Skip to content

Βαλς με τον Μπασίρ

15/01/2009

Σήμερα μου έστειλαν με μέιλ αυτό το βίντεο. Δείτε το! Είναι συγκλονιστικό!

Μ’ αρέσει που σε προηγούμενο ποστ έγραφα ότι δεν είμαι γενναία-τύπου Μπουμπουλίνας. Τι να πω τώρα γι’αυτό το κορίτσι;

Πήγα χτες και είδα το εξίσου συγκλονιστικό και εξαιρετικά επίκαιρο «Βαλς με τον Μπασίρ».

Από την Καθημερινή, και τη κριτική του Δημήτρη Μπούρα, αντιγράφω:

bashirΗ ταινία πραγματεύεται τη βουβή συνενοχή του ισραηλινού στρατού στη σφαγή των Παλαιστινίων στα στρατόπεδα Σάμπρα και Σατίλα. Το καλοκαίρι του 1982, οι χριστιανοί φαλαγγίτες του Λιβάνου έσφαξαν μερικές χιλιάδες αμάχων στα εν λόγω προσφυγικά στρατόπεδα ως αντίποινα για τη δολοφονία του νεοεκλεγέντος προέδρου της χώρας, του φιλοϊσραηλινού Μπασίρ Τζεμαγιέλ. Κάτω από το αδιάφορο βλέμμα των πάνοπλων Ισραηλινών, που είχαν καταλάβει τον Νότιο Λίβανο υπό την καθοδήγηση του τότε υπουργού Αμύνης του Ισραήλ, Αριέλ Σαρόν. Το σημερινό «Βαλς με τον Μπασίρ», του ανήσυχου Ισραηλινού σκηνοθέτη Αρι Φόλμαν, κλιμακώνεται σαν μια παραίσθηση που οδηγεί στην πιο απωθημένη εικόνα μιας ένοχης συνείδησης. Αρχίζει σαν μυθοπλασία, με ύφος και ατμόσφαιρα στυλιζαρισμένου νουάρ-κόμικ, για να προσγειωθεί μετά από 87 λεπτά της ώρας στην πραγματικότητα. Στις ντοκιμαντερίστικες εικόνες της μεγάλης σφαγής.

[…]

dspphotoΟ Φόλμαν κινείται ευέλικτος ανάμεσα στο παρελθόν και στο παρόν, στη φαντασία και την πραγματικότητα, στο ψυχολογικό και το πολιτικό δράμα, συνθέτοντας έναν εφιάλτη. Σύμφωνα με τον ίδιο, «ο πόλεμος είναι τόσο σουρεαλιστικός και η μνήμη μπορεί να σε προδώσει τόσο εύκολα. Σκέφτηκα, λοιπόν, να διαβώ το μονοπάτι των αναμνήσεων μόνο με τη βοήθεια κάποιων πολύ προσεγμένων και επινοημένων εικόνων». (Οσον αφορά το κατασκευαστικό μέρος, η ταινία γυρίστηκε σε ένα στούντιο με βιντεοκάμερα και με ηθοποιούς. Στη συνέχεια, το κινηματογραφημένο υλικό αποτέλεσε το «μοντέλο» για τους σκιτσογράφους, οι οποίοι σχεδίασαν όλες τις σκηνές της ταινίας με παραδοσιακό τρόπο.)

Το σενάριο βασίζεται σε προσωπικές εμπειρίες του Φόλμαν, που υπηρετούσε ως απλός στρατιώτης στον ισραηλινό στρατό κατά την εποχή της εισβολής στον Λίβανο. Σε ενεστώτα χρόνο, η ιστορία διαδραματίζεται στη σημερινή εποχή. Ενας κινηματογραφιστής καταρρέει ψυχολογικά εξαιτίας ενός βασανιστικού εφιάλτη που χαλάει κάθε βράδυ τον ύπνο του. Μην μπορώντας ο ίδιος να δώσει λογική εξήγηση, ζητάει τη βοήθεια εννέα παλιών φίλων και συμπολεμιστών του, για να ανασυνθέσει μέσα από τις αφηγήσεις τους μια χαμένη εικόνα της μνήμης του, που ευθύνεται για το ακατανόητο όνειρο που έχει στοιχειώσει τη ζωή του.

Αντέγραψα την Καθημερινή, γιατί νομίζω περιγράφει με εξαιρετικό τρόπο το θέμα και δίνει και πληροφορίες για το making of.

Το αίσθημα, όμως, που σου αφήνει η ταινία, δεν περιγράφεται!!! Μη τη χάσετε!

UPDATE

προσφάτως ανακάλυψα το βλογ του Στράτου Κερσανίδη. Τις κινηματογραφικές του προτάσεις τις εμπιστεύομαι και τις ακολουθώ. Δείτε εδώ τη παρουσίαση που κάνει για την ταινία.

ΑΡΙΩΝ

arion1Σήμερα τα ξημερώματα, το πλοίο «ΑΡΙΩΝ» που μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια προς την εμπόλεμη περιοχή σταμάτησε την πορεία του 100 ναυτικά μίλια έξω από τη Γάζα. Οι Ισραηλινοί ανάγκασαν το πλοίο να επιστρέψει στη Λάρνακα καθώς σε αντίθετη περίπτωση απείλησαν να ανοίξουν πυρ εναντίον του. Παρόλα αυτά όμως, τα κανάλια θεώρησαν πως δεν συντρέχει λόγος μέσα στη νύχτα να διακόψουν το πρόγραμμά τους για να μεταδώσουν την έκτακτη είδηση. Αλήθεια, αν επρόκειτο για τα βραβεία Αρίων τα κανάλια θα μετέδιδαν έκτακτο δελτίο ειδήσεων;
Για να δείτε τι ακριβώς συνέβη απόψε μετά τα μεσάνυχτα στα ανοιχτά της Γάζας διαβάστε παρακάτω το δημοσίευμα που ανάρτησε στην ιστοσελίδα tvxs.gr το μέλος του Free Gaza Movement Πέτρο Γιώτη.

Διαβάστε και τα Θηρία Ενήμερα

Δείτε αναλυτικά το χρονικό της επίθεσης στο TV χωρίς σύνορα

Ακούστε και το ηχητικό των μεταδόσεων του Κόκκινου τα ξημερώματα της Πέμπτης 15 Ιανουαρίου από την επίθεση

Advertisements
8 Σχόλια leave one →
  1. 15/01/2009 17:51

    1. Το κοριτσάκι σας έχει αποκοτιά ίδιας ομορφιάς με εκείνη της ηλικίας της. Ομορφιά που ποτίζεται από την αγάπη του ανθρώπου για το άνθρωπο. Μια ομορφιά γεμάτη χυμούς. Αιμάτινη, τραχιά κι αέρινη ταυτόχρονα. Την κοιτάς, και σκέφτεσαι πόση ασκήμια υπάρχει γυρωθε.

    2. Είδα πρόσφατα και γω την ταινία. Είμασταν λίγοι στην αίθουσα, μα βεβαιώ πως το μούδιασμα στο τέλος ήταν τόσο διαχυτο που τη γέμισε. Πικρή γεύση.

    Η μνήμη μας είναι κάτι το ολότελα ζωντανό, αναπνέει στο χρόνο. Είναι κομμάτι της ζωής μας που εξελίσσεται. Τίποτα το σταθερό, το στατικό. Η ταινία χτίζει τη μνήμη του Φόλμαν, με τρόπο που σου βγάζει ζωή. Και μέσα στη ζωή φυτρώνει ο θάνατος. Οι σκηνές στον Οπωρώνα το δείχνουν με εκπληκτικό τρόπο.

    Και το κομμάτι της μνήμης μας, το λιγότερο τραυματικό ή όχι, που το αναζητάμε στους άλλους. Τα κομμάτια της μνήμης μας, σπαρμένα στις μνήμες των άλλων.

    3. Είναι δυσκολα εκει κατω. Νομίζω πως ο Αριων δεν περίμενε τίποτε διαφορετικό. Ευτυχώς να λέμε που τα πράγματα δεν είχαν πιο άσχημη εξέλιξη.

  2. 15/01/2009 22:05

    αχ θέλω θέλω θέλω να την δω κι εγώ ΘΕΛΩΩΩΩΩΩΩΩ μπε

  3. 15/01/2009 23:16

    @Συκοφάγε
    1. Είδες πουλί μου, είδες; Ζωντανή ανάμεσα σε θάνατο!
    2. Με συγκλόνισε η απώθηση από τη μνήμη (όλων όμως) της σκηνής στην πόλη μετά τη σφαγή! Γιατί το μυαλό είναι πιο δυνατό από μας, ότι δεν αντέχει το σπρώχνει στο υποσυνείδητο, ενίοτε και στο ασυνείδητο. Πόση φρίκη να αντέξει κανείς;
    3. Πάει και το διεθνές δίκαιο λοιπόν. 55 χρόνια από το τέλος του πολέμου, πάει και ο Ο.Η.Ε. Αλλά το ξέραμε αυτό από παλαιότερους πολέμους (Αφγανιστάν, Ιρακ, Λίβανος πρόσφατα)
    @Πρόβατο
    Μη το χάσεις! Άσε την μπενχουριάδες και πήγαινε σου λέω!

  4. 16/01/2009 02:00

    A) Την ταινία την είδα και εγώ. Φοβερή.
    Ελπίζω μετά την καταστροφή των κτηρίων του ΟΗΕ στην Γάζα να ξυπνίσουν επιτέλους αυτές οι κάποιες μαριονέτες…………

  5. 16/01/2009 10:47

    Αποκαλυπτικό το βίντεο, αν και στην αρχή κάτι μου φαίνεται ύποπτο. Ακούγονται να πέφτουν τουφεκιές και οι περισσότεροι στρατιώτες στέκονται χαλαροί χωρίς να προσπαθούν να καλυφθούν. Σε όποιον έχει πάει στρατό, έστω της πλάκας σαν το δικό μας, αυτό φαίνεται περίεργο. Επί της ουσίας, είναι σίγουρα πολύ γενναία και αξιοθαύμαστη η στάση της κοπέλας απέναντι στους νταήδες (ειδικά τον «#2» που κραδαίνει το όπλο απειλητικά, κολλητός μάλλον του Ράμπο Κορκονέα, ενώ ο «#1» προφανώς παίζει το ρόλο του «καλού στρατιώτη», κατά το «καλός μπάτσος», που τα χει χαμένα και δεν ξέρει τι να κάνει). Ιδεολογικά ωστόσο διαφωνώ με τον τρόπο αντίστασης της «μη βιας» που εισήγαγε ο Γκάντι, γιατί τελικά δεν πετυχαίνεις κάτι εκτός από τιο σεβασμό της κοινής γνώμης, που δεν αρκεί για να λυθεί ένα σοβαρό πρόβλημα. Ο εχθρός σε τέτοιες περιπτώσεις χρειάζεται πιο δυναμική αντίδραση, πολιτική καταρχήν και ένοπλη όταν αυτό γίνει αναπόφευκτο.

    Για την ταινία έχω ακούσει κι εγώ πολύ καλά σχόλια, και πέρα από την εικαστική αξία της το πιο σημαντικό είναι το πολιτικό μήνυμα, από έναν άνθρωπο μάλιστα που προέρχεται από το στρατόπεδο των «κακών». Είναι παρήγορο να ακούγονται φωνές διαμαρτυρίας εκ των έσω του Ισραήλ, από καλλιτέχνες, δημοσιογράφους αλλά και απλούς πολίτες.

    Τέλος, για το πλοίο ήταν αναμενόμενο το αποτέλεσμα βάσει όσων έχουμε δει τον τελευταίο μήνα, όπως και η χλιαρή κατά τον πιο επιηκή χαρακτηρισμό αντίδραση της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας. Το πιο ενδιαφέρον που κρατάμε είναι η δημοσιότητα που δώθηκε στο θέμα, κυρίως από τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης. Τα Μαζικά φρόντισανβέβαια να έχουν πρώτο θέμα την απαγωγή του εφοπλιστή ή τα εξεταζόμενα μέτρα του νέου υπουργού Οικονομίας.

  6. 16/01/2009 14:22

    Πραγματικά συγκλονιστικό, είναι απίστευτα τα πράγματα που συμβαίνουν. Την ταινία θέλω να τη δω έχω ακούσει επίσης πολύ καλά λόγια. Το θέμα με τους Ισραηλινούς (και με τους ΕΒραίους) είναι ότι η κοινωνία τους περιέχει τα πάντα: από ακραίους ΕΘνικιστές μέχρι πασιφιστές και από φανατικούς θρησκευόμενους (με τις κοτσίδες), μέχρι ακραία απελευθερωμένους. Το κακό είναι δυστυχώς ότι υπερισχύουν οι εθνικιστές…

  7. 16/01/2009 18:53

    το βίντεο το έχω δει…
    την ταινία πάλι, όχι, αλλά θα…
    όλοι λένε τα καλύτερα, κι εξ άλλου σ’ εμπιστεύομαι…

  8. 18/01/2009 13:24

    @Αλέξης Β.
    Μην ελπίζεις σ’αυτό αγαπητέ! Δυστυχώς έχουν τα μάτια τους διάπλατα κλειστα!
    @Συντροφο Τσαλ
    Μα τι πας και προσέχεις!!!! Νομίζω ότι οι πυροβολισμοί είναι με πλαστικές σφαίρες για να διαλύσουν το πλήθος.
    Από την άλλη, οι ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων έχουν δείξει τις προθέσεις τους και ποιούς θεωρούν συμμάχους. Δυμήσου και την υπόθεση Οτσαλάν.
    @Belbo
    Το ερώτημα είναι γιατί έχουν υπερισχύσει οι εθνικιστές; Και ποια πολιτική ανοχής μας έφτασε μέχρι αυτό το σημείο;
    @Ανεπίδοτη
    Μη τη χάσεις, όπως είπα και στο πρόβατο. Άσε τα κρασάκια για μετά τη ταινία, άλλωστε θα τα χρειαστείς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: