Skip to content

Πράματα και θάματα!

26/03/2009
klimt_judith-11

Gustav Klimt, Judith I (1901)

Πολλά θα μπορούσα να γράψω μετά από τόσες μέρες απουσίας, αν δεν είχα φάει όλο αυτό το μπακαλιάρο-σκορδαλιά που με έχει βαρύνει και αν δεν είχα γράψει σελίδες επί σελιδών τις τελευταίες 3 μέρες.

Πήγα που λέτε στη Βιέννη! Έχω ξαναπάει 2 φορές στο παρελθόν και μπορώ να πω πως την έχω δει αρκετά, οπότε δεν στεναχωρέθηκα και πολύ που αυτή τη φορά δεν πρόλαβα, λόγω πλήρους προγράμματος, να την γυρίσω και πολύ! Συνεχίζει να είναι μια υπέροχη, αν και πολύ κρύα, πόλη. Πρόλαβα και πήγα μόνο στο Belvedere γιατί ομολογώ πως ο Klimt είναι ένας από τους πολύ αγαπημένους μου ζωγράφους και εκει τον βρίσκεις εν αφθονία!

Αλλά αυτή τη φορά ανακάλυψα μερικούς ακόμα πίνακες, άλλων ζωγράφων, που την προηγούμενη φορά δεν τους είχα δώσει σημασία επειδή είχα θαμπωθεί με τον Klimt.

Έτσι ανακάλυψα τον Segantini και αυτόν τον υπέροχο πίνακά του.

segantini1

Giovanni Segantini, Die bösen Mütter (1894)

Προφανώς ο καλλιτέχνης είχε ένα θεματάκι με τη μαμά του…αλλά του βγήκε και στο καλλιτεχνικό, οπότε δε το κάνω θέμα!

Τον Monet τον ήξερα βέβαια, αλλά αυτόν του τον πίνακα ομολογώ πως δεν τον ήξερα…και μ’ άρεσε τόσο πολύ, μη ρωτάτε γιατί, απλά δείτε τον:

Claude Monet, Der Koch (1882)

Claude Monet, Der Koch (1882)

Αλήθεια δε μπορώ να το εξηγήσω…από κοντά είναι ολοζώντανος αυτός ο μάγειρας! Μου θύμησε και λίγο τον γάλλο Σουηδό σεφ του Μάπετ σόου (τι σου είναι το μυαλό) και του χαμογέλασα συνομωτικά!

Είδα και τον Müller, έναν ζωγράφο από την εποχή του Ιστορικισμού, και ειδικά αυτόν τον πίνακα…που κάπου τον έχω ξαναδεί-στα μικράτα μου προφανώς-και με έκανε να τον κοιτάζω πολύ ώρα:

muller_markt-in-kairo1

Μüller, Markt in Kairo

Είναι σαν φωτογραφία και το συγκλονιστικό είναι πως, όσο κι αν έψαχνα, δεν βρήκα ούτε ένα από τα εικονιζόμενα πρόσωπα που να έχει ανοιχτά τα μάτια! Ποιός ξέρει…!

Βέβαια ο μεγάλος σταρ του μουσείου ήταν, είναι και θα είναι ο Klimt. Και το αξίζει σίγουρα αλλά…

…αλλά να, είναι κρίμα να χάσει κανείς τα υπόλοιπα εκθέματα, ειδικά από την υπόλοιπη Seccesion ή τον 20ο αιώνα επειδή έμεινε να κοιτάζει μόνο τον Κlimt. Η πινακοθήκη του Belvedere αξίζει να της αφιερώσεις μια μέρα!

Εδώ θα δείτε περισσότερα που θα σας ανοίξουν την όρεξη!

Στα ντε-σου της επίσκεψης…η φιλενάδα μου είδε την αίθουσα υποδοχής του 1ου ορόφου και της έφερε στο μυαλό την αίθουσα του χορού στην πιο ωραία ταινία του Disney, την Πεντάμορφη και το Τέρας. Και ήθελε να πιάσουμε τους χορούς! Δυστυχώς για αυτήν, μπαινόβγαινε κόσμος για να χαζέψει τη θέα προς τους κήπους της Σίσσυς, την πιάσαν οι ντροπές και τ’αφήσαμε! Αλλά ομολογώ πως είχε δίκιο, έμοιαζε πολύ!

Alfons Mucha

Alfons Mucha

Η έκπληξη όμως ήρθε αμέσως μετά…

Ο άλλος αγαπημένος μου ζωγράφος, ο Alfons Mucha έχει την τιμητική του στο Belvedere σε μία έκθεση που θα διαρκέσει μέχρι την 1η Ιουνίου (και όχι τον Απρίλη όπως σου είπα Κροτ μου, άρα προλαβαίνεις). Μια μεγάλη έκθεση που κατάφερε να συγκεντρώσει ένα τεράστιο αριθμό από τα διασκορπισμένα έργα του και πολλά προσχέδια του, πέρα από τα έργα που βρίσκονται στο μουσείο του ζωγράφου και γραφίστα στην Πράγα.

Ο Mucha είναι ίσως ο πρώτος μεγάλος γραφίστας, ο πρώτος μοντερνιστής καλλιτέχνης (κατατάσσεται στο Art Nouveau) σε μια εποχή που άλλαζε με δραματικά γρήγορους ρυθμούς. Καλλιτέχνης της μαζικής παραγωγής, της τέχνης που απευθύνεται σε πολλούς και μπαίνει στα σπίτια όλων των ανθρώπων. Ακριβώς στα πρότυπα του Μοντερνισμού!

Διαφημιστικες αφίσες για θεατρικές παραστάσεις (κυρίως της μεγάλης γαλλίδας ηθοποιού και ερωμένης του Sarah Bernhardt ), εμπορικές διαφημίσεις για μπισκότα, τσιγάρα, εκθέσεις, ακόμα και διακοσμήσεις μαγαζιών, λιθογραφίες, τυπογραφία…με όλα ασχολήθηκε ο άνθρωπος!

Και μέσω αυτής της μαζικής παραγωγής εξασφάλιζε την φήμη του και άρα τη δυνατότητά του να ζωγραφίζει και μεγάλα έργα. Τέτοιο έργο ήταν και το έργο του-όραμα ζωής, «Το Έπος των Σλάβων», μια συλλογή από 20 πίνακες πολύ μεγάλης κλίμακα που εικόνιζαν την ιστορία των Σλάβων με πολλούς και έντονους συμβολισμούς. Το έργο βρίσκεται στην έκθεση και σου κόβει την ανάσα.

Σας δίνω εδώ ένα βιντεάκι με αρκετά έργα του, υπό τον ήχο της μουσικής του Rachmaninov.

Και εδώ άλλο ένα βιντεάκι, με ακόμα περισσότερα έργα του, αν δεν θέλετε να ψάχνετε στη λίστα με τα βιντεάκια δίπλα στο προηγούμενο βίντεο!

Δεν ξέρω για σας…εγώ πάντως ενθουσιάστηκα! Ενθουσιάστηκα και αγάπησα τον Mucha ακόμα πιο πολύ, για την ποικιλία των θεμάτων του και των υλικών του! Καμβάς και λάδια, χαρτί και μελάνι, γυαλί, χαρακτικά, αφίσες, βιβλία…παντού και με τα πάντα!

Τόσο ενθουσιάστηκα που ψάχνω τρόπο να ξαναπάω να δω αυτή την έκθεση!

Δεν έχω πολλά ακόμα να σας πω για τη Βιέννη εκτός του ότι ήπιαμε τα ποτάκια μας το βράδυ στο American Bar, ένα μπαρ που σχεδίασε ο μεγάλος αρχιτέκτονας Adolf Loos, της ίδιας εποχής με τον Μucha και τον Klimt. Ίσως να πίνανε κι αυτοί τα ποτάκια τους εκεί. Αν αρχίσω να λέω για τον Adolf Loos δεν θα έχει τελειωμό αυτό το ποστ και αυτό δεν είναι καλό. Σας λέω μόνο πως το μπαρ είναι υπέροχο, είχα ξαναπάει αλλά δεν είχε χώρο να κάτσουμε και φύγαμε. Αυτή τη φορά όμως, και τα σουπερ κοκτέιλ μας ήπιαμε, και τσιγάρα αγοράσαμε μιας και τα αυτόματα μηχανήματα δε μας έκαναν τη χάρη, και ένα ζευγάρι Ελλήνων βρήκαμε (τι περίεργο!) που είχαν έρθει για ένα συνέδριο μηχανικών περιβάλλοντος! Μια χαρά δηλαδή!

american_bar_loos1

Ωραίο πράγμα βρε παιδί μου να ταξιδεύεις…πολύ ωραίο! Αν και το ταξίδι του πηγαιμού με παίδεψε λίγο…μέχρι Ζυρίχη έφτασα για να πάω Βιέννη και γίναν τα νεύρα μου κρόσια στις αναμονές και τα transit, με το που έφτασα αργά το βράδυ στη Βιέννη, σαν να τα ξέχασα όλα!

Είδα και άκουσα πολλά στο συνέδριο που πήγα! Κάποια από αυτά θα σας τα πω σε επόμενο ποστ. Μαζί με τη φοβερή εμπειρία από μια κατάληψη-κέντρου γυναικών, όπου κάθε Σάββατο βράδυ υπάρχει ζωντανή μουσική και χειροποίητο φαγητό…εξαιρετικό! Με 3 ευρό γέμιζες όσες φορές ήθελες το πιάτο σου και με άλλα 5 ευρό έπαιρνες ένα μπουκάλι κρασί. Το ποτό έκανε 2,5 ευρό…νομίζω! ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ!

Α, οι κύριοι της παρέας ας μη τρέξουν…η είσοδος επιτρέπεται μόνο στις γυναίκες. Σόρρυ!

Θυμηθείτε, σημειώστε, επισκεφθείτε…1η Απρίλη: Η μέρα της Κουκούλας…δείτε και δίπλα και θα τα ξαναπούμε σε επόμενο ποστ!

UPDATE

ξέχασα τα τσικουλατάκια καλέ…

mozart-chocolate

κλασσικά Mozart

2 επιλογές, διαλιέχτε!                                                                           ή

plum-chocolates

τσικουλατάκια με δαμάσκηνο

Advertisements
29 Σχόλια leave one →
  1. 26/03/2009 09:47

    Μμμμ, πολύ ενδιαφέρων δείχνει ο Μούκα (; ελπιζω να τον προφέρω σωστά), ομολογώ ότι δεν τον έχω ξανακούσει αν και ψιλόασχολουμαι λόγω καλλιτεχνικής φλέβας. Όσο για τον Μονε τι να πούμε εμείς οι κοινοί θνητοί !

  2. 26/03/2009 10:43

    Ok.. σκιάχτηκα λίγο με τα μουσεία στην αρχή, καθότι λόγω σπουδών τα έχω φάει στη μάπα…και αναλύσεις και κόντρα αναλύσεις…
    Αλλααααα… μπήκες στο ψητό!!! Την επόμενη φορά που θα πάτε στας Βιέννας και ειδικά σε τέτοια μαγαζάκια… βγάλτε ένα ακόμα εισητήριο δια εμέ περικαλώ!!
    άκου γέμιζες το πιάτο σου όσο ήθελες!!! ουουουουιιιιι!!!

  3. 26/03/2009 13:26

    @HappyHour
    Ειναι όντως πολύ ενδιαφέρον! Προφέρεται Μούχα!
    Κοίτα να δεις τώρα, ο Μονέ μ’αρέσει αλλά δεν κόβω και φλέβα.
    Ο ιμπρεσιονισμός γενικά μ’αρέσει αλλά ίσως να με έχει κουράσει λίγο. Γι’αυτό πια ξεχωρίζω πίνακες από τον κάθε ζωγράφο. Θέλω κάτι παραπάνω από την τεχνική για να συγκινηθώ. Γι’αυτό δεν ξέρω να σας πω γιατί μου άρεσε τόσο πολύ αυτός ο πίνακας!
    @Μανιτάρι
    Μη σκιάζεσαι καλέ με τα μουσεία. Κι εγώ είχα πάθει μια τέτοια «φοβία» με τα αρχαία! Αλλά έκανα φοβερή πρόοδο…μπαίνω στα μουσεία και τα τρέχω, και δεν έχω κι ενοχές. Μόλις δω κάτι που μου τραβάει το μάτι, πάει καλά…αλλιώς…αριβεντέρτσι! Και έτσι ανακαλύπτω πράγματα που δεν τα είχα πάρει είδηση παλιότερα!
    Ααααααααα μανιταράκι θα κάνω αναλυτική περιγραφή…τι να σου λέω λέμε!!!!! Κοινωνικό κέντρο γυναικών είναι καλέ…όχι μαγαζί!

  4. 26/03/2009 14:03

    ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, δε λες τίποτα (πώς φαίνεται ο διανοούμενος άνθρωπος και δη μπατίρης!). Πάντα τέοια, μπαλόνάκι!

  5. 26/03/2009 14:43

    Καλό μου elf,
    ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ είναι να υπάρχουν μέρη μες στην πόλη που μπορεί κάποια/ος να φάει αξιοπρεπώς και να πιει αρκούντως χωρίς να δώσει τα μαλιοκέφαλά του. Όπως επίσης ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ είναι να δίνει μεν 13 εουρα για να δει μια πινακοθήκη, τεράστια πινακοθήκη, και να το συνδιάζει αυτό με έξοδο για φαγητό σε κουλάτο κινέζικο και ποτό και να ξοδεύει τελικά 35 εουρα, ολ ινκλουντιτ! Και όλα αυτά σε μια πόλη καθαρή, με συγκοινωνίες που είναι στην ώρα τους και πάνε παντού, σε μια πόλη που σέβεται τους πεζούς!
    Ναι, αυτό είναι ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ και ΝΑΙ περνάω μπατιριές και περίοδο σιχασιάς για την μεγάλη μας πόλη!
    φιλί

  6. 26/03/2009 15:17

    Ωραία τα κατάφερες κι ακόμη πιο ωραίο ποστ και μουσική και χρώματα !
    Τι μας έφερες ;

  7. 26/03/2009 15:25

    τσικουλατάκια καλέ…
    α, δε τα έβαλα στο ποστ!
    Καλάάάά…πάω να κάνω το Update

  8. 26/03/2009 15:28

    Τι ?
    Με βίρτσουαλ θα τη βγάλουμε ?
    Δες τα μέλια σου !

  9. 26/03/2009 15:44

    θα πάρω ένα μότσαρτ, μερσί.
    πολύ ωραία πράματα παίζουν στη Βιέννη αυτές τις μέρες! Ίσως να παίζει και που είναι το Λιντς πολιτιστική πρωτεύουσα και αξιοποιούν τηνευκαιρία κι οι Βιεννέζοι.
    Ωραίο μπαρ! Πού είναι;

    (ο σεφ των μάπετς θα ήθελε πολύ να ήταν γάλλος, αλλά ήταν σουδός! αυτό που πυροβολούσε τα ντόνατς δε λες? αυτό εδώ: http://krotkaya.wordpress.com/2007/07/04/the-swedish-chef/ ?)

    (δε θα μου απαντήσεις στο μέηλ μου? κλαψ?)

  10. 26/03/2009 16:53

    @Κροτ
    Μότσαρτ θες καμάρι μου; μότσαρτ θα πάρεις.
    Το μπαρ είναι σε ένα στενό κάθετο στον πεζόδρομο που οδηγεί από την όπερα στον καθεδρικό…καρακέντρο δηλαδή!
    Κατά τα άλλα, ναι Σουηδός είναι ο σεφ, δίκιο έχεις!
    Γιου χαβ μέιλ κοπελιά!

  11. 26/03/2009 17:40

    Καλωσόρισες Μπαλονάκι!
    Ζηλεύωωωωωωωωωωωω……………………….

    (Ευχαριστούμε για τα σοκολατάκια. Μιόμ μιόμ)

  12. 26/03/2009 18:25

    Καλως σας βρήκα αγαπημένο μου τριπόνιο!
    Κρίμα που δε φαίνεται η ωραία σου φατσα με τη μασκούλα!
    Κι εγώ ζηλεύω…που δε μένω αλλού και μένω εδώ!
    Τσοκολατάκια….και έφερα και μια γίγα Μίλκα για το Μανιτάρι! Για να μη με πρήζει και για να μου δώσει το τσάι που υποτίθεται πως μου έφερε από τη Λόντρα! Ανταλλαγή προϊόντων λέγετε αυτό. Για να δούμε!

  13. 27/03/2009 01:19

    Μιάουουουουουουουου!!!!!!!

    Καλά τα γλυκά, αλλά καλύτερος ακόμα ο Mucha!!

    Να πω κι άλλα; Victor Horta? Hector Guimard? Eugene Gaillard? Αntonio Gaudi?

    E, μάλλον τ’ ακούς για πρώτη φορά, είμαι σίγουρος Σ:-D

    Κουκουλονιάρ Σ;ο)))))

  14. 27/03/2009 08:06

    Αναρωτιέμαι, αν θα βαρεθείτε ποτε τα ταξίδια, αερικό μου (ρητορικό το ερώτημα, προφανώς). Αυτή η αποθήκη καυσίμων σας, χα!, δε αδειάζει με τίποτα.

    Εγώ πάντως που βαριέμαι τα ταξίδια (δεν παίρνω ούτε το φέρι μποτ να πάω Ληξούρι, να σκεφτείς), εφκειά την επίσκεψη στο μπελβεντέρε πολύ θα την ήθελα. Διάβολε, χάθηκε να συνορευαμε με τους Αψβούργους σε μια τόση δα γωνιά των συνόρων μας;

    Το ερώτημα, φυσικά είναι άλλο: Γέμισες μπαταρίες, μπαλονι; 😀

    Kαλημέρα!

  15. 27/03/2009 16:00

    @Γατί κουκουλάτο
    Βλέπω είμαστε διαβασμένοι!
    Χαίρομαι αγαπητέ, αν και δεν είχα καμία αμφιβολία για την ευρύτητα των ενδιαφερόντων σου!
    Πρέπει να κάνω κανα αφιερωματάκι κάποτε (σου χρωστάω ήδη ένα, αλλά συγχώρα με, με πήρε η μπάλα με τα καθημερινά).
    @Σιορ Συκοφάγο
    Προφανώς αγαπητέ μου το ερώτημα σας είναι ρητορικό!
    Θα σας πρότεινα να αφήσετε τις βαρεμάρες και να κάνετε κανά ταξιδάκι, κοντά-μακριά, ένα ταξιδάκι ανανεώνει! Κι αν κανονίσετε για καμιά χώρα που δεν έχω πάει…μη με ξεχάσετε…τη σκούφια μου πετάω!
    Σήμερα μόλις γέμισα μπαταρίες επιτέλους! Δυστυχώς εις βάρος της καλοκαιρινής μου άδειας.

  16. 27/03/2009 18:12

    Μπαλόνι,

    Καλά σε ζηλεύω καθότι δεν έχω πάει καν Βιέννη (πως γίνεται να μπω κι εγώ στη φεμινιστική ομάδα: θεωρώ τον εαυτό μου μεγάλο φεμινιστή – μου αρέσουν οι γυναίκες :-). Πλάκα κάνω, ελπίζω να μην παρεξηγηθείς, είναι πολύ όμορφα όλα αυτά και ακόμη καλύτερα που τα μοιράστηκες μαζί μας. Segantini και Mucha δεν τους είχα πάρει χαμπάρι καθόλου και φαίνονται αξιολογότατοι. Θυμήθηκα ότι έχω καιρό να πατήσω σε μουσείο οπότε πρέπει να οργανωθώ, καλωσήρθες πίσω, φιλικά,

    Belbo

  17. 27/03/2009 22:03

    @Belbo
    H Βιέννη είναι δίπλα, είναι πολύ όμορφη και δεν είναι και ιδιαίτερα ακριβή. Ειδικά την άνοιξη…εκεί προς Μάη μεριά είναι σούπερ…και συνδυάζεται υπέροχα με το Σάλτσμπουρκ που είναι μόλις 3 ώρες μακριά…νοικιάζεις αυτοκινητάκι και πας.
    Μέχρι τον Ιούνη θα είναι η έκθεση, θα σου πρότεινα να πας οπωσδήποτε…4-5 μερούλες είναι αρκετές. Πάρε καλέ 2-3 μέρες άδεια και πήγαινε!
    Οσο για τη φεμινιστική ομάδα: Εμείς εδώ είμαστε ανοιχτες να συμμετέχουν και άνδρες, στη Βιέννη όμως θα είχες πρόβλημα. Εκεί τον διώξαν τον 1 και μοναδικό που ήρθε, έστω από περιέργεια! Διαφωνήσαμε αλλά είμασταν μειοψηφία! Αν θες λοιπόν…μόνο για Ελλάντα!

  18. 28/03/2009 10:31

    Μπαλονάκι,

    Με στοίβει το σύστημα και δε μου αφήνει ώρα να αναπνεύσω δυστυχώς – μόνο ένα καλοκαίρι μου μένει να ξεκουραστώ – τον υπόλοιπο χρόνο ρυθμίζω τις μηχανές και λαδώνω τα γρανάζια της εκμετάλευσης 🙂 μέχτι στιγμής στοίβουμε μια χαρά. Το Σάλσμπουργκ πάντως είναι παλιό όνειρο για το φεστιβάλ κλασσικής μουσικής που γίνεται κάθε χρόνο, δεν ήξερα ότι είναι τόσο κοντά, ωραία θα ήταν.

    Με το φίλο σου τον Moucha κάτι πρέπει να γίνει γιατί το κορίτσι με το δάχτυλο στο στόμα με επισκέφτηκε χθες το βράδυ στα όνειρά μου και ήταν και ιδιαίτερα πιεστικό. Θα ερευνήσω κανένα λεύκωμα με την αρτ νουβό σήμερα δεδομένης και της ωραίας ημέρας.

    Για τη φεμινιστική ομάδα υπολόγιζέ με μέσα, είμαι και τώρα σε ένα γκρουπάκι όλο γυναίκες και περνάω περίφημα, φιλικά,

  19. 29/03/2009 02:12

    Ωραία η ξενάγηση… Τεϊοποτεία έχει η Βιέννη για όσους δεν πίνουν; Με φοβίζει βέβαια το κρύο μπρρρ. Ίσως την επισκεφτώ σε καμιά δεκαρία χρόνια που με την κλιματική αλλαγή θα έχει παρόμοιο κλίμα με την… Αθήνα τώρα.

  20. 07/05/2009 21:10

    Ζ ο ύ λ ε ψ α α α α α α α!!!

    Πάντα τέτοια! 😉

  21. 07/05/2009 22:43

    θενκς Ρενετάκι!
    Και η Ελευσίνα, τώρα που το σκέφτομαι, μια κούκλα είναι! Έχουμε κάτι ρακές να πιούμε, μη ξεχνιόμαστε!

  22. 07/05/2009 22:49

    Έλα βρε Ρενάτα που ζήλεψες και συ! Έχουμε σκάσει όλες στη ζήλεια με τις φωτό σου και είδες και τον Mucha στην Πράγα 🙂

    Να ζηλέψω εγώ, που μια φορά πήγα στη Βιέννη, κι αυτή τρέχοντας…δικαιούμαι 👿

  23. 07/05/2009 22:55

    έλα, έλα…θα πάμε όλες μαζί νεξτ τάιμ!

  24. 07/05/2009 23:05

    Μπαλονάκι, τ΄αξίζεις! Κλιμτ και Σίλε είναι αγάπες από πέρσι που τους γνώρισα στην έκθεση του Μεγάρου. ευτυχώς τον αγαπημένο ασπασμό τον είδα.
    Δεν το ξεχνάω εγώ! 😉

    Χάρη, είναι πολύ λίγα αυτά που ΄χω δει απέξω δυστυχώς. Παρίσι, Βαρκελώνη και Πράγα. Άργησα γμτ… 😐 Όμως τώρα που άρχισα θα το πάω σαν το «Γιάννη που πορπατάει» όσο μπορώ. 😉

    Να πάμε μαζί πρώτα για ρακές, ούζο και μεζεδάκια με Κροτ και μετά πάμε και Βιέννη! 😀

  25. 08/05/2009 10:34

    Ρενάτα, η έκθεση του Μεγάρου ήταν πολύ καλή πραγματικά, πήρα και το λεύκωμα (καλό θύμα είμαι κι εγώ), αλλά πραγματικά ωραία περίοδος ρε παιδί μου, πολύ δημιουργική, γιατί δεν έχουμε τέτοια στις μέρες μας (ακούγομαι γέρος) και βλέπουμε αυτές τις μπαρούφες σε Μπιενάλε κτλ δεν ξέρω, φιλικά,

  26. 08/05/2009 14:30

    Belbo, κάν’τα δυο τα θύματα! 😉

    Η Κροτ έχει για τη Βιέννη (σχεδόν για όλη την Ευρώπη θα ΄λεγα) πολύ καλά και κατατοπιστικότατα ποστ. 🙂

  27. 08/05/2009 15:40

    @Belbo
    Η περίοδος ήταν δημιουργική γιατί τότε συνέβαιναν και μεγάλες κοινωνικές διεργασίες και αλλαγές! Αυτά πάνε μαζί! Και όλα αυτά ήταν στα πλαίσια του Μοντερνισμού που έβαζε στο κέντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του. Ουτοπιστές, Σοσιαλιστές, Κομμουνιστές, (και τα αντίστοιχα κινήματα στην τέχνη που μπλέκονταν) όλα μαζί συνέβαλλαν σε αυτό που μπορούμε να αποκαλέσουμε «Νέα Αναγέννηση».
    Οι τελευταίες Biennale δεν ήταν και τόσο τραγικές…νομίζω πως κάτι πάει πάλι να γεννηθεί ή να αναδειχθεί, γιατί πιστεύω πως έχει γεννηθεί κάποια χρόνια τώρα!
    @ Ρενάτα
    Παρίσι και Βαρκελώνη είπαμε δεν έχω πάει…γκαμώτο! Και σ’αυτά έχεις πάει εσύ;;; Πορτογαλία; Το σκέφτεσαι; Λισσαβώνα και Πόρτο (για να δούμε και λίγο Álvaro Siza);
    Ααααχχχ, πάλι ονειρεύομαι

  28. 08/05/2009 21:18

    Τη Λισαβόνα τη σκέφτομαι απ’ όταν είδα το Τάλγκο, προ αμνημονεύτων χρόνων δλδ. 😀
    Έχω μια φίλη, που της στέλνω φώτος απ΄το φλικρ και αυτή μου στέλνει φωτο απ΄το Τρεκ-ερθ ! Θέλω πολύ ν’ ανέβω σ’ αυτό το λόφο με το τραμ (ή τρόλει) οδοντωτό!!

    Γενικά οι πόλεις με ποτάμια ή θάλασσες κάτι μου κάνουν. Σκέφτομαι και την πύλη του Ατλαντικού και τους εξερευνητές κλπ .
    Πυροβολημένο άτομοο! 😀

    Δεν το ξέρω τον κύριο Álvaro Siza. Επιλήψου για κανένα ποστ! 😉

  29. 08/05/2009 22:50

    Ρενάτα λέω να μεταναστέψω!!
    Δεν παλεύεται το ΕΔΩ! Πάει και τελείωσε!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: