Skip to content

Αχ αυτά τα μεμονωμένα περιστατικά!

18/12/2008

Φαντάζομαι τα μάθατε, πυροβόλησαν ξανά ένα παιδί στο Περιστέρι.

Όχι αστυνομικοί αυτή τη φορά, αλλά κάποιος που «οπλίστηκε» από την αστυνομία, από τη δικαιοσύνη,  από το κράτος, στην τελική.

Γιατί τελικά το κράτος που αφήνει ατιμώρητες ζαρντινιέρες, ατιμώρητους Περίανδρους και ατιμώρητες εξωστρακισμένες σφαίρες να κυκλοφορούν ανάμεσά μας, οπλίζει τελικά και όλους αυτούς που στην ενόχληση απαντούν με πυροβόλα, αεροβόλα και ότι να’ναι όπλα.  Το ίδιο το κράτος «φτιάχνει» εξαγριωμένους, «φιλήσυχους» κατά τα άλλα, πολίτες και ελεύθερους σκοπευτές.

Και ποιός θα ζητήσει συγγνώμη; Εδώ, στη προφανή ευθύνη και δεν ζήτησαν, τώρα που είναι καλυμένη από το σκοτάδι και την ανωνυμία σιγά μη πουν τίποτα!

Και εμείς; Όλοι εμείς που σιωπούμε, δεν φέρουμε ευθύνη; Μερίδιο έστω ευθύνης;

Προφανώς και δεν αποδέχομαι συλλογικές ευθύνες, προφανώς δεν είμαστε όλοι ίδιοι, όπως δεν είναι ίδιοι και οι 300 της βουλής, όπως δεν είναι ίδιοι όλοι οι δικαστές, όπως δεν είναι το ίδιο πράγμα όλοι και όλες οι εργαζόμενοι στο αστυνομικό σώμα.

Προφανές είναι όμως ότι όσοι και όσες από τους παραπάνω σιωπούν, τότε γίνονται συννένοχοι.

Όπως και όσοι και όσες βάζουν στην ίδια πρόταση τη φράση «έγκλημα κατά της ζωής»  με τη φράση «έγκλημα κατά της περιουσίας». Ο επόμενος ή η επόμενη που θα το κάνει αυτό το «λάθος σύνταξης» πρέπει να φάει μια κρότου-λάμψης στα μούτρα μπας και συνέλθει!

Οι καιροί είναι πονηροί, και στους πονηρούς καιρούς όλους τους φοβάμαι! Ακόμα και αυτούς τους εξοργισμένους φιλάθλους του Παναθηναϊκού που ορκίζονται εκδίκηση απέναντι σε αυτούς που αντιδρούν στα σχέδια του Βωβού για το γήπεδο στον Ελαιώνα. Και όταν ο Βωβός στέλνει μετανάστες να διαμαρτυρηθούν μπροστα στη Κουμουνδούρου, γιατί χάνουν τη δουλειά τους όσο δεν χτίζεται γήπεδο, τότε τρέμω για τα μελλούμενα.

Και τότε η Φαίδρα Φις μου θύμισε, μέσω ενός σχολίου στο υπέροχο πρόσφατο ποστ της ανεπίδοτης, τους στίχους του Οδυσσέα Ιωάννου. Και ναι, ταιριάζουν!

Έχουμε πόλεμο λοιπόν! Ας το πάρουμε χαμπάρι!

Advertisements
7 Σχόλια leave one →
  1. φαίδρα φις permalink
    18/12/2008 16:58

    κόκκινο μπαλόνι καλώς σε βρίσκω
    σ’ευχαριστώ για την αναφορά
    νομίζω είναι περιττό να πω, πόσο συμφωνώ μαζί σου
    και με όσα γράφεις εδώ

    έχουμε πόλεμο
    αλήθεια είναι

    σε χαιρετώ

  2. 18/12/2008 19:57

    μπαλονάκι, αν είναι πόλεμος συνοδεία της πιο αγαπημένης απ’ τους αγαπημένους, της Χαρούλας, «παρούσα»!
    ευχαριστώ για την αναφορά.
    δεν πάμε καλά…
    και δυστυχώς, τα παιδιά βγάζουν το φίδι απ’ την τρύπα!

  3. 18/12/2008 21:27

    Το άκουσα στα πρωϊνά νέα. Οι ελεύθεροι σκοπευτές των προβοκατόρων μας έλειπαν!
    Χαθήκαμε!

  4. 18/12/2008 21:49

    Αχ, επιτέλους σε αυτό το βλογ σχόλια μόνο από γυναίκες ,και σοβαρές, για αλλαγή!
    @Φαίδρα Φις
    Καλωσορίσατε αγαπητή! Σας διαβάζω σιωπηλά, αλλά μου δίνετε αφορμές. Αλήθεια είναι αυτό! Και το ότι έχουμε πόλεμο, με άνισα μέσα!
    @ Ανεπίδοτη
    Γλυκιά μου, δεν ξέρω αν η Χαρούλα θα κατέβει για παρέα, έχει επιλέξει να μένει αμέτοχη σε κάτι τέτοια εδώ και χρόνια. Πάντως εμείς τη φωνή και τα τραγούδια που ερμήνευσε τα χρησιμοποιούμε. Όπως είπε και ο Παύλος (ο Σιδηρόπουλος ντε…) μετά την ερμηνεία, το τραγούδι αποκτά αυτόνομο ρόλο και ακολουθεί τη δική του πορεία!
    Τα παιδιά βγάζουν το φίδι από την τρύπα, όπως το βγάζαν τόσα χρόνια που παλεύαν με ένα εκπαιδευτικό σύστημα που τα κατάπινε, που κατάπινε τα νιάτα τους και υπέτασε τα θέλω τους στα πρέπει των γονιών τους και μιας ολάκερης κοινωνίας. Τουλάχιστον, ας μας έχουν δίπλα τους αυτή τη φορά!
    @Θεία Λένα
    Φοβάμαι κι εγώ! Φοβάμαι το οπλισμένο χέρι κάθε πράκτορα, μυστικού μπάτσου, προβοκάτορα, χρυσαυγίτη, που με την ανοχή μας τόσα χρόνια οπλίσαμε!!!
    Το νου μας λοιπόν, αλλά για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ.
    Σας φιλώ όλες

    υ.γ. Μη διανοηθεί να παρεξηγηθεί κανας άνδρας αναγνώστης για την αρχική προσφώνηση. Όλους και όλες σας θέλω εδώ…αλλά να, χάρηκα, ψέματα να πω;

  5. 18/12/2008 22:13

    Κόκκινο Μπαλόνι

    Η τροπή που παίρνουν τα πράγματα οδηγεί σε αυτοπαγίδα. Νομίζω πως εχει αρχίσει να παίζεται παιχνίδι, με ολοένα κλιμακούμενη ενταση. Δεν ξέρω τι χέρι όπλιστηκε στο Περιστέρι (τρελού, προβοκάτορα, εποστρακισμένη σφαίρα ή ό,τι άλλο), αυτά όμως που συνέβησαν στην Αθήνα από το μεσημέρι και μετά δεν είναι τυχαία κι ούτε «αδεσποτα». Ο εκνευρισμός κι ο θυμός κλιμακώνεται επίσης και μέσα στα σπίτια. Είναι γελοίο, θρασύδειλο κι απογοητευτικό μια ολόκληρη κοινωνία να προσπαθεί να ξεπλύνει την ντροπή της από τη δράση των παιδιών. Αν δε βγουμε στους δρόμους, όλοι όμως, θα αφήσουμε το δρόμο στα παιδια και στους προβοκάτορες. Και έτσι που κάναμε τη μιντιοκρατούμενη ζωή μας, το παιχνίδι των εντυπώσεων το κερδίζουν οι δευτεροι. Με ό,τι διαυλους έχουμε πρέπει να το χτυπήσουμε. Αλλά προσοχή, ο κόσμος είναι φοβισμένος, ή στην καλύτερη εκδοχή αγχωμένος. Αυτός κλείνεται ευκολότερα στους τέσσερις τοίχους απ’ ό,τι ο βολεμένος…

  6. 19/12/2008 00:10

    αχ βρε Συκοφάγε μου, το να φοβόμαστε είναι λογικό!
    Το να κάνουμε τον φόβο μας δικαιολογία και να μένουμε στα σπίτια μας, ναι είναι απαράδεκτο. Γιατί τα παιδιά δεν φοβούνται, λόγω ηλικίας, αλλά κινδυνεύουν εξίσου!
    Στα χέρια μας όλα λοιπόν, επιτέλους!
    Καληνύχτα, από την μπαρουτοκαπνισμένη πρωτεύουσα προς το ήρεμο νησί σου!

  7. 19/12/2008 00:25

    Κόκκινο μπαλόνι θα διαμαρτυρηθώ στο Συμβούλιο Επικρατίας, το ΕΣΡ και την… Τρικοντινεντάλ. Νόμιζα πως είχα κατωχυρώσει το προνόμιο να κλέβω τον Κούλογλου κατά αποκλειστικότητα!

    Δείτε κι αυτό

    http://www.tvxs.gr/v1982

    Οι παρακρατικοί τραμπούκοι έχουν αποσαθρασυνθεί, με την ανοχή βεβαίως αν όχι της ευλογίες των υπευθύνων για τη δημόσια τάξη. Επιστρέφουμε σε μετεμφυλιακές καταστάσεις; Ο διχασμός των πολιτών δε είχε πολύ καιρό να φτάσει τέτοια επίπεδα… Ένα μέρος της κοινωνίας (και όχι μόνο η συμπαθής ηλικιακή ομάδα 65+ των γκάλοπ) αρχίζει να πιστεύει σοβαρά πως… μια χούντα θα μας σώσει, ή έστω ένα πιο σκληρό κατασταλτικό κράτος με μανδύα δημοκρατίας, ενώ ένα άλλο, πιο νεανικό και προοδευτικό κομμάτι αντιδρά εναντίον κατεστημένου και μηχανισμών καταστολής. Κάπου στη μέση οι φιλήσυχοι αμέτοχοι «κυρ Παντελήδες», που θα αναγκαστούν κάποια στιγμή να πάρουν θέση. Για να δούμε που θα οδηγηθούμε μετά τα «Δεκεμβριανά» του 2008… σε μια νέα συμφωνία της Βάρκιζας ή μια ευκαιρία για υπέρβαση;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: