Skip to content

And the winner is…

30/11/2008

η Ανεπίδοτη

Ε, ναι λοιπόν! Ο αγαπημένος μου πίνακας. ο all time classic αγαπημένος πίνακας είναι το δωμάτιο

Van Gogh-La chambre de Van Gogh

Van Gogh-La chambre de Van Gogh à Arles

Τον πρωτοείδα σε ένα βιβλίο και ήμουν μικρή, 7-8 χρονών περίπου.

Είχα πάθει πλάκα, μεγάλη πλάκα όμως λέμε!

Αυτό το θαλασσί στον τοίχο, με τα κίτρινα έπιπλα σαν να γέμιζε την ψυχή μου με χαρά, ηρεμία και γαλήνη!

Ένιωθα ότι όποιος το ζωγράφισε ήταν πολύ χαρούμενος, ότι του άρεσε αυτό το δωμάτιο!

Και μετά έμαθα ότι η αίσθηση που είχα ήταν σωστή. Στην Αρλ ο Vincent, ο αγαπημένος μου πλέον ζωγράφος, ήταν ευτυχισμένος! Είχε ξαναβρεί τον πιο αγαπητό του φίλο, τον Γκογκέν, τον οποίο θεωρούσε μεγάλο δάσκαλο.

Διασκέδαζε να κάνει ένα εσωτερικό σαν το δωμάτιό του «με ένα τίποτα…Με ομοιογενείς αποχρώσεις, χρησιμοποιώντας όμως μεγάλη ποσότητα χρώματος…Θέλησα, με όλους αυτούς τους τόσο διαφορετικούς τόνους (όπου το μόνο λευκό που υπάρχει είναι μια μικρή νότα που δίνει ο καθρέφτης με τη μαύρη κορνίζα), να εκφράσω απόλυτη ηρεμία», έγραφε στον αδερφό του.

Στην Αρλ ο Vincent έκανε και την Έναστρη Νύχτα και τα Νυχτερινά Καφενεία. Δεν νομίζω να μπορούσε να δει κανείς άλλος εκτός από αυτόν τόσο γεμάτες χρώματα νύχτες! Αξεπέραστα νυχτερινά τοπία.

Στην Αρλ έκανε και τα Ηλιοτρόπια!

Πάλευε στις αντιθέσεις του ο Van Gogh. Και μέσα από αυτές τις αντιθέσεις «γεννούσε» ηρεμία στους πίνακες του γιατί την ίδια ηρεμία αναζητούσε για τον εαυτό του!

Τέτοιο δωμάτιο ήθελα όταν ήμουν μικρή. Και ακόμα και τώρα βάφω τα σπίτια που κατά καιρούς μένω με έντονα και αντίθετα χρώματα. Με ηρεμούν, όπως ηρεμούσαν τον αγαπημένο μου ζωγράφο! Και το κροκί είναι τόόόόσο αγαπημένο μου! Μια φορά έβαψα ένα δωμάτιο, που δυστυχώς έμεινα για λίγο, κροκί και μπλε! Έφυγε το απωθημένο αλλά δεν το «χόρτασα». Μόνο 3 μήνες έμεινα εκεί. Θα το ξανακάνω όμως!

Μη φοβάστε τα χρώματα, τα έντονα και αντιτιθέμενα χρώματα! Βάλτε τα στα σπίτια σας. Σας χαλαρώνουν και σας κάνουν πιο ευτυχισμένους και ευτυχισμένες…

Κάτι θα ήξερε ο Vincent που έψαχνε σ’αυτά την ηρεμία.

υ.γ.1 Να πω ότι όλοι, ΜΑ ΟΛΟΙ οι πίνακες που έβαλα στο προηγούμενο ποστ μου είναι πάρα πολύ αγαπημένοι μου! Όλοι κάτι σημαίνουν για μένα και με όλους, κατά καιρούς, είχα τρελό κόλλημα! Απλά το δωμάτιο…με έχει σημαδέψει!

υ.γ.2 Η αγαπητή Ανεπίδοτη παρακαλείται να επικοινωνήσει με τη διεύθυνση του βλογ για να παραλάβει το δώρο της!

Advertisements
19 Σχόλια leave one →
  1. 30/11/2008 21:35

    νάμαι, ολόκληρη και περήφανη!
    τι κερδίζω?
    είναι και σημαδιακή η μέρα σήμερα για μένα!

  2. 30/11/2008 21:48

    ααααααααα
    μα δεν πρόλαβα να βγάλω το αποτέλεσμα και ήρθατε αγαπητή μου!
    Χαίρομαι που το βρήκατε (μα πως με πιάσατε;)
    Μιας και είστε κοσμική…θα μπορούσα να σας προσφέρω διπλή πρόσκληση για πρεμιέρα ή πάρτι καλλιτεχνικό!
    Αν δε μπορείτε, λόγω απόστασης, θα σας προσφέρω ένα αφιέρωμα σε κάποιον αρχιτέκτονα που αγαπάτε.
    Χρωστάω ήδη κανα δυο αφιερώματα, αλλά θα προηγηθείτε!
    Σας φιλώ!

  3. 30/11/2008 23:01

    αααχχχ, έχασα… 😦
    πίστεψα ότι το δωμάτιο είχε έρθει ως συνέπεια του άγαρμπου ξυπνήματος…
    και ότι το ψευδώνυμο προερχόταν από τον παιδικό έρωτα σου για τον πίνακα…
    σνιφ, σνιφ
    (καλά, πλάκα κάνω για τα κλάματα)

  4. 30/11/2008 23:03

    Σού ‘χa κι εγώ ένα δωράκι… Αλλά δεν μπόρεσα να το εντοπίσω!

    Εξηγούμαι: πριν από χρόνια είχα μπει στο Website του Μουσέιου Van Gogh του Άμστερνταμ, κι είχε ένα πολωραίο virtual tour, και μάλιστα σε δύο πίνακες είχε την επιλογή «enter painting», και ναι, ο ένας από τους δύο ήταν το δωμάτιο της Άρλ, και ναι, είχα φάει πολλή ώρα ΜΕΣΑ στο δωμάτιο…

    Έψαξα τουλάχιστον μισή ώρα, αλλά μάλλον έχουν απενεργοποιήσει το virtual tour. Βρήκα μόνο κάτι υπολλέιματα πό το help εδώ…

    http://www.vangoghmuseum.nl/virtual-tour/help/enter.html

    Θα ξαναψάξω αύριο. Καλό βράδυ!

  5. 30/11/2008 23:34

    δεν πειράζει που έχασες….σωστή σκέψη έκανες, και όπως έχω ξαναπεί ο Κλεε με μάγεψε από την πρώτη στιγμή που είδα πίνακά του.
    Το ψευδώνυμο προέρχεται από την ταινία όμως, δες και την εικόνα επάνω!
    Μη χαλιέσαι, οι διαγωνισμοί δεν τελειώνουν ποτέ σ’αυτο το βλογ…έχουμε δώρα εμείς να δώσουμε και θα τα δώσουμε…
    να περνάς και πού ξέρεις; Μπορεί την επόμενη φορά!

  6. tsalapeteinos permalink
    30/11/2008 23:51

    Κι εμένα δε με πειράζει που έχασα στο τζόγο, ελπίζοντας να κερδισω… στην αγάπη. Μου έδωσε και μια ιδέα η γκαλλερίστ. Μιάς και εγώ δεν τα πάω καλά με βαψίματα και μερεμέτια, να κοσμήσω άραγε τα ιδιαίτερα διαμερίσματά μου με εξωτικές vahinees a la Gauguin; Να μια καλή ιδέα… Μιας και τα μοντέλα με σάρκα και οστά κατοικοεδρεύουν κομμάτι μακριά… Άσε που δεν μπορώ να ρισκάρω να κολλήσω σύφιλη γιατί φιλοδοξώ να πεθάνω με άλλο τρόπο.

    Τις κατάρες μου στην αυριανή Ημέρα του Εργοδότη. Είθε να κολλήσουν όλοι (οι εργοδότες) σύφιλη, AIDS και τερηδόνα!

  7. 30/11/2008 23:59

    Κόκκινο μπαλόνι μου μετά από την συνομιλία μας στο σπιτομπλογκ του φίλου μας του Κηπουρού, είπα να έρθω να σε επισκεφτώ και προσωπικώς.
    Έπεσα πάνω σε μια υπέροχη ανάρτηση, για τον αγαπημένο μου Vincent (σε ελάχιστα μπλογκ συναντάω τέτοια ενδιαφέροντα θέματα) και νιώθω πολύ γεμάτη από την έναστρη νύχτα του καλλιτέχνη, που μου έφερες στην μνήμη μου…
    Εμένα είναι από τα αγαπημένα μου όπως για σένα το δωμάτιο.
    Εγώ πιστεύω ότι παρόλο που κυνηγήθηκε πολύ από ταμπέλες που του φόρτωσαν, σχιζοφρένεια-μανιοκαταθλιπτική ψύχωση-αλκοολισμός, στην ουσία ήταν ένα βαθιά θρησκευόμενο πνεύμα που έδινε την δική του ερμηνεία στο φως, στην ενέργεια, στον κύκλο της ζωής, στην ελπίδα και στον αλτρουισμό.
    Φαντάσου ότι κατά την διάρκεια της ζωής του πούλησε μόνο έναν πίνακα. Και μετά θάνατον πίνουνε όλοι νερό στο όνομα του όταν μιλάνε για πραγματική τέχνη!!!
    Κάποια άλλη στιγμή θα σου πω γιατί έχει μείνει βαθιά μέσα μου η έναστρη νύχτα του…
    Σε ευχαριστώ για την φιλοξενία
    Καλή εβδομάδα να έχεις και πολλά πολλά φιλάκια

  8. 01/12/2008 09:19

    Το φιλί
    Κλιμτ
    😉

  9. 01/12/2008 13:44

    Μπαλονάκι, βάλτε χρώμα στη ζωή σας δηλαδή! Απίστευτο πως ένας καλλιτέχνης ή ένα έργο μπορεί να αλλάξει τη ζωή μας με τρόπους που ούτε μπορούμε να φανταστούμε. Έτσι πολύχρωμο πάντως είναι και το ιντερνετικό σου σπίτι πρέπει να πω, να είσαι καλά λοιπόν να συνεχίζεις να μας γεμίζεις χρώματα και εικόνες! φιλικά,

  10. 01/12/2008 20:04

    @Μαυρο Γάτο
    Το είδα το υπόλειμμα…ναι. Μη μου στεναχωριέσαι, η σκέψη είναι που μετράει. Άλλωστε έχω πάει στο μουσείο Van Gogh στο Άμστερνταμ και έχω δει το έργο από κοντά! Είχα βουρκώσει…δεν έκλαψα γιατί ήμουν σε δημόσιο χώρο βορειοκεντρικής ευρωπαϊκής χώρας και άντε να βρεις κατανόηση εκεί στην ξενιτιά! Και ναι, έμεινα μπροστά στον πίνακα 20 λεπτά!
    @συντρ. Τσαλ
    Συμφωνώ με τις τελευταίες αράδες των σκέψεων σου (αν και με τρομάζεις….ΚΑΙ τερηδόνα; δεν τους φτάναν τ’ άλλα; Χτύπα κι άλλο δηλαδή;)
    Όσο για τη διακόσμηση του δωματίου σου, ναι οι κυρίες του Γκογκέν θα μπορούσαν να δώσουν μια εύθυμη νότα, αλλά μη το παρακάνεις κιόλας και γεμίσεις όλους τους τοίχους από πάνω μέχρι κάτω. Προδίδεσαι αδελφέ!
    @Μαμά Ντάλτον
    Καλώς μας ήρθατε, φαντάζομαι κεραστήκατε γλυκάκι!
    Ο Βίνσεντ ήταν ένα τρομερά ευαίσθητο άτομο, όπως οφείλει να είναι κάθε μεγάλος καλλιτέχνης. Ήταν καταθλιπτικός και με κρίσεις αυτοκαταστροφής, αλλά σίγουρα ήταν και αρκετά θρησκευόμενος. το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Η χρήση έντονων χρωμάτων ήταν προσπάθεια για ισορροπία. Δείτε ας πούμε το τελευταίο έργο του εδώ
    Να σας πω μόνο ότι Van Gogh πούλησε πολλά αντίγραφα πινάκων γιαπωνέζικης τεχνοτροπίας που ήταν πολύ στη μόδα τότε στα σαλόνια!
    @Τανίλα
    Klimt θέτε; Klimt θα λάβετε! Αναμείνατε στο ακουστικό σας μανδάμ!
    Καλωσήρθατε!

  11. 01/12/2008 22:22

    @ Belbo
    ό,τι μπορώ κάνω αγαπητέ μου! Ό,τι μπορώ!
    Καλό μήνα σε όλες και όλους σας

  12. 02/12/2008 01:59

    περασα γιά καλημέρα,καλό μήνα και να αφήσω αυτό
    http://www.ibiblio.org/wm/paint/auth/goya/

  13. Ανώνυμος permalink
    02/12/2008 09:51

    Καλημέραααα!! Πολύ ωραίος ο Βαν Γκόνγκ!
    Μ’ αρέσουν τα πολλά χρώματα στα σπίτια… είχα βάψει κι εγώ το δωμάτιο μου πορτοκαλοκροκί στο πατρικό μου… κανείς δεν έμπαινε μέσα..χαχαααα!!
    Μετά έβαψα κόκκινο βαθύ τον έναν τοίχο… είχαν τρελλαθεί οι γονείς μου! Τώρα σοβάρεψα κι έχω μόνο έναν τοίχο στο σαλόνι πορτοκαλί, την κουζίνα μου λαχανί και το υπνοδωμάτιο γαλάζιο σαν του Βινσεν!!
    Φοβάμαι μην αρχίσω να κόβω και τ’ αυτιά μου…!

    Υ.Γ. Πάλι μ’ έπιασε λογοδιάρρια (σωστά το γραψα; μάλλον όχι)

  14. 02/12/2008 10:05

    Μου έδωσες ιδέα!!! Θα αρχίσω κι εγώ αφιερώματα σε αγαπημένους ζωγράφους. Ή έχεις copuright και θα με κυνηγήσεις; Χιχιχι…
    Καλημέρα κυρία.

  15. 02/12/2008 22:09

    @Αλέξη Β.:
    Καλησπέρα και καλό μήνα και σε σένα Αλεξάκη και ευχαριστώ για το υπέροχο δώρο!
    @Ανώνυμο:
    Ααααα, τι ωραία! Λαχανί έχω εγώ το σαλόνι μου τώρα, με μελιτζανί και γκρι! Φανταστικό και χαρούμενο χρώμα! Χώρια που είναι και κλασάτο! Εξαιρετικό αγαπητή/ε Ανώνυμη/ε! Αλήθεια τι θα γίνει με αυτό το τελευταίο….; Θα γνωριστούμε; Λογοδιάρροια και από εδώ! 😉
    @Ντάρια:
    Κυρία, το κλοπυράιτ στις ιδέες, όχι απλώς επιτρέπεται, επιβάλλεται σε τούτο δω το βλογ. Περιμένω με ανυπομονησία τα αφιερώματά σας! Σας φιλώ

  16. manetarius permalink
    03/12/2008 15:57

    Εγώ ήμουν καλέ η ανώνυμη με το χρωματιστό σπίτιιιι!!!
    Πάλι κάτι έκανα λάθος και δεν βγήκε η τζίφρα μου!!

    Υ.Γ. Ας το γράψω κι εδώ για σιγουριά: manetariussss!!! 🙂

  17. 03/12/2008 15:58

    Να κι άλλο για να ΄χεις το λινκ μου… μη χάσεις το κελεπούρι!! χαχααα!

  18. 04/12/2008 10:18

    @Μανιτάρι
    ααααααααα, ωστε εσύ ήσουν τελικά και μέχρι τώρα έλεγα πως είμαι πια διάσημη και έχω και Ανώνυμη/ο σχολιαστή!
    Ώστε εσύ έχεις βάψει έτσι το σπίτι σου; Τέλεια Μανιτάρι μου! Δεν περίμενα τίποτα λιγότερο από εσένα! Με κάνεις περήφανη λοιπόν!

  19. 04/12/2008 15:48

    Πολυ καλησπερα σας !!!
    Δεν ειχα παρει χαμπαρι τους διαγωνισμους με δωρα που διοργανωνεις ,
    την επομενη φορα θα φροντισω να λαβω μερος… Μπας και κερδισουμε τιποτα εδω γιατι δεν βλεπω να κερδιζω το πρωτοχρονιατικο παλι φετος γμτ!!!
    Τωρα το οτι αγαπημενος σου καλλιτεχνης ειναι ο Van Gogh ο οποιος οπως λες υπηρξε» Ο Βίνσεντ ήταν ένα τρομερά ευαίσθητο άτομο, όπως οφείλει να είναι κάθε μεγάλος καλλιτέχνης. Ήταν καταθλιπτικός και με κρίσεις αυτοκαταστροφής,» αμα ποτε μου πεις οτι με συμπαθεις μαλλον θα πρεπει να αρχισω να ανησυχω …(πλακιτσα κανω εεε)…
    Παντως σοβαρα το χρωμα σε ενα σπιτι παιζει σημαντικο ρολο και λεει πολλα και για τον χαρακτηρα αυτου που το κατοικει!
    Και εγω ειμαι υπερ του χρωματος, σιχαινομαι τα λευκα σπιτια , κατι απο σανατοριο μου κανουν !!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: