Τείχη

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
Α όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Ανεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, 1897

Advertisements
26 Σχόλια leave one →
  1. 21/04/2009 16:50

    Παρασκευή πριν από τις διακοπές του Πάσχα κι εκεί που ξύπνησα σερνάμενος για το σχολείο η μάνα μου μ’ ενημέρωσε πως όχι δεν θα πάω! Η χαρά που έκανα δε λέγεται, μέχρι που ο πατέρας μου αστραψε ένα χαστούκι!
    42 χρόνια μετά κι όμως δεν ξεχνιέται!
    «Τι γρήγορα που πέρασαβ οι μέρες,
    τι γρήγορα που πέρασαν τα χρόνια»
    που θά ‘λεγε κι ο ποιητής.

    Καλώς σας βρήκαμε.

  2. 21/04/2009 16:55

    Έτσι ακριβώς αγαπητέ skoug, έτσι ακριβώς. Αυτό λέγαμε το πρωί με τη μάνα μου, που ακόμα της φαίνεται σαν χτες.
    Και μου δίνεις αφορμή να σας παραπέμψω στο υπέροχο ποστάκιον της demetrat.
    Ιστορίες σαν αυτή έχω ακούσει πολλές. Και πάντα συγκινούμαι όταν τις ξανα»ακούω».

  3. 21/04/2009 18:09

    Ουφ, ευτυχώς παρά τρίχα που δε βγήκες… παιδί της χούντας! Όσο απομακρυνόμαστε από την μαύρη επέτειο το καλό είναι πως δε βλέπουμε πια. σημαίες και.. πουλιά (όχι ζωντανά, σαν εκείνο το ελεεινό το ψεύτικο) στα μπαλκόνια. Το κακό είναι πως όλο και λιγότερο θυμόμαστε και μαθαίνουμε (ανάλογα την ηλικία του καθενός) για εκείνα τα γεγονότα. Στο όνομα της εθνικής συμφιλίωσης και της… συναίνεσης προφανώς. Όλο και λιγότερα αφιερώματα βλέπουμε στα τηλεοπτικά κανάλια και τον τύπο.

    Εγώ από ό,τι υπέπεσε μέχρι στιγμής στην αντίληψή μου παραθέτω τους εξής λύγκες:

    http://www.tvxs.gr/v9978
    http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=450214

  4. 21/04/2009 20:34

    μόνο τον παπαδόπουλο αναγνωρίζω ρε συ….
    ανιστόρητη είμαι;
    (οι παπάδες δε μετράνε, για μένα είναι όλοι ίδιοι, ειδικά στις ασπρόμαυρες φωτογραφίες!)
    μπρρρρ!

  5. 21/04/2009 20:56

    @Σύντροφο Τσαλ.
    Άμα λέμε παρα τρίχα, το εννοούμε αγαπητό πουλί (από τα καλά, τα ελεύθερα πουλιά εσύ).
    Είδα πως σήμερα ο Τσίμας έχει εκπομπή. Θα το δοκιμάσω και βλέπουμε!
    Οι λύγκες σου για άλλη μια φορά είναι πολύ καλοί. Σας μερσώ!
    @Κροτ
    Δεν είσαι ανιστόρητη καλέ…κουρασμένη από το ταξίδι είσαι!
    Λίγο πιο πίσω είναι άλλοι δυο δικτάτορες και πρόσεξε καλά δύο παπάδες…δεν είναι όλα τα «αστεράκια» ίδια! Για κοίτα καλύτερα μικρή Βέλγα!

  6. 21/04/2009 21:41

    Μα τι λες, εδώ αναβιώνει η ΥΕΝΕΔ. Βλέπω ΝΕΤ περιμένοντας να δω αν θα πουν κάτι, αλλά ακόμα τίποτα. Αντιθέτως, ακούω για τις παραβιάσεις στο Αιγαίο και το ρεπορτάζ αρχίζει με τη φράση «Οι πιλότοι μας αντιδρούν άμεσα και αναχαιτίζουν» (ή κάπως έτσι, η πρώτη φράση του ρεπόρτερ ήταν πάντως για τους ηρωικούς πιλότους.

  7. 21/04/2009 21:52

    Ωπα, μόλις τώρα έπαιξε:
    ένα λεπτό πλάνα, άλλο ένα η ανακοίνωση του Μεϊμαράκη, ένα η ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ, καπάκι το ΚΚΕ, η κεντρική επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ σημειώνει, και δηλώσεις Καρατζαφέρη: «Πριν 42 χρόνια ο στρατός κατέλυσε τη δημοκρατία, σήμερα η δημοκρατία καταλύεται κάθε μέρα».
    Τελευταίο θέμα ήταν.

  8. 21/04/2009 23:45

    @τσαλ, μόλις τώρα σου ‘γραψα κάτι στο κλαδάκι σου αλλά απ’ ό,τι βλέπω και εδω θα ταίριαζε γάντι

    @κοκκινομπαλονίτσα να μην σού ευχηθούμε από σήμερα δηλαδή. Θα μάς πεις πότε;

    @Κροτ (σε γράφω ελληνικά γιατί δεν ξέρω πώς το γράφετε το ανάποδο R) κοίτα λίγο καλύτερα κάτι «παπαδάκια», ειδικά ένα με το βιβλίο στο χέρι!

  9. 22/04/2009 00:05

    ααααα!!!!!!
    καλέ, ο μελετηρός αείμνηστος είναι?!?!?!
    α, μα κοίτα τι παιδαρέλι που ήταν!!

  10. 22/04/2009 01:16

    @μπαλόνιον
    Είδα τον μισό περίπου πρώην σύντροφο Τσίμα… Αναμενόμενος, με εξαίρεση τον Mr Bingo… μπλιαχ

    @χάρη
    Πραγματικά, και ευχαριστώ και για τη γκρίζα διαφήμιση

    @krotka
    Λάβε κι εσύ τέκνον μου τον βοηθητικό λύγκα, προφανώς εσείς εις τας Ευρώπας δεν τιμάτε όσο πρέπει τους αγίους θεοφόρους δεσποτάδες μας!

    http://prezatv.blogspot.com/2009/04/blog-post_2848.html

  11. 22/04/2009 09:28

    Μπονζούρ!
    Στην φωτογραφία δεξιά του δεξιού (τυχαίο ήταν ..) παπά, σα να βλέπω τον Δενδιά…αααχ.. όχι λάθος …ο Πατακός είναι ε; Μα τι ομοιότης!
    Δε νομίζω πως έχει αλλάξει και τίποτα από εκείνη την εποχή… απλώς το περιτύλιγμα που φέρει τη λέξη δημοκρατία!
    Είχα έναν παλιό φίλο που έχει γενέθλια 21 Απρίλη και θυμάμαι τελευταία φορά του είχα χαρίσει το Πουλί για να τον πειράξω και έγινε έξαλλος!!! χιχιχιχι..
    Εσύ κοπελιά πότε τα χεις τα γενάθλια σου; Μήπως σήμερααα; Χρόνια πολλάααα!!
    Σμααααααααακ!

  12. 22/04/2009 12:25

    Συμφωνώ απολύτως με αυτά που λες. Έχουμε «δημοκρατία» λαιφσταιλ (βλ.περιοδικά,εκπομπές), «δημοκρατία «της διαφήμισης και «δημοκρατία » του χρήματος(βλ.καρτελ-Θ.Τενέζος). Όχι απλά στο γύψο αλλά παράλυτοι εντελώς είμαστε !

    Υ.Γ. Χρόνια πολλά !

  13. 22/04/2009 13:03

    Μπονζουρ σε όλες και όλους.
    Καταρχήν ευχαριστώ για τις ευχές…κρατηθείτε μέχρι την Παρασκευή!
    @Αντιδρασεξ(ιστή)
    ΥΕΝΕΔ στα δελτία, ριάλιτι και πρωινάδικα…όλα τη θυμίζουν!
    Και η ανακοίνωση του υπουργού Άμυνας για την 21η Απριλίου, που μου υπέδειξες, συνεχίζει να βγάζει τρελό γέλιο, ενίοτε πικρό!
    @Χάρη
    Πάλι καλά που βοηθάς γιατί εγώ χτες κοιμήθηκα νωρίς, πολύ νωρίς! Και έχασα και τον Τσίμα.
    Αλλά όπως λέει ο Τσαλ, δεν ήταν και τίποτα ιδιαίτερο!
    @ Κροτ
    Είδες, είδες; Και τον Άνθιμο μπροστά μπροστά που σου υποδεικνύει το λίνκ του Τσαλ.
    @Τσαλ.
    Αγαπητέ σύντροφε, επαγρυπνάς και βοηθάς! Πολύτιμος! Και το ποστ σου χτες πολύ με άρεσε!
    @Μανιταράκι
    Ναι χρυσό μου, σε καταλαβαίνω. Είναι μπερδευτικός ο άτιμος ο Δένδιας με τη φαλακρίτσα του. Σμαααααακ μπακ του γιου
    @HappyHour
    Και όχι τίποτα άλλο, μας δουλεύουν και ψιλό γαζί. Διάβασε την ανακοίνωση του Μεϊμαράκη και θα δεις τι εννοώ!

  14. 22/04/2009 15:40

    (Σχεδόν) πάντα ακούραστος εργάτης. Ωραία αφού είναι 24 τα γεννέθλια προλαβαίνουμε να σου πάρουμε δώρο 🙂
    Συμβολικό βέβαια γιατί μας μαστίζει και… κρίση.

  15. 22/04/2009 17:18

    κόκκινο μπαλονάκι εσύ δεν είδες κι είδα εγώ που … δεν έχω και τηλεόραση. Αλλά με την ευκαιρία να σού πω ότι επειδή τις μέρες τής αργίας εγώ δούλεψα πολύ όπως φαίνεται, τριγύρισα λίγο περισσότερο στα μέρη σου και είδα τα αρχιτεκτονικά…

    πολύ μού άρεσαν (εμένα μού αρέσει και ο Ζαν Νουβέλ πολύ) και την αρχιτεκτονική την αγαπάω τόσο, μα τόσο –

    λοιπόν στην εκπομπή που λέμε (νομίζω, γιατί έκανα και ζάπινγκ αλλά δεν υπήρχε κι άλλη αν είδα καλά) τα έλεγε πολύ ωραία μια αρχιτεκτόνισσα, η Ράνια Κλουτσινιώτη (για την τσιμεντοποίηση όχι μόνο της αθήνας αλλά τής ελλάδας ολόκληρης από τη χούντα, και μάλιστα ανάφερε σαν παράδειγμα την καταστροφή τής λαμίας που την έχω κλάψει κι εγώ (όπως και την καβάλα) κι όχι γιατί έχω καμία σχέση αλλά είχα πάει μικρή και τις θυμάμαι (αλλιώς) – παρεμπ. τα ξενία τού κωνσταντινίδη τα θυμάμαι κι από μέσα… – αλλά για τον συγκεκριμμένο αρχιτέκτονα θα ‘χαμε να πούμε πράγματι πολλά

    (τελικά το σχόλιο αυτό ήταν μάλλον γι’ αλλού, αλλά πειράζει;) (τώρα που βρήκα την ευκαιρία!)

    λοιπόν θα σού ευχηθούμε την παρασκευή – προς το παρόν φιλάκια

  16. 22/04/2009 17:57

    @Τσαλ
    Δεν χρειάζομαι δώρα σύντροφε! Η φιλία σου είναι αρκετή (και δεν είναι κολακία αυτό, το εννοώ). Κράτα γερά, άγρυπνε και κουρασμένε εργάτη τη βλογόσφαιρας.
    @Χάρη
    Αχ, τα αρχιτεκτονικά μου…έχω σκεφτεί ακόμα δυο-τρία θέματα αλλά δεν έχω και πολύ χρόνο με τα τρεξίματα! Ο Νουβέλ…χμμχμμχ…(πώς να της το πω τώρα….;;;) ε, δεν είναι και η συμπάθεια μου…παίζουν διάφορα ιδεολογικά θέματα στην αρχιτεκτονική που δεν είναι καθόλου άμοιρα της τελικής μορφής των αρχιτεκτονημάτων. Μάλλον θέλω να τα πω κάποια φορά και εδώ! Γιατί σε αυτά εδράζεται και η αγάπη μου για την ειλικρίνια (για να δώσω ένα χιντ) του Κωσταντινίδη ή του Κρόκου, ας πούμε!
    Η Ράνια είναι πράγματι πολύ καλή, όπως και η Μπέττυ Βακαλοπούλου (ψάξε βρες κείμενα της για την Κυψέλη π.χ.) και το βασανίζουν αυτό που λένε πριν το πουν. Και είναι χρόνια πολλά στο ΤΕΕ και το σύλλογο αρχιτεκτόνων που τα παλεύουν!
    φιλάκια και από εδώ!

  17. 22/04/2009 19:49

    κόκκινο μπαλόνι: να μού τα πεις όπως θέλεις (διότι πρέπει να μιλάμε, ως ελεύθερες (και ελευθεριάζουσες) και φιλελεύθερες (λαλιές) ελεύθερα! τι στο καλό!) άλλωστε εγώ τα βλέπω απέξω, ερασιτεχνικά, ενώ εσύ τα ξέρεις καλά και συνεπώς θα σεβόμουν δυο φορές τα λόγια σου

    τον νουβέλ τον ξέρω κυρίως από ντοκυμαντέρ, ελάχιστα πράγματα από βιβλία, και κάτι που είπε (για μια πολυκατοικία) μια φορά μού άρεσε – κι ένα του κτίριο συγκεκριμένο μού άρεσε επίσης πολύ – δεν έχω δει τίποτα δικό του όμως live που λέμε

    απο κεί και πέρα… αυτο που λες για τα ιδεολογικά το βρίσκω σωστότατο – και για όλη την τέχνη – κουβαλάμε (υπογείως και υπεργείως) τις απόψεις μας για όλα και σε ό,τι κάνουμε…

    φιλάκια – τα δώρα, είπαμε, την παρασκευή (και θα ‘ναι… conceptual λόγω διεθνούς οικονομικής συγκυρίας)

  18. 22/04/2009 20:50

    Μπαλονάκι,

    Χρόνια Πολλά και καλά σου εύχομαι, πολύ «γεμάτα» και δημιουργικά! Δε σε φοβάμαι σ’ αυτά πάντως με τόση ενέργεια που έχεις, καλή υγεία να έχεις πάντα και τα άλλα είναι στο DNA σου! Θα ήταν ένα ατύχημα πράγματι αν γενιόσουν 21 Απριλίου και γιόρταζες μια μαύρη επέτειο – θα μου φαινόταν μεγάλη ειρωνία, ειδικά για εσένα.

    Ως προς τον Καβάφη, με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνο: τι εξαίρετος πραγματικά απίστευτα καίριος, δεν ξέρω πως να τον περιγράψω διαφορετικά. Και πόσο διαχρονικός είναι! Έχοντας διαβάσει αρκετά πίεση, θα έλεγα ότι ίσως να είναι από τους μεγαλύτερους διεθνώς, αν και είναι πάντα θέμα γούστου η ποίηση, σ’ εμάς τους Έλληνες ταιριάζει και η λιτότητά του και οι αναφορές του στην ιστορία μας ίσως.

    Ως προς τη Δημοκρατία όπως έχω ξαναγράψει: καλό είναι να εκτιμάμαι αυτό που έχουμε (και να το γιορτάζουμε κιόλας!). Ας διαβάσει όποιος θέλει για την καθημερινότητα επί Ελληνικής χούντας, ή ακόμη πολύ χειρότερα επί «Ανατολικού μπλόκ» χούντας για να καταλάβει λίγο τι έστι να πηγαίνεις φυλακή ή στα γκούλαγκ για δεκαετίες επειδή δεν συμφωνείς με το καθεστώς (ή ακόμη χειρότερα επειδή ένα συγγενής σου δεν συμφωνεί), να μαζεύουν τη μυρωδιά σου για τα σκυλιά (Αν. Γερμανία), να κυκλοφορούν μόνο εφημερίδες του κόμματος, να απαγορεύεται η «παρακμιακή» ροκ μουσική, να μιλάς σε ξένους (Κούβα), βασανιστήρια, κτλ κτλ το πηγάδι δεν έχει πάτο. Αυτό είναι χούντα αγαπητοί μου και αν έχετε οποιαδήποτε αμφιβολία ρωτήστε κάποιον που έχει ζήσει σε τέτοιο καθεστώς για να καταλάβετε, αλλά αν με blogging, εφημερίδες, ραδιοφωνικούς σταθμούς όλα ελεύθερα για να λέει ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του, αισθάνεται κάποιος ότι κάνει και αντίσταση μάλλον απατάται σφόδρα.

    Οι τελευταίες ημέρες είναι πάντως συννεφιασμένες και μ’ έχει πιάσει κι εμένα η μαύρη κατάθληψη, φιλικά,

  19. 22/04/2009 20:53

    Να προσθέσω: κάνε και κανένα αρχιτεκτονικό αφιέρωμα μπας και μάθουμε τιποτα κι εμείς οι αδαείς…

  20. 22/04/2009 21:27

    @Belbo
    1. Με ξέχασες…και ξέχασες και τη δέσμευσή σου! Ακόμα περιμένω το μέιλ…τώρα πάει πέρασε!
    2. Σου έχω ξαναπεί, η δημοκρατία δεν είναι κάτι που κατακτιέται άπαξ και μετά την έχουμε σε μια γυάλα και την κοιτάμε, την εκτιμάμε και την γιορτάζουμε! Και κανείς ποτέ εδώ μέσα δεν υπερασπίστηκε το σοβιετικό καθεστώς ως δημοκρατικό. Τουναντίον, η έλλειψη δημοκρατίας είναι και ο κύριος λόγος της πτώσης του, αφού έχασε το έρεισμα που θα μπορούσε να είχε στο λαό. Αλλά η δημοκρατία δεν έχει σαν μέτρο σύγκρισης αυτά τα καθεστώτα ή τις κάθε λογής χούντες για να επιβεβαιωθεί. Άλλα είναι τα μέτρα, αυτά που θέτουμε εμείς καθημερινά σαν αιτούμενα. Και σ’αυτά, το καθεστώς που έχουμε δεν παίρνει πάνω από 3 στην κλίμακα του 10. Και δεν είμαι καθόλου αυστηρή! Αυτή είναι η άποψή μου και την ξέρεις, έτσι κι αλλιώς!
    3. Θα κάνω και αρχιτεκτονικό αφιέρωμα, αλλά πάλι ιδεολογικό θα είναι, όπως περιέγραψα και στην Χάρη! Σε προειδοποιώ 😉

  21. 23/04/2009 09:25

    Κοίτα να δεις, ακόμα και ο πρόεδρος Τσάβες έκανε ένα συμβολικό δωράκι στον πρόεδρο Ομπάμα!

    Μπερδεύτηκα λίγο με τα τελευταία σχόλια… μέρα μνήμης της χούντας των απριλιανών είχαμε ή της πτώσης του Τοίχους του Βερολίνου; Χθες είχε εξαιρετική (όπως πάντα) εκπομπή ο Γιώργος (χρόνια του πολλά επί τη ευκαιρία) Αυγερόπουλος για την κλειτωριδεκτομή στην Αφρική. Όπως προέκυψε από τις συνεντεύξεις, είναι ασύλληπτο το επίπεδο αμάθειας και προσκόλλησης σε παρωχημένα έθιμα και προκαταλήψεις. Κι όμως, πριν 50 χρόνια η Μαύρη Ήπειρος ήταν ξεσηκωμένη από απελευθερωτικούς και ταξικούς αγώνες κατά των δουλοκτητών αποικιοκρατών, οι λαοί επιμορφώνονταν και διεκδικούσαν καλύτερη μοίρα. Ο Ψυχρός Πόλεμος μπορεί να έφερε τον προηγμένο κόσμο στα πρόθυρα του πυρηνικού ολέθρου, αλλά βοήθησε, έστω από σπόντα, στην απελευθερωση πολλών χωρών. Η συνέχεια δυστυχώς δεν ήταν ανάλογη. Οι τοπικές διαμάχες, η κατάρρευση του υπαρχτού σοσιαλισμού και η απληστεία των πρώην αφεντάδων πήγε πάλι την Αφρική 100 χρόνια πίσω.

  22. 23/04/2009 09:58

    Ορίστε συμφωνεί και ο… σύντροφος Δανίκας μαζί μου!
    http://www.tanea.gr/default.asp?pid=15&ct=9&artID=4513316&ml=1

  23. 23/04/2009 16:49

    Είδες τι κάνει ένα ποίημα, ρε συ; Μετά δεν χρειάζεται να πούμε κουβέντα. Υποκλίνομαι.

  24. 24/04/2009 00:27

    Με την ευκαιρία αλλαγής της ημέρας εύχομαι στο εορτάζον μπαλόνι χρόνια πολλά και αγωνιστικά και χρόνια λίγα στον καπιταλισμό πριν εγκαταλείψει δια παντός το μάταιο τούτο κόσμο για τη μιζέρια της μπουρζουαζίας. Τα σχετικά ευχολόγια θα επαναληφθούν βέβαια και με άλλα μέσα.

  25. 24/04/2009 00:44

    @Τσαλ
    Μπερδεύτηκες πουλί μου; Δικαιολογημένα!
    Τέλειος ο εξάντας. Συγκλονιστικός πράγματι!
    Για ευχές περάστε στο επόμενο ποστ!
    Υποδεικνύω και δώρο!
    @Elf
    Όντως, η ποίηση τα λέει όλα. Που να πας και στα πουλιά να δεις ποίηση που κάναμε!
    φιλιά

Trackbacks

  1. O Κακός χαμός! « Το κόκκινο μπαλόνι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: