Skip to content

Τα βαμπίρ διψούν για αίμα και μας στοχοποιούν!

13/01/2009

Γενικά δεν είμαι γενναία, τύπου Μπουμπουλίνα-Λασκαρίνα δηλαδή! Αλλά δε με λες και φοβητσιάρα.

Λέω τη γνώμη μου, φωναχτά και διεκδικητικά, αλλά και ήρεμα και διαπραγματευτικά, ανάλογα τις περιστάσεις και τις περιπτώσεις.

Η αλήθεια είναι όμως πως τους μπάτσους (προσοχή! όχι τους αστυνομικούς!) αυτούς με στολή ή χωρίς αλλά και τους αυτόκλητους «μπάτσους»-τραμπούκους και τους φασίστες, ομολογώ πως τους φοβάμαι! Επειδή χτυπάνε ύπουλα, χωρίς μπέσα!

Και οι χειρότεροι είναι αυτοί που οπλίζουν τα χέρια των εν λόγω τραμπούκων και φασιστών. Αυτοί, ανώνυμα και επώνυμα δίνουν ιδεολογικό άλλοθι στους τραμπούκους, και μένουν στα μετόπισθεν. Είναι ηθικοί αυτουργοί σε σειρά εγκλημάτων ενάντια σε μετανάστες και αγωνιστές και κρατούν τα χέρια τους «καθαρά».

koukoulaΑπό τα γεγονότα του Δεκέμβρη και μετά βγήκαν λοιπόν διάφοροι άλλοι «κουκουλοφόροι» που με προτεταμένο δάκτυλο στοχοποιούν όποιον και όποια δεν εντάσσεται στο δικό τους πλαίσιο νομιμότητας και νοικοκυροσύνης.

Μας κατηγορούν ότι χαϊδεύουμε τα αυτιά των κουκουλοφόρων, ότι τους στρατολογούμε κιόλας όταν δίνουμε οδηγίες για το νομικό πλαίσιο που πρέπει να διέπει οποιαδήποτε προσαγωγή ή σύλληψη!

Κάποιοι τέτοιοι λοιπόν, που αυτοαποκαλούνται μακελάρηδες (!!!!!) και εξυμνούν τον αντισημιτισμό στοχοποίησαν και μένα και όσους συμμετέχουμε στο βλογ  Έχουμε πόλεμο. Το βρήκα από τα εισερχόμενα στο βλογ μου.

Αλλά αυτή τη φορά δε φοβήθηκα, εξοργίστηκα! Διάβασα λίγο από το εμετικό βλογ για να καταλάβω περί τίνος πρόκειται. Έχουν περίπου 30 αναρτήσεις τη μέρα, όλες δανεισμένες από άλλα βλογ, εθνικιστικά ή αντι-εθνικιστικά! Δεν θα δώσω το λινκ γιατί αρνούμαι να τους αυξήσω τα χιτς! ΑΡΝΟΥΜΑΙ!

Αλλά δε μπορώ να μη σκεφτώ πως το ΚΚΕ κρατάει τη στάση «και με τον αστυφύλαξ και με το χωροφύλαξ». Γιατί αφήνοντας τη Λιάνα να κουνά επιδεικτικά το κείμενο του Δημοσθένη, ακριβώς όπως κάνει και ο Άδωνις, είναι σαν να δίνει έξτρα άλλοθι σε όλους αυτούς τους μακελάρηδες.

Προσοχή! Δε λέω σε καμία περίπτωση πως το ΚΚΕ και το ΛΑΟΣ είναι το ίδιο πράγμα! Όχι βέβαια.

Αλλά είναι ύπουλο πράγμα να θες να τσιμπήσεις τη ψήφο των νοικοκυραίων, καμιά φορά σε ξεπερνά. Άσε που για το ΚΚΕ πάντα ίσχυε η ρήση: «ότι δεν ελέγχουμε, το καταγγέλουμε». Ας προσέξουν λοιπόν λίγο στον Περισσό, γιατί όλη αυτή η συμπεριφορά δεν συνάδει με την ιστορία πολλών ανθρώπων που βρίσκονται ακόμα σε αυτό το χώρο. Και είναι κρίμα!

Advertisements
28 Σχόλια
  1. 14/01/2009 01:16

    ΚΑΛΕ ΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕ ΜΕ

    ΕΓΩ ΤΑ ΕΙΔΑ ΟΛΑ ΣΤΟ ΑΝΤΙ ΧΤΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΝΤΩΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΠΙΚΡΑΘΗΚΑ
    ΟΤΑΝ ΕΧΕΙΣ ΧΡΟΝΟ ΡΙΞΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ

    http://www.antinews.gr/?p=4920

    ΦΙΛΙΑ

  2. 14/01/2009 10:45

    Τα είδα κι εγώ! Μα τι στο διάολο….ιερό πόλεμο κύρηξαν; ΕΛΕΟΣ πια

  3. 14/01/2009 12:54

    Αγαπητό Μπαλονάκι,

    Δεν ξέρω σε πιο Blog αναφέρεσαι δεν με ενδιαφέρει. Το blog στο οποίο όμως συμμετέχεις είναι σε εντελώς λάθος κατεύθυνση και νομίζω ότι κανένας πολίτης που πιστεύει στη δημοκρατία δεν μπορεί να συμμετέχει σε αυτό το όργιο της βίας:

    Ποιοι είναι αυτοί που αποφασίζουν ότι έχουμε πόλεμο; με ποιους, εμφύλιο; ποιος ρισκάρει να βάλει τον τόπο σε τέτοια τροχιά μετά τόσα που περάσαμε πριν από 50 χρόνια; Το Blog παραπέμπει ευθέως στη χρήση βίας, ΤΗΝ ΥΠΟΚΙΝΕΙ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΞΑΣΤΕΡΑ με το κορίτσι με το μπαστούνι σαν έμβλημα («μάγκες βγήτε σπάστε τα») καθώς και με τα εμπρηστικά του κείμενα.

    Τη στιγμή που ακόμη και μέσα στο Συνασπισμό ευθέως καταγγέλεται η βία και γίνεται αυτοκριτική για τις επιλογές της ηγεσίας (Κουβέλης), το παραπάνω ΕΜΠΡΗΣΤΙΚΟ Blog πρέπει να ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΤΑΙ ΕΥΘΕΩΣ από κάθε πολίτη που σέβεται τη δημοκρατία,

    Συγνώμη για το έντονο ύφος,

    Belbo

  4. 14/01/2009 13:05

    @Belbo
    ο τίτλος «έχουμε πόλεμο» αναφέρεται καταρχήν στο ότι ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΚΥΡΗΞΕΙ ΠΟΛΕΜΟ.
    το ότι δεν συμφωνείς με την παραπάνω εκτίμηση, και μας το έχεις πει χιλιάδες φορές, δε σημαίνει ότι μπορεις να διαστρεβλώνεις τις προθέσεις του μπλογκ.

  5. 14/01/2009 13:09

    ΜΠΕΛΜΠΟ ΔΙΑΒΑΣΕΣ ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΑ ΠΟΣΤΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ ΚΙ ΕΓΩ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΚΑΘΕ ΛΕΞΗ?

    ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ!

  6. 14/01/2009 20:28

    Αγαπητές Μπαλονάκι & Αθηνά,

    Τα παρακάτω παροτρύνουν απευθείας σ’ αυτόν που το διαβάζει στη χρήση βίας (επιλέγω μερικά στην τύχη απλά γιατί με ρωτήσατε):
    – ο τίτλος «Έχουμε πόλεμο» (με ποιον άραγε, με την αστυνομία; με την κοινωνία; με το κράτος; δε νομίζω ότι υπάρχει ποιο ακραία φράση που να δημιουργεί πολεμική ατμόσφαιρα).
    – «visual» με κοπελίτσα που κρατάει ρόπαλο (τι θα το κάνει άραγε το ροπαλάκι το κοριτσάκι;)
    – «Εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές, εσείς μιλάτε για βιτρίνες» (δικαιολογεί ευθέως τα φασιστάκια που κάνανε την Ελληνική νύχτα των Κρυστάλλων – «εμείς»-«εσείς» προφανώς αυτός που το έγραψε θεωρεί τον εαυτό του κομμάτι αυτών που σπάσανε τις βιτρίνες).
    – Στο άρθρο για την απόπειρα δολοφονίας του αστυνομικού ο συντάκτης είναι σε έκσταση λέγοντας μεταξύ άλλων, «πόσα είναι τα θύματα της τρομοκρατίας στην Ελλάδα;», «πόσα είναι τα ΑΘΩΑ θύματα της τρομοκρατίας στην Ελλάδα» (υπονοώντας βέβαια ότι οι πράξεις αυτές ήταν δικαιολογημένες μιας και στο πολύ έξυπνο μυαλό του οι άνθρωποι εκείνοι ήταν ένοχοι – δικαιολόγηση της τρομοκρατίας της 17Ν).
    – Στο άρθρο «Δύο λόγια ακόμα για τον Διαμαντή…» ο πολύ συνειδητοποιημένος συντάκτης μεταξύ άλλων καταλήγει: «Βια μπορω να ονομασω μοναχα μια επιθετικη πραξη απο ανθρωπο σε ανθρωπο και μονο οταν αυτη αποσκοπει πραγματικα να τον χτυπησει.Κατα την αποψη μου βια δεν ειναι ουτε να χτυπας την τζαμαρια ουτε να να πετας πετρες σε καποιον που ξερεις οτι αποκλειται να παθει οτιδήποτε» (σίγουρα καινούργιος ορισμός για τα λεξικά: παρακαλώ όπως μου αποσταλεί η διεύθυνσή του να του σπάσω το σπίτι και να του πετάξω πέτρες, να δούμε πόσο χαρούμενος θα είναι μετά – δικαιολογεί τη βία βέβαια και πάλι χωρίς περιστροφές).
    – Λίγο παρακάτω ο συντάκτης γράφει τα ακόλουθα: «Η φυσική βία δεν είναι κατά τη γνώμη μου πάντοτε κακή. Ένας άνθρωπος που βρίσκεται σε σαφώς υποδεέστερη θέση δεν έχει άλλο τρόπο να αντιδράσει παρά μόνο με τη φυσική βία. Σπάζοντας, χτυπώντας, φωνάζοντας.» (ευθής δικαιολόγηση της βίας και της Ελληνικής Νύχτας των Κρυστάλλων και πάλι – το παληκαράκι έχει διαβάσει καλά τον Μπακούνιν του, τον διάβασα κι εγώ απλά πήγαινα ακόμη γυμνάσιο).

    Όλα τα παραπάνω είναι από συντάκτες, όχι από σχολιαστές. Νομίζω ότι είναι εμφανές ότι το site ΥΠΟΚΙΝΕΙ ευθέως τη βία. Όπως είπα και παραπάνω ένα τόσο εμπρηστικό blog πρέπει να ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΤΑΙ αυθέως από κάθε πολίτη που πιστεύει στη δημοκρατία, αυτή τη στιγμή ΔΕΝ υπάρχει πολιτικός σχηματισμός που να συντάσεται με τέτοιες απόψεις, εσείς θα συνεχίσετε να το κάνετε;

    φιλικά,

  7. 14/01/2009 21:20

    Belbo,
    θα μου επιτρέψει το μπαλόνι να πω κάτι…σε διαβάζω καιρό και θεωρώ πως η στάση σου είναι προκλητική έως προσβλητική και θα σου πω γιατί. Βρίσκεσαι σ’ ένα μπλογκ, άκρως δημοκρατικό και ευγενικό, πιστεύω συμφωνείς, είναι όμως ένα μπλογκ μιας άλλης ιδεολογίας από σένα, πιστεύω κι αυτό το ξέρεις, είναι ένα πράμα σαν νάρχεται ο πρετεντέρης να κουβεντιάσει μαζί μου, έτσι φαίνεται, πως να συνεννοηθούμε και σε ποια βάση, λίγο ακραίο αλλά πρέπει να καταλάβεις τι λέω.ξέρεις, οι διαφωνίες και η ανταλλαγή απόψεων έχουν νόημα όταν η βάση της κουβέντας είναι κοινή και διερωτώμαι, εσύ δεν καταλαβαίνεις πως δεν πρόκειται ποτέ να συνεννοηθείς με αυτό το μπλογκ; είμαι σίγουρη πως το ξέρεις, είναι όμως τελείως άκομψο να προκαλείς με τον τρόπο που προκαλείς, λες και δεν καταλαβαίνεις την έκφραση «έχουμε πόλεμο», κι αν δεν καταλαβαίνεις μην της προσδίδεις διαστάσεις βίας και τραμπουκισμού, ψάξε πρώτα στους πραγματικούς χώρους που ασκούνται και η βία και οι τραμπουκισμοί, πολύ σε παρακαλώ, ασχολήσου με σοβαρά εγκλήματα κι άσε ήσυχους όσους φωνάζουν «έχουμε πόλεμο», δεν είμαι στο μπλογκ, αλλά βρε παιδί μου, τελειώσαμε με την εξάλειψη της βίας και μας φταίει το μπλογκ;
    αν διαφωνείς, κάνε ανάρτηση στο κάτω κάτω και άσε ήσυχη την δημοκρατία, δεν νομίζω να χρίστηκες υπερασπιστής της, δεν φαίνεται…
    καλό βράδυ σ’ όλους!

  8. 14/01/2009 21:45

    ΜΠΕΛΜΠΟ ΠΙΑΝΕΙΣ ΤΟ ΠΟΣΤ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ (ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΜΑΘΗΤΗ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΠΟ ΕΠΑΡΧΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΠΑΣΕΙ ΤΠΤ ΤΟ ΠΑΙΔΙ) Ο ΟΠΟΙΟΣ ΨΑΧΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΝ ΒΓΑΛΕΙΣ ΤΙΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΜΕΝΕΣ ΦΡΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΠΕΛΕΞΕΣ ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΚΑΤΕΒΑΤΟ ΠΟΛΥ ΣΥΝΕΤΟ ΚΑΙ ΩΡΙΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΟΥ, ΠΟΥ ΚΛΕΙΝΕΙ ΩΣ ΕΞΗΣ
    R.I.P Αλεξη
    Περαστικα Διαμαντη

    Εννοειται πως οι παραπανω αποψεις ειναι ξεκαθαρα δικες μου και δεν εκπροσωπουν ολο το μπλογκ.Αυτο το λεω γιατι διαφοροι πιανονται απο κατι προτασεις που καποιοι ειπαν καποτε και βγαζουν γενικα συμπερασματα για το συγκεκριμενο ιστολογιο.Προς αποφυγη παρεξηγησεων λοιπον μην κατηγορειται ολους τους συμμετεχοντες για τα λεγομενα μερικων. Εννοειται οτι ειμαι ανοιχτος σε συζητησεις και κραξιματα μιας και δεν ειμαι καθολου απολυτος σε ολα αυτα που λεω.

    Φιλικα και καλοπροαιρετα

    ΟΠΩΣ ΒΛΕΠΕΙΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΔΕ ΛΕΕΙ ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΕΙ, ΤΟΝΙΖΕΙ ΟΤΙ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΟΝΕ ΑΥΤΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ, ΚΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΟΣ ΣΕ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΠΟΛΥΤΟΣ.

    ΑΡΑ ΜΑΛΛΟΝ ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Ο ΚΑΚΟΠΡΟΑΙΡΕΤΟΣ.

    ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΖΑΛΙΖΕΙΣ ΤΟ ΜΠΑΛΛΟΝΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΑς ΣΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ, ΜΗΝ ΤΟ ΓΕΛΑΣ ΜΩΡΟ ΜΟΥ! ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΛΗΡΗΣ ΤΙΤΛΟΣ ΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚ (ΑΠΟ ΣΤΙΧΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΠΟΥ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ) ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΤΟΥ ΠΟΣΤ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕ Η ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ!

  9. 14/01/2009 22:59

    Athena,
    Το σχόλιό μου στο άρθρο για το «Διαμαντή» δεν αφορούσε τη στάση του συντάκτη απέναντι στο Διαμαντή που ήταν σχετικά ανθρώπινη αλλά τη στάση του απέναντι στο σπάσιμο καταστημάτων, πέτρες κτλ τα οποία χαρακτηριστικά λέει ότι «δεν αποτελούν βία», νομίζω αυτό ήταν σαφές. Όπως λέτε κι εσείς μικρό παιδί είναι, αλλά νομίζω ότι θα συμφωνήσεις ότι αυτή η επιχειρηματολογία (α) δεν στέκει και (β) είναι κατάφορα αντιδημοκρατική.

    Από εκεί και πέρα αυτό σε συνδιασμό με τα άλλα παραδείγματα που παραθέτω κάνουν εμφανές ότι στο συγκεκριμένο ιστολόγιο καλλιεργούνται συστηματικά φασιστικές συμπεριφορές. Το ερωτηματικό μου δεν είναι για το ιστολόγιο λοιπόν (δεν με αφορά άλλωστε ούτε καν το ήξερα, όπως δεν ασχολούμαι καθόλου με παρόμοια sites δεξιών ή αριστερών αποχρώσεων – ποτέ δεν θα πήγαινα να γράψω), αλλά ήταν ένας διάλογος και μια κριτική με ανθρώπους που συμπαθώ στο γιατί στηρίζουν τέτοια πράγματα.

    Anepidoti,
    Δεν θεωρώ «προκλητική» και «προσβλητική» την άλλη άποψη και δεν με ενδιαφέρει να συζητάω με ανθρώπους που έχουν τις ίδιες απόψεις μ’ εμένα, το θεωρώ βαρετό.

  10. 14/01/2009 23:36

    Belbo,
    συγνώμη για την παρέμβαση, άλλο εννοούσα και άλλο κατάλαβες, καλές οι διαφορετικές απόψεις, αλλά η κοινή βάση απαραίτητη, αυτό.
    καλό μας βράδυ!
    μπαλόνι, σόρυ!

  11. 15/01/2009 00:42

    Σε γενικό και θεωρητικό επίπεδο η βία είναι καταδικαστέα, αλλά η λογική και πολιτική επίσημου κράτους, μερίδας της αυτοαποκαλούμενης «πνευματικής ηγεσίας», πασιφιστών και «δημοκρατών» μεσοαστών και νοικοκυραίων περί ίσων αποστάσεων μεταξύ οργανωμένης κρατικής και παρακρατικής βίας και μεμονωμένης ατομικής (εν μέρει ενδεχομένως εξτρεμιστικής ή περιθωριακής) βίας, με βρίσκει αντίθετο γιατί είναι το ίδιο αδικη και υποκριτική με την πολιτική ίσων αποστάσεων ανάμεσα σε Ισραηλινό πογκρόμ και πολύ μικρότερης κλίμακας αντίδραση της Χαμάς και άλλων ένοπλων ομάδων, ανάμεσα σε ισχυρό θύτη και αδύναμο θύμα γενικά.
    Όσο αφορά κείμενα του λεγόμενου ακροδεξιού χώρου, αποφεύγω να ασχολούμαι μαζί τους γιατί το μόνο που προσφέρουν είναι χάσιμο χρόνου και πνευματικής ηρεμίας.

  12. 15/01/2009 22:45

    @Όλες-όλους
    Απέφυγα να συμμετάσχω περαιτέρω στη κουβέντα, κυρίως γιατί οι παρεμβάσεις τόσο της Ανεπίδοτης, όσο και και της Αθηνάς, αλλά και του Τσαλ στο τέλος με κάλυψαν. Άλλωστε τις διαφωνίες μου με τον Βelbo στο συγκεκριμένο ζήτημα τις έχω εκφράσει και εδώ και στο δικό του βλογ παλιότερα.
    Θα σας παραπέμψω όμως σε ένα εξαιρετικό άρθρο που διάβασα σήμερα και σας το συστήνω ανεπιφύλακτα! Είναι της Industrial Daisies

  13. 16/01/2009 10:27

    Πράγματι πολύ καλό και πλήρες το άρθρο της βιομηχανικής μαργαρίτας. Από τότε που ο ιμπεριαλισμός αντικατέστησε την παραδοσιακή αποικιοκρατία, οι κύριες ντιρεκτίβες της εξωτερικής πολιτικής των ισχυρών χωρών, αλλά και των λιγότερο ισχυρών δορυφόρων τους ήταν η πολιτική «ίσων αποστάσεων», όπως εφαρμόζεται υποδειγματικά αυτές τις μέρες στην περίπτωση της Γάζας, και η πολιτική της αξιολόγησης της ποιότητας της δημοκρατίας σε έναν τόπο ανάλογα με το πόσο η ηγεσία αυτού του τόπου εξυπηρετεί τα δικά μας συμφέροντα. Το δεύτερο συνοψίζεται πολύ κομψά στη φράση του προέδρου Reagan «Somosa is a son oa bitch, but he is our son of a bitch!». Αργότερα το είδαμε στις περιπτώσεις – πρώην – Γιουγκοσλαβίας, Κοσόβου, Πακιστάν (Μουσάραφ), Ουζμπεκιστάν (παράνομες φυνακές της CIA) κ.α.

  14. 16/01/2009 14:07

    Δεν θα έλεγα ότι είναι πολιτική «ίσως αποστάσεων» αλλά απλά «παροπίδες» ανάλογα με τα συμφέροντα ή την ιδεολογική συνάφεια και δεν αφορά μόνο κυβερνήσεις αλλά και κόμματα.

    Τα παραδείγματα πολλά: οι Αμερικανοί ελέγχονται από το Εβραϊκό κεφάλαιο άρα δεν βγαίνουν να τους καταγγείλουν όπως θα έκαναν σε μια άλλη περίπτωση (πχ. επέμβαση Ρωσίας στην Οσετία). Αλλά και σε μικρότερη κλίμακα τα δικά κόμματα της αριστεράς θυμάμαι χαρακτηριστικά να φωνάζουν για τους Παλαιστηνίους αλλά να μη βλέπουν τους «συντρόφους» Ρώσους που οργίαζαν στο Αφγανιστάν. Ή ακόμα βλέπουν τις χούντες και τις καταπατήσεις σε διάφορες χώρες και ποτέ τις αντίστοιχες (απλά ιδεολογικά συναφείς) σε Κούβα, Κίνα κτλ κτλ. Ειδικά στην Κούβα όπου πλέον μιλάμε για κανονική Βασιλεία με τον «αγωνιστή» Κάστρο να παραδίδει τα «σκήπτρα» στον αδελφό του και να καταπατάει κάθε έννοια δημοκρατίας, η απουσία οποιασδήποτε κριτικής βγάζει μάτι.

    Κρίμα που ζούμε σε έναν τόσο μονόπλευρο κόσμο…

  15. 16/01/2009 15:20

    Έχει δίκιο ο προλαλήσας πως η πολιτική ισων αποστάσεων ή παρωπίδων ή όπως θες πες την δεν είναι μονοπώλειο ορισμένων χωρών και κομματικών παρατάξεων, αλλά εφαρμόζεται σε μαγλύτερη κλίμακα και πιο προκλητικά από τους κατά τόπους και ανά το χρόνο ισχυρούς. Η περίπτωση της Οσετίας δεν είναι ακριβώς συγκρίσιμη γιατί οι Γεωργιανοί ξεκίνησαν τον πόλεμο και επιπλέον εκπαιδεύονταν και εξοπλίζονταν από τους Αμερικάνους με αντάλλαγμα έναν θήλακα του ΝΑΤΟ στο μαλακό υπογάστριο του ψυχροπολεμικού πρώην αντίπαλου δέους. Βέβαια οι Ρώσοι ήταν πολύ πιο ισχυροί και επικράτησαν έυκολα. Η τέως ΕΣΣΔ όπως και η Κίνα κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου πολλές φορές υπήρξαν παράγοντες ιμπεριαλισμού, ιδιαίτερα στις πτώην αποικίες. Δηλαδή έψαχναν κάπου στην εσχατιά της γης ο καθένας από έναν τοπάρχη φιλικά προσκείμενο ώστε να διευρύνουν το μέτωπο του ψυχρού πολέμου. Ακόμα και το… διάστημα το έκαναν μέτωπο με τον περίφημο «Πόλεμο των Άστρων» και την κούρσα των εξοπλισμων, που πέρα από καταστροφικοί τους αποστέρησαν από πολύτικους οικονομικούς πόρους που θα μπορούσαν να διατεθούν για την εκπαίδευση, την απασχόληση και άλλους κοινοφελείς σκοπούς. Βέβαια όχι σε όλες τις περιπτώσεις. Υπήρχαν και τα γνήσια απελευθερωτικά και ανθρωπιστικά κινήματα, όπως του Πατρίς Λουμούμπα στο Κονγκό και του Εθνικού Αφρικανικού Κονγκρέσου στη Νότια Αφρική του Απαρτχάιντ. Τέλος, η Κούβα από την αρχή πρόσπάθησε να ακολουθήσει αυτόνομη και αδέσμευτη πορεία, μαζί με άλλες φτωχές αναπτυσσόμενες χώρες (βλ. και την περίφημη ομιλία του Τσε στην Τρικοντινεντάλ όπου καταγγέλει τόσο ΗΠΑ όσο και ΕΣΣΔ για ιμπεριαλισμό), αλλά οι συνθήκες του ψυχρού πολέμου και ιδιαίτερα του στραγγαλιστικού εμπάργκο από το γιάνκη γείτονα την ανάγκασε να προσδεθεί τελικά στο άρμα της ΕΣΣΔ. Το θέμα διαδοχής της οικογένειας Κάστρο είναι ένα μεγάλο ζήτημα, κι εγώ είμαι εναντίον των πολυετών διακυβερνήσεων γιατί καταντούν ηγεμονίες. Ωστόσο, δεδομένων των συνθηκών, και παρά τις αδυναμίες είναι ένα καθεστώς που προσφέρει στους πολίτες κοινωνικά αγαθά που ένα μεγάλο ποσοστό πολιτών πλούσιων χωρών δε θεωρεί δεδομένα, και πάνω απ’ όλα αξιοπρέπεια. Σε μια μερίδα αστών βέβαια κάθεται στο στομάχι η Κούβα, γιατί δεν μπορούν να διανοηθούν πως γίνεται κάποιοι φτωχοί και… πανηγυρτζίδες καταφέρνουν να ζουν πιο καλά από αυτούς με τις κυριλέ δουλειές, σπίτια, αμάξια και χαρτοφυλάκια.

  16. 16/01/2009 15:34

    Μπααα, δεν βλέπω κανέναν να μεταναστεύει προς Κούβα, όλοι προς Δυτική Ευρώπη και Βόρειο Αμερική πάνε (συμπεριλαμβανομένων των Κουβανών που κολυμπάνε με κίνδυνο της ζωής τους μακριά από τον «παράδεισο» κατά χιλιάδες κάθε χρόνο). Επίσης τι να την κάνεις την υγεία όταν δεν έχεις ελευθερίες και τα πάντα ελέγχονται από το καθεστώς; Και επί Παπαδόπουλου είχαμε καλή υγεία αλλά δεν ενδιέφερε αυτό κανένα. Πιστεύω ότι ο «σύντροφος» Κάστρο έπρεπε να προκρίνει τον ξάδελφο πάντως, έτσι για ξεκάρφωμα ρε παιδί μου 🙂

  17. 18/01/2009 00:24

    Μπαλονάκι μου, μη μου στεναχωριέσαι για τον μακελάρη (άκου όνομα). Έχω πέσει κι εγώ πάνω στο μπλόγκ του στο παρελθόν και κούναγα το κεφάλι μου. Ο άνθρωπος είναι απλά ένας αστοιχείωτος χρυσαύγουλος.
    🙂

  18. 18/01/2009 01:23

    Έχω ακούσει κι εγώ ότι η χούντα μας έφτιαξε και σχολεία, και νοσοκομεία και δρόμους. Το θέμα είναι, αν εσύ ήσουν ασθενής επί χειρουργικής κλίνης, θα εμπιστευόσουν τον εθνοσωτήρα να σε χειρουρργήσει; Καλύτερα για την ώρα που δεν είναι δημοφιλής προορισμός μετανάστευσης η Κούβα, θα βρω κι εγώ πιο εύκολα δουλειά όταν εγκριθεί το… πολιτικό μου άσυλο 🙂

  19. 18/01/2009 13:17

    @Belbo
    Κι από την άλλη, τι να την κάνεις την ελευθερία(αν υπάρχει δηλαδή) αν το μόνο που σε αφήνει να κάνεις ελεύθερος είναι να πεθάνεις με πλήρη «ελευθερία», λόγω έλλειψης χρημάτων για ιατρική περίθαλψη! Φαντάζομαι έχεις δει το SICKO
    Δε λέω ότι η Κούβα είναι παράδεισος…αλλά δεν είναι και τριτοκοσμική, όχι με τέτοιο σύστημα υγείας και κοινωνικής πρόνοιας
    @Τριπόντικα
    Σιγά μη σκάσω καλό μου ποντίκι…Μα Μακελάρης(!) και μετά λέει εμάς τρομοκράτες…από κει να καταλάβεις!
    @Σύντροφο Τσαλ.
    Αυτό σκέφτηκα κι εγώ για το θέμα σου με την Κούβα! Το ‘χουμε, το ‘χουμε!
    Θα μιλήσω στους αρμόδιους, άμεσα, για την περίπτωσή σου

  20. 18/01/2009 15:01

    Μπαλόνι,

    Η Κούβα είναι μια πάμφτωχη χώρα των οποίων οι πολίτες ζουν σε κατάσταση ένδοιας. Επιπλέον είναι μία από τις χειρότερες χούντες που έχουν υπάρξει: επειδή βλέπω ότι έχεις ευαισθησίες σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα να σε ενημερώσω ενδεικτικά ότι στην Κούβα τις δεκαετίες ’60 & ’70 απαγορευόταν να είσαι gay και είχαν δημιουργηθεί στρατόπεδα συγκέντρωσης όπου προσπαθούσαν να «μετατρέψουν τους gay σε πραγματικούς άντρες μέσα από τη σκληρή δουλειά». Αυτά έχουν καταγραφεί εκτενώς σε βιβλία και ταινίες με δηλώσεις του Castro ότι ένας επαναστάτης δεν μπορεί να είναι ομοφυλόφιλος. Επιπλέον τη δεκαετία του ’80 το πολύ «προχωρημένο» Κουβανικό σύστημα υγείας έβαζε σε καραντίνα τους φορείς του AIDS και τους αρνιόταν την περίθαλψη. Αυτά πέρα από το γεγονός ότι χιλιάδες άνθρωποι έχουν εκτελεστεί επειδή ήταν ιδεολογικά αντίθετοι με τον «Βασιλιά» Κάστρο.

    Με βάση όλα τα παραπάνω θα σου πω ότι με αφήνει παντελώς αδιάφορο το σύστημα υγείας τους και προτιμώ χίλιες φορές τη δημοκρατία μας από τη μαύρη χούντα τους.

  21. 18/01/2009 21:10

    Εγώ πάλι, Belbo μου, αμφισβητώ τη δημοκρατία μας αλλά αυτό είναι παλιά συζήτηση στην οποία διαφωνούμε και πάλι οπότε την αφήνω….φαντάζομαι όμως, αν και δεν το σχολίασες, πως την ταινία που σου πρότεινα την έχεις δει. Αν όχι, δες την, έστω για σφαιρική ενημέρωση. Ο ορισμός της δημοκρατίας επιδέχεται προφανώς πολλές ερμηνείες, αλλιώς δεν θα μιλούσες για δημοκρατική Ελλάδα.
    Ας μη θυμηθώ την Αμαλία και άλλες περιπτώσεις…

  22. 19/01/2009 00:39

    @πολίτη Belbo
    Η ζοφερή εικόνα που έχεις για την Κούβα είναι αποτέλεσμα του αλλοιωτικού φίλτρου της βορειαμερικάνικης προπαγάνδας. Σίγουρα δεν καλοπερνούσαν οι ομοφυλόφιλοι στην Κούβα το 60 (μιαπολή καλή ταινία σχετική εμ το θέμα είναι το Before the Night Falls με το Χαβιέρλ Μπαρδέμ), ούτε το 70 στις ΗΠΑ (βλ. την νέα ταινία Milk με το Σον Πέν, που υποδύεται έναν ακτιβιστή ομοφυλόφιλο που δολοφονήθηκε το 1978) ούτε το 80 στο δημοκρατικότατο Ελλαδιστάν (ο πρόεδρος Σαρτζετάκης αρνούνταν να υπογράψει την αίτηση χάρης του ομοφυλόφιλου κρατούμενου Ρούσσου, που είχε συγκλονίσει τότε όλη τη χώρα). Ακόμα και σήμερα η αποπεριθωριοποίηση των ομοφυλοφίλων και άλλων μειονοτήτων δεν είναι πλήρης, αν και έχουν γίνει βήματα προόδου.

    Σχετικά με τη δημοκρατικότητα της εξουσιας στις ΗΠΑ και την ειλικρίνια της σταυροφορίας τους κατά της διεθνούς τρομκρατίας, βλ. σχετικά με την υπόθαλψη του εξόριστου Κουβανού τρομοκράτη Ποσάδα, που σκότωσε 73 Κουβανούς πολίτες μετά από επίθεση σε Κουβανικό πολιτικό αεροσκάφος.
    http://www.americalatina.gr/php/articles.php?lng=gr&pg=370

    @σ/σα μπαλόνι
    Αν αισθάνεσαι πως πάει καλά η υπόθεσή μου, πρόσθεσε στο αίτημα του ασύλου και ένα ρετιρέ με θέα στο Μαλεκόν, μια συλλεκτική ανοιχτή Κάντιλακ του 58 και συνοικέσιο με νέγρα συντρόφισσα γιατρό (μου έχουν μείνει απωθημένο οι γιατρίνες από τα φοιτητικά μου χρόνια).

  23. 19/01/2009 16:12

    Μπαλόνι,
    Το Sicko το έχω δει είναι φοβερή ταινία και πολύ αληθινή για την Αμερική. Δεν είμαι οπαδός του Αμερικάνικου μοντέλου: νομίζω ότι το δυτικο-Ευρωπαϊκό μοντέλο συνδιάζει ιδανικά υγεία & άλλες κοινωνικές παροχές μαζί με την ανάπτυξη που προσφέρει εγγενώς ο καπιταλισμός. Το έχω ζήσει από κοντά στον Καναδά όπου το σύστημα υγείας είναι εξαιρετικό με κάθε πολίτη να μπορεί να πάει σε οποιοδήποτε γιατρό ή νοσοκομείο εντελώς δωρεάν. Παράλληλα βέβαια έχεις ευημερία με μια οικονομία που μεγαλώνει.

    Τσαλαπετεινέ,
    Ας μη συγκρίνουμε τα ασύγκρητα: δηλαδή όχι πλήρη αποδοχής από την κοινωνία των ομοφυλοφίλων (milk) σε σχέση με στρατόπεδα συγκέντρωσης ναζιστικής έμπνευσης που εφαρμόστηκαν στην Κούβα. Δεν είναι το ίδιο να είναι δύσκολο να εκλεχθεί κάποιος βουλευτής, με το να σε στέλνουν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και να προσπαθούν να σου αποβάλουν το «κουσούρι». Είναι η διαφορά δημοκρατίας που εξελίσεται με καθαρό φασισμό. Δε θέλω να σε στενοχωρήσω, αλλά σε όλα αυτά τα θέματα οι δυτικές φιλελεύθερες κοινωνίες ήταν πολύ πιο μπροστά, έχοντάς ανοιχτά συζητήσει και προχωρώντας τα – λογικό γιατί είναι δημοκρατίες και όχι απολυταρχικά καθεστώτα.

  24. 20/01/2009 14:26

    @Belbo
    Δεν με στεναχωρείς, ίσα ίσα με διευκολύνεις προσφέροντας ευκαιρία να πω κι εγώ κάποια πράγματα. Επαναλαμβάνω πως η Κούβα είναι ακόμα αποκλεισμένη οικονομικά και επικοινωνιακά, και στο μεγαλύτερο βαθμό η πληροφόρηση που λαμβάνουμε περνά από τον παραμορφωτικό καθρέφτη του άσπονδου γείτονα, ή προέρχεται από την κοινότητα αντιφρονούντων του Μαϊάμι, η οποία επιδοτείται πλουσιοπάροχα από το State Department και τις μυστικές υπηρεσίες. Υπάρχουν προβλήματα εκδημοκρατισμού ασφαλώς, αλλά όχι όπως τα παρουσιάζουν. Το ζήτημα των ομοφυλοφίλων πριν 20 και 30 χρόνια ήταν ακόμα ταμπού, ανεξαρτήτος πολιτικού συστήματος. Άλλωστε η λέξη «κουσούρι» δεν προέρχεται από το δικό μας στρατόπεδο αλλά από κάποιον που την επταετία που η χώρα ήταν στο γύψο ισχυριζόταν πως… διάβαζε. Το πρόβλημα του Milk και πολλών ακόμα ήταν πολύ πιο σοβαρό από τη δυσκολεία εκλογής, ακόμα και σε μια προοδευτική πόλη σαν το Σαν Φρανσίσκο. Μην ξεχνάμε επίσης τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Γκουαντάναμο, το Κόσοβο, το Ουζμπεκιστάν κ.α. παραρτήματα του σωφρονιστικού συστήματος των ΗΠΑ, που αποτελείται κυρίως από ιδιωτικές φυλακές που συνεργάζονται με τους (αιρετούς) δικαστές και εισαγγελείς οι οποίοι συναγωνίζονται σε καταδίκες και θανατικές εκτελέσεις για να ανέλθουν σε ανώτερα πολιτικά αξιώματα. Βέβαια αυτά δεν τα παρουσιάζουν τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, ούτε εκπομπές σαν τους «Νέους Φακέλους», τους οποίους συνιστά προς παρακολούθηση και η ισραηλινή πρεσβεία, μεταξύ άλλων
    http://www.tvxs.gr/v3583

  25. 21/01/2009 13:22

    Αγαπητέ Τσαλαπετεινέ,

    Έτσι όπως τα λένε είναι και χειρότερα. Με φυλακίσεις, εκτελέσεις, στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους gay (που φυσικά δεν είναι το ίδιο με το ταμπού) και φυσικά όλα αυτά στους πολίτες της ίδιας της χώρας (και όχι σε εχθρούς όπως είναι η περίπτωση Γκουαντάναμο), απλά και μόνο για να διατηρηθεί στην εξουσία η δικτατορία Κάστρο. Η Κούβα είναι «αδελφάκι» των υπόλοιπων κρατών του πρώην ανατολικού μπλοκ που (όπως αποκάλυψε η πτώση του τείχους), χαρακτηρίστηκαν από καταπίεση και φτώχια και σαν αποτέλεσμα οι πολίτες τους έφυγαν τρέχοντας από οποιαδήποτε ιδεολογία σοσιαλιστικής χρειάς προσπαθώντας να ξεχάσουν και να ανακτήσουν το χαμένο έδαφος το οποίο έχασαν με αυτά τα καθεστώτα, φιλικά,

    Belbo

  26. 22/01/2009 10:39

    Αγαπητέ Belbo, όταν λες τη μισή αλήθεια πολλές φορές είναι πιο αποπροσανατολιστικό από το να λες ψέματα. Τα καθεστώτα του πρώην υπαρχτού σοσιαλισμού απέτυχαν όχι λόγω της φτώχιας αλλά της κρατικού καπιταλισμού της παρασιτικής γραφειοκρατικής νομενκλατούρας και της πολιτικής εσωστρέφειας και περιορισμού ατομικών ελευθεριών, που σε καθεστώτα όπως του Τσαουσέσκου και Χότζα έφταναν την στιγνή τυραννία. Στις περισσότερες χώρες όμως, όπως την ΕΣΣΔ και την Τσεχοσλοβακία υπήρχε αλματώδης βιομηχανική ανάπτυξη και καλό επίπεδο δημόσιων υποδομών (δρόμοι, συγκοινωνίες, εργατικές κατοικίες) και κοινωνικών παροχών (νοσοκομεία, σχολεία, πανεπιστήμια), στα οποία είχαν πρόσβαση όλοι οι πολίτες, σε αντίθεση με τη Δύση με τις τεράστιες ανισότητες. Δεν υπήρχαν βέβαια Coca Cola, Mac Donald’s και Levi’s. Ας κρίνει ο καθένας αν αυτά είναι ορόσημα οικονομικής ανάπτυξης και ποιότητας ζωής. Τέλος να μην παραγνωρίζουμε πως οι σοσιαλιστικές χώρες, και κυρίως η ΕΣΣΔ με τα 20 περίπου εκατομύρια νεκρούς ανέκοψαν το κύμα του ναζισμού στην Ευρώπη και άσκησαν πίεση για παραχωρήσεις έναντι της εργατικής τάξης και στις μη σοσιαλιστικές χώρες, κυρίως σε χώρες της δυτικής ευρώπης με σοσιαλιδημοκρατικές κυβερνήσεις (συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, αυξήσεις σε μεροκάματα και επιδόματα, ωράρια, υπερωρίες κ.α.). Τα τελευταία 15 χρόνια, μετά την κατάρρευση του «αντίπαλου δέους» και με την αποθέωση της νεοφιλελεύθερης καζινοοικονομίας βλέπουμε τις τραγικές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των ανθρώπων.

    Η περίπτωση της Κούβας είναι ιδιάζουσα, λόγω της γεωγραφικής απομόνωσης από τις «αδερφές» λαϊκές δημοκρατίες και μιας εύθραυστης οικονομίας εξαρτώμενης από τη μονοκαλλιέργεια ζαχαροκάλαμου, κατάλοιπο των αποικιοκρατικών πρακτικών ισπανών και βορειαμερικάνων. Παρόλα αυτά μέσα σε 50 χρόνια επανάστασης έγιναν πολλά βήματα προόδου, σε σχέση πάντα με το σημείο εκκίνησης και λαμβάνοντας υπόψη τις δυσκολίες και τις ειδικές συνθήκες. Ο Φιντέλ προσπάθησε να συμβιβάσει σκληροπυρηνικούς, μετριοπαθείς και απλό λαό, πετυχαίνοντας σε σημαντικό βάθμο λόγω της χαρισματικής του προσωπικότητας. Ο Ραούλ έκπροσωπούσε τη σκληρή κομμουνιστική γραμμή. Τελευταία εμφανίζεται διαλλακτικός και διατεθημένος να κάνει ανοίγματα στην αγορά. Ελπίζουμε να μην μετατρέψει τη χώρα σε μικρογραφία της Κίνας. Να συμφωνήσουμε παρόλα αυτά ότι η ηγεσία της Επανάστασης χρειάζεται ανανέωση τόσο σε πρόσωπα όσο και σε πολιτική.

  27. 27/01/2009 23:32

    Τσαλαπετεινέ,

    Συνειδητοποίησα ότι είχαμε αφήσει τη συγκεκριμένη κουβέντα ατελείωτη, οπότε αποφάσισα να σου γράψω μερικά πράγματα σε σχέση με τα καθεστώτα του πρώην Ανατολικού μπλοκ, που φαίνεται να αποτελούν μερικώς πηγή έμπνευσης για εσένα. Αν κατάλαβα καλά συμφωνείς ότι ηταν τυρρανικά καθεστώτα αλλά διαφωνείς ως προς το επίπεδο ζωής τους. Πρώτα απ’ όλα αναρωτιέμαι ποιος πραγματικά θα ήθελε να ζει σε ένα φασιστικό καθεστώς απλά επειδή έχει καλά νοσοκομεία (ΔΕΝ ήταν η περίπτωση στο ανατολικό μπλοκ το αναλύω παρακάτω ΔΕΝ είχαν καλά νοσοκομεία), αλλά το αντιπαρέρχομαι. Απλά να σου θυμίσω ότι από πλευράς τυρρανίας δεν μιλάμε απλά για πλήρη απουσία ελευθερίας της έκφρασης, αλλά για βασανιστήρια και, φυλακίσεις και εκτελέσεις που στις περισσότερες περιπτώσεις μπορούσε να συναγωνιστεί μόνο ο… Χίτλερ. Πολύ συνοπτικά να σου θυμίσω ότι υπολογίζονται σε 2 εκατομμύρια τα θύματα του Στάλιν (κάτοικοι της χώρας του – τέτοιο ρεκόρ έχει μόνο ο Χίτλερ), και τα εγκλήματα Τσαουσέσκου, Χότζα, και λοιπόν στρατηγών ακόμη προσπαθούν να καταγραφούν από τους λαούς τους αλλά τα θύματα είναι εκατοντάδες χιλιάδες. Εν ολίγοις τα κράτη του υπαρκτού Σοσιαλισμού αποτελούν τις χειρότερες χούντες που γνώρισε ο κόσμος τον 20ο αιώνα.

    Ως προς την ευημερία των καταπιεσμένων κατοίκων τώρα: ο κόσμος ήτανε πάμφτωχος σχεδόν σε καταστάσεις πείνας, με 2 και 3 οικογένεις να στοιβάζονται σε ίδιο διαμέρισμα, με μισθούς πείνας, με σπίτια χωρίς καν τα βασικά. κτλ κτλ Τα δε νοσοκομεία τους ήταν σε κατάσταση διάλυσης, τα περισσότερα χωρίς τα προχωρημένα τεχνολογικά συστήματα στα οποία έχουμε συνηθίσει στη χώρα μας. Αυτό έχει καταγραφεί από πάρα πολλές πηγές, αλλά θα σου πρότεινα να το διαπιστώσεις μόνος σου απλά… μιλώντας με μερικές από τις μετανάστριες στη χώρα μας. Επειδή το έχω κάνει συστηματικά θα δεις με έκπληξη ότι άνθρωποι οι οποίο ζουν (α) μακριά από τη χώρα τους και τους δικούς τους, (β) κάνουν την πιο δύσκολη και απαιτητική δουλειά (καθαρίστριες, μπογιατζήδες κτλ), (γ) κάνουν μια δουλειά που ουδεμία σχέση έχει με αυτή που έκαναν στη χώρα τους (πολλοί ήταν εκεί επιστήμονες). Όλοι αυτοί λοιπόν θα σου πουν ότι περνούν στη χώρα μας κάνοντας αυτά τα πράγματα ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΑ από ότι περνούσαν επί Κομουνισμού. Από εκεί και πέρα η ακμάζουσα βιομηχανία που περιέγραψες παρήγαγε τα περίφημα αυτοκίνητα Μόσκοβιτζ, ή τα Ρωσικά τσιγάρα Στούκας, τα οποία όμως όλως περιέργως κανένας στη δύση δεν έδειχνε να προτιμάει (συμπεριλαμβανομένων των «συντρόφων») οι οποίοι απ’ όσο θυμάμαι κυκλοφορούσαν πάντα με το Marlboro ανά χείρας. Η δε ευημερία ήταν τέτοια ώστε τους δόθηκε η ευκαιρία οι κάτοικοι εγκατέλειψαν τρέχοντας το Σοσιαλισμό, αγκάλιασαν με πάθος τον Καπιταλισμό και δίνουν στα Σοσιαλιστικά κόμματα σταθερά χαμηλά μονοψήφια ποσοστά (στην καλύτερη των περιπτώσεων), ακόμη και όταν ο Καπιταλισμός τους δυσκόλευε και αρχικά πεινούσαν (Ρωσία τα πρώτα χρόνια του Καπιταλισμού).

    Ο Κάστρο ανοίκει ακριβώς στην ίδια κατηγορία των ηγετών-στρατηγών-εφ’ όρου ζωής βασιλέων τύπου Τσαουσέσκου, Γιαρουζέλσκι, κτλ κτλ. Είναι 40 χρόνια στην εξουσία, δεν αφήνει καμία φωνή αμφισβήτησης, ζει κλεισμένος στο παλάτι του και παρέδωσε τα «σκήπτρα» στον αδελφό του Ραούλ (!!!). Μερικά από τα «κατορθώματά» του:
    – Η καταπίεση είναι χωρίς προηγούμενο. Η περίφημη «Επιτροπή για την υπεράσπιση της επανάστασης» δουλεύει σε κάθε τετράγωνο και με μια καταγγελία βρίσκεσαι στη φυλακή. Συνηθισμένες καταγγελίες αποτελούν το να μιλήσει κάποιος με ξένους (απαγορεύεται!!!!) και φυσικά το να προσπαθήσει να φύγει από το νησί. Έτσι οι φυλακές είναι γεμάτες ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ κρατούμενους.
    – Η Κούβα έχει ΤΟ ΡΕΚΟΡ κράτησης πολιτικού κρατούμενου ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ: 28 ολόκληρα χρόνια.
    – Στην Κούβα απαγορεύεται οι κάτοικοι να χρησιμοποιούν τα εστιατόρια, ξενοδοχεία ή οποιοδήποτε άλλο χώρο που χρησιμοποιούν τουρίστες.
    – Ενδεικτικό της καταπίεσης είναι ότι η Κούβα έχει αρνηθεί να υπογράψει οποιαδήποτε συνθήκη των Ηνωμένων Εθνών που αναφέρεται σε προστασία βασικών ανθρώπινων ή πολιτικών δικαιωμάτων.
    – Όταν έγινε γνωστή η μάστιγα του AIDS στην Κούβα έγινε τεστ σε ΟΛΟΥΣ τους κατοίκους και όσοι βρέθηκαν θετικοί φυλακίστηκαν. Για τους ομοφυλόφιλους τα είπαμε παραπάνω, δεν χρειάζεται να τα ξαναπούμε.
    – Πρόσβαση στο Internet εκτός δημοσίων υπηρεσιών & Πανεπιστημίου απαγορεύεται. Τελευταία ένα δημοσιογράφος έκανε απεργεία πείνας… χωρίς αποτέλεσμα (Διεθνής Αμνηστεία)
    – Εκτελέσεις: αν και έχουν μειωθεί, συνεχίζονται βέβαια. Το 2003 3 άντρες εκτελέστηκαν επειδή πιάστηκαν να προσπαθούν να φύγουν από το νησί (Διεθνής Αμνηστεία).
    – Φυσικά η μόνη κοινωνική τάξη που υπάρχει είναι η «του κόμματος» οι οποίοι έχουν καλύτερα σπίτια, παιδεία και υγεία από τους υπόλοιπους. Αυτοί απολαμβάνουν περίπου 4-πλάσιους μισθούς απ’ τους υπόλοιπους.
    – Ως προς την ευημερία τώρα: το 1959 η Κούβα ήταν ένα οικονομικά ανεξάρτητο νησί, σήμερα πεινάει. Οι Κουβανοί περνάνε τόσο καλά που περίπου 2 εκατομμύρια την έχουν κοπανήσει από τη χώρα (είπαμε απαγορεύεται με κίνδυνο φυλάκισης έτσι!), σε μια χώρα 11 εκατομμυριών. Η μόνη ανάπτυξη που έχει δει η χώρα (ειδικά μετά την κρίση που πέρασε όταν σταμάτησε η βοήθεια από τη Σοβ. Ένωση) είναι όταν επιτράπηκε πριν από 10 χρόνια περίπου η ιδιωτική πρωτοβουλία και τώρα 20% της οικονομία περίπου ανοίκει σε ιδιώτες.
    – Ενδεικτικό της «ευημερίας» είναι ότι ο μέσος μηνιαίος μισθός στην Κούβα αντιστοιχεί σε $10 περίπου, πράγμα που δυσκολεύει τις οικογένειες για να βρουν τα βασικά προς το ζην. Αποτέλεσμα, όλοι τρέχουν στον τουρισμό πλέον όπου ένα απλό φιλοδώρημα αντιστοιχεί σε πολλαπλάσιο του μισθού ενός γιατρού, ας μη συνεχίσω καλύτερα…

    φιλικά,

    Belbo

  28. 28/01/2009 14:24

    Αγαπητέ Belbo,
    συνεχίζω να αναρωτιέμαι γιατί δεν κάνεις ανάλογες αναρτήσεις στο βλογ σου, ώστε να γίνεται περισσότερο ορατή μια τέτοια κουβέντα, από το να μένει στα σχόλια ενός ξένου βλογ.
    1. Οι χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ δεν ήταν ίδιες μεταξύ τους και είναι κακό και αρκετά αποπροσανατολιστικό να τις τσουβαλιάζουμε όλες μαζί. Όπως επίσης η ιστορία και τα πεπραγμένα τους δεν ήταν ίδια μέσα στα 80, σε κάποιες μάλιστα σε λιγότερα, χρόνια εφαρμογής του «σοσιαλιστικού μοντέλου». Προσωπικά δεν ισχυρίστηκα ποτέ πως στη Σοβιετική Ένωση, ειδικά στα χρόνια του Στάλιν, υπήρχε ελευθερία. Επίσης δεν ισχυρίστηκα πως είχε σοσιαλισμό η Ρουμανία ή η Αλβανία. Κρατικό καπιταλισμό, ίσως, σίγουρα όχι σοσιαλισμό. Ελευθερία, από τη στιγμή που ποτέ δεν «κλείσανε» με τη δικτατορία του Προλεταριάτου, δεν μπορεί να υπάρξει. Σε παραπέμπω στην κριτική της συντρόφισσας Ρόζας (Λούξεμπουργκ) προς τον Λένιν.
    Βέβαια, όλα τα υπόλοιπα που περιγράφεις τα είχαμε και σε άλλες χώρες του υπαρκτού Καπιταλισμού, με διώξεις των μη ομοϊδεατών, με φυλακές και εξορίες, ακόμα και σε «δημοκρατικά» πολιτεύματα.
    2. Από την άλλη όμως, η ελευθερία ορίζεται και αλλιώς: αν είσαι φτωχός στον καπιταλισμό, δεν είσαι ελεύθερος. Δεν έχεις την ελευθερία να σπουδάσεις, να συμμετέχεις στα πολιτιστικά δρώμενα, πολλές φορές-ειδικά αν είσαι γυναίκα- δεν έχεις την ελευθερία της επιλογής του να δουλέψεις ή να μεγαλώσεις τα παιδιά σου, αφού δεν υπάρχουν βρεφονηπιακοί σταθμοί που να δουλεύουν τις ώρες που εσύ θες να πας στη δουλειά. Δεν έχεις καν την ελευθερία του να αρρωστήσεις, αν δεν έχεις τα λεφτά να πας στον γιατρό. Αν ας πούμε το κράτος δεν πληρώνει τα ταμεία και αυτά τους γιατρούς και τους φαρμακοποιούς, ο συνταξιούχος δεν μπορεί να πάει στον γιατρό αν δεν έχει τα 20-30 ευρό. Στην δημοκρατική και ελεύθερη Ελλάδα. Και η καραμέλα του διεφθαρμένου κράτους δεν κολλάει εδώ, γιατί κάποιοι προσπαθούν να πάνε κόντρα στο κράτος αυτό αλλά κατακρίνονται ως αντιδραστικοί και αντισυστημικοί. Λες και είναι έγκλημα να είσαι κατά ενός ανελεύθερου και αντιδημοκρατικού συστήματος. Μου έλεγε παλιά μια (δεξιά κατά τα άλλα) Αλβανίδα ότι, τουλάχιστον στην Αλβανία ήξερες ότι το πρωί πριν το εργοστάσιο ήξερες πως θα πας το παιδί σου στο σχολείο και θα το πάρεις όταν τελειώσεις.
    Χώρια που μερικά από τα αγαθά που απολαμβάνεις σήμερα, σε σχέση με το κοινωνικό κράτος στην Ευρώπη, δεν θα είχαν συμβεί αν δεν υπήρχε το αντίπαλο δέος του ανατολικού μπλοκ. Και αυτό δεν είναι δική μου ρήση. Είναι συμπέρασμα μιας σειράς κοινωνιολογικών και πολιτικών αναλύσεων που έχουν γίνει από μια σειρά ευρωπαίων διανοητών, όχι μόνο αριστερών. Ας μη τα ισοπεδώνουμε όλα λοιπόν, ας μη τα διαγράφουμε όλα συλλήβδην.
    3. Η Κούβα είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση. Ο Τσαλ τα είπε και νωρίτερα. Αλλά για δες τι λές: «το 1959 η Κούβα ήταν ένα οικονομικά ανεξάρτητο νησί, σήμερα πεινάει».
    Το 1959 η Κούβα ήταν ο ορισμός του προτεκτοράτου της Αμερικής. Με κύρια πηγή εσόδων τον τζόγο στα μεγάλα καζίνα και τη γεωργία, έσοδα που φυσικά δεν πήγαιναν στο λαό ή σε δημόσιες επενδύσεις, στην υγεία ή οπουδήποτε αλλού εκτός από τις τσέπες των ιδιοκτητών των καζίνων (κυρίως αμερικάνοι) και τις τσέπες των μεγαλογαιοκτημόνων (τσιράκια των αμερικάνων) Δες το AVANA με τον Rombert Redford, έτσι για μια αίσθηση. Ο κόσμος εκεί δεν πεινάει, όχι με τον τρόπο που περιγράφεις. Όταν δηλαδή δεν αναφέρεις ότι η Η.Π.Α. έχουν κηρύξει εμπάργκο στην Κούβα από το 1962 (νομίζω) και μαζί με αυτές κάνουν εμπάργκο και άλλες χώρες, απειλούμενες από τις Η.Π.Α. (δες αυτό) τότε δυστυχώς παραπληροφορείς.
    Η Κούβα εξάγει Ιατρική και σε αντάλλαγμα παίρνει πετρέλαιο. Το θέμα είναι ποιες χώρες θέλουν να κάνουν εμπόριο με τη Κούβα. Ας μη λέμε ό,τι να λοιπόν.
    Και ας μη ξεχνάμε ότι και οι ΗΠΑ έχουν πολιτικούς κρατούμενους και κάνουν εκτελέσεις αλλά κανείς δεν τους κάνει εμπάργκο. Ούτε οι θαυμαστές ευρωπαϊκές δημοκρατίες.
    Και αν είναι να μιλήσουμε για Χούντες στη Λατινική Αμερική…που είχαν και κάλυψη από δημοκρατικές χώρες…ας μη συγκρίνουμε τα ασύγκριτα αγαπητέ….
    4. Επειδή από αλλού ξεκίνησε αυτή η ανάρτηση και αλλού έφτασε με τα σχόλια, να πω μόνο πως σε δύσκολες στιγμές τούτου του έρμου τόπου, κάποιοι βγήκαν στους δρόμους, βγήκαν στα βουνά, βγήκαν γενικώς από το καβούκι τους και διεκδίκησαν τα αυτονόητα, ελευθερία-δημοκρατία-ανεξαρτησία. Και τότε κάποιοι δεν βλέπανε πρόβλημα στο σύστημα, και κάποιοι τότε φοβήθηκαν και μείνανε στα σπίτια τους. Και, είτε το θέλουμε είτε όχι, αυτοί που βγήκαν ήταν βασικά οι κομμουνιστές, οι αναρχικοί και κάποιοι δημοκρατικοί πολίτες, που απλά δε δήλωναν τόσο ξεκάθαρα μια ιδεολογική ταυτότητα αλλά ήταν στον αγώνα μέχρι τέλους. Όποια δημοκρατία και ελευθερία έχουμε σήμερα (στρεβλή ή καλή) την οφείλουμε σε αυτούς. Λίγος σεβασμός λοιπόν δε βλάπτει.
    Θα ήθελα η κουβέντα να λήξει εδώ. Αν θέλει κάποιος ή κάποια ας τη συνεχίσει στο δικό του βλογ. Γιατί το ποστ ήταν για άλλο θέμα το οποίο είναι πολύ σημαντικό και η κουβέντα αυτή είναι αποπροσανατολιστική.
    Για το λόγο αυτό κλείνω τα σχόλια, και όχι εν είδη λογοκρισίας, μη παρεξηγηθώ.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: